Τον τελευταίο καιρό, οφείλω να ομολογήσω, πως έχω αρχίσει κάπως να μπερδεύομαι με αυτά που διαβάζω. Αν λάβουμε υπόψη μας τις ενημερώσεις από την ΕΑΕΕ, τότε στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται περί τους 15.000 διαμεσολαβούντες ασφαλιστές. Σύμφωνα όμως με δηλώσεις στελεχών της ασφαλιστικής αγοράς, καθώς και με στοιχεία που δημοσιοποιούν οι ασφαλιστικές εταιρίες στα site τους (όσες δημοσιοποιούν!), τότε οι ασφαλιστές είναι περί τις 30.000 (έγκυρο έντυπο σε πρόσφατη έκδοσή του, Σεπτέμβριος 2014, τους υπολογίζει γύρω στις 5.000 ενώ κάποια ασφαλιστική εταιρία καταγράφει ότι ο αριθμός των συνεργατών της πλησιάζει μόνο σε αυτήν τις 5.000!). Απροσδιόριστος αριθμός ασφαλιστών συνεργάζεται με μεσίτες και brokers. Αν σε όλους αυτούς συνυπολογίσουμε και τις τουλάχιστον 25.000 – 30.000 άτομα, που δραστηριοποιούνται στο χώρο μέσω των τραπεζικών δικτύων, καθώς και κάποιο επίσης απροσδιόριστο αριθμό ατόμων από κάποια άλλα, εναλλακτικά, κανάλια διανομής, τότε θα φθάσουμε σε έναν πραγματικά εξωφρενικό αριθμό ατόμων, για τα δεδομένα της Ελληνικής αγοράς. Έναν αριθμό που θα προσεγγίζει ή και θα ξεπερνάει τις 70.000 άτομα!

Μια σειρά ερωτημάτων έρχονται, σχεδόν αυτόματα, στο μυαλό μου. Πόσοι απ’ αυτούς είναι πιστοποιημένοι; Πόσοι είναι εγγεγραμμένοι στο Επιμελητήριο; Πώς ελέγχονται όλοι αυτοί από την ΔΕΙΑ και τι έχει αυτή υπ’ όψη της σχετικά με τον πραγματικό αριθμό των διαμεσολαβούντων; Πως, πότε και από ποιους έχουν εκπαιδευτεί όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Υπάρχουν διαθέσιμα (και από ποιόν) τα πραγματικά στοιχεία των απασχολούμενων σε αυτό το χώρο;

Σίγουρα κάποιοι από τους εμπλεκόμενους μετριούνται διπλά ή τριπλά, γιατί συνεργάζονται με περισσότερες από μια ασφαλιστικές εταιρίες ή είναι συνεργάτες με κάποια εταιρία, για την πώληση μόνο ενός – δύο προϊόντων αυτής της εταιρίας.

Όλη αυτή η ρευστότητα και η έλλειψη ταυτότητας, του σε ποιόν ανήκουν αυτά τα δίκτυα ασφαλιστών, έχει σίγουρα επιβαρυντικές επιπτώσεις στην ποιότητα και πληρότητα της εκπαίδευσης των ασφαλιστών και κατ’ επέκταση στην ποιότητα της σχέσης τους με τους πελάτες τους.

Μήπως η ΔΕΙΑ θα έπρεπε να δώσει κάποιες οδηγίες σχετικά με το πώς θα έπρεπε να καταγράφονται οι ασφαλιστές, επειδή στο κάτω – κάτω αυτή είναι υπεύθυνη για την προστασία του καταναλωτή. Από την άλλη μεριά η ΔΕΙΑ σχεδιάζει τις επαναπιστοποιήσεις, αλλά δεν έχει ξεκαθαρίσει το θέμα του ποιοι και με ποια διαδικασία είναι πιστοποιημένοι. Είναι σίγουρο ότι όσοι εμπλέκονται με την προώθηση προϊόντων κατέχουν το απαιτούμενο από το νόμο επίπεδο πιστοποίησης; Οι ενώσεις καταναλωτών έχουν εντοπίσει κάποια απ’ αυτά τα ζητήματα;
Και για το τέλος μια πολύ σημαντική ερώτηση. Πόσοι απ’ όλους αυτούς τους ασφαλιστές που εμπλέκονται σ’ αυτή τη διαδικασία κερδίζουν τουλάχιστον το minimum του, από το νόμο, προβλεπόμενου μηνιαίου εισοδήματος, σε εποχές 2015;

*Ποιος είναι ο Κώστας Παπαϊωάννου

Ο κ. Κώστας Παπαϊωάννου έχει κάνει σπουδές οικονομικής κατεύθυνσης στο Center of Mgt. and Admin. του Ν.W. London Polytechnic και κατέχει τίτλους σπουδών στα ασφαλιστικά από το ΕΙΑΣ και το CII.
Εργάζεται στον ευρύτερο ασφαλιστικό και χρηματοοικονομικό χώρο από τη δεκαετία του ΄80 και από τη δεκαετία του ΄90 ασχολείται με την εκπαίδευση.
Έχει εργαστεί σε διευθυντικές θέσεις εκπαίδευσης, σε μερικές από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες και τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Ελληνική αγορά (Interamerican, ING, Allianz και Τράπεζα Πειραιώς), καλύπτοντας και τα θέματα εκπαίδευσης του Bancassurance. Έχει συνεργαστεί με το Ελληνικό Ινστιτούτο Ασφαλιστικών Σπουδών και το Ελληνικό Τραπεζικό Ινστιτούτο και συμμετείχε στη συγγραφή βιβλίων πιστοποίησης διαμεσολαβούντων.
Αυτή τη στιγμή συνεργάζεται με την KPMG και είναι υπεύθυνος για την πιστοποίηση του EFICERT στο Financial Planning.