Η χθεσινή συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ουκρανίας για τη μεταφορά φυσικού αερίου και αμερικανικού LNG από την Αλεξανδρούπολη μέχρι το Κίεβο, μέσω του λεγόμενου κάθετου διαδρόμου, δημιουργεί νέα δεδομένα. Ο ρόλος των ΗΠΑ στην προσπάθεια ενεργειακής απεξάρτησης από το ρωσικό παράγοντα είναι πρωταγωνιστικός και η Ελλάδα αποτελεί πλέον έναν ισχυρό σύμμαχο στην ευρύτερη περιοχή ως ενεργειακός κόμβος. Πρόκειται για μια θέση στη γεωπολιτική σκακιέρα που ενισχύει την ασφάλεια, με την Αθήνα να αποκτά προβάδισμα σε σχέση με τη γειτονική Τουρκία, η οποία λόγω δεσμεύσεων και διπλωματικής στρατηγικής δεν δύναται στην παρούσα φάση να αγνοήσει τη Μόσχα και να επενδύσει αποκλειστικά στις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ. Η κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου στο Ακουγιού με ρωσικά κεφάλαια, οι κοινοί ενεργειακοί αγωγοί με τη Ρωσία (λ.χ Turkstream), αλλά και η γεωπολιτική θέση της Τουρκίας ως χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ συνιστούν κάποιους από τους αποτρεπτικούς παράγοντες για την αλλαγή κατεύθυνσης. Από την πλευρά της, η Ουκρανία έκανε ένα σημαντικό βήμα για τη στήριξη των ενεργειακών της αποθεμάτων με φόντο έναν πολύ δύσκολο και απαιτητικό, όπως συνήθως, χειμώνα. Εξάλλου, η χώρα έχει υποστεί σοβαρά πλήγματα από τη ρωσική αεροπορία και τα εχθρικά πυραυλικά συστήματα σε ενεργειακές υποδομές και εγκαταστάσεις καθ’ όλη τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων με αποκορύφωμα την 8^η Νοεμβρίου. Η χθεσινή υπογραφή της ενεργειακής συμφωνίας στην Αθήνα θα προκάλεσε πέρα από κάθε αμφιβολία δυσαρέσκεια στη Μόσχα.

Οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν και θα συνεχίζουν να σφυροκοπούν ανελέητα τις ουκρανικές εγκαταστάσεις σε μια περίοδο κλιμάκωσης των επιθέσεων, με στόχο τον απόλυτο έλεγχο των πέντε ουκρανικών περιφερειών στην ανατολική πλευρά της χώρας και την άσκηση περαιτέρω πίεσης στην ηγεσία του Κιέβου, προκειμένου να συρθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από ακόμα πιο μειονεκτική θέση. Τι θα γίνει όμως στην περίπτωση που η Μόσχα χτυπήσει τους αγωγούς που θα μεταφέρουν το αμερικανικό LNG επί ουκρανικού εδάφους; Ποια θα είναι τότε η αντίδραση του Προέδρου Τραμπ; Το ρωσο-ουκρανικό αποτελεί ένα ιδιαίτερα σύνθετο ζήτημα, όπου προκύπτουν διαρκώς νέα δεδομένα. Από τη στιγμή που συνεχίζονται οι εχθροπραξίες, ο κίνδυνος μιας ευρύτερης ανάφλεξης στην περιοχή με την εμπλοκή και άλλων δυνάμεων είναι πιθανός. Η Ρωσία θέλει να επιβάλλει στον απόλυτο βαθμό τους όρους της και να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της στην ευρύτερη περιοχή. Η απουσία μιας ισχυρής και αποτελεσματικής Ε.Ε που θα μπορούσε να αποτελέσει το αντίπαλο δέος, παρέχει την ευκαιρία στις ΗΠΑ να προωθήσουν τα δικά τους σχέδια ακόμα πιο αποφασιστικά και εντός ευρωπαϊκού εδάφους. Διαθέτουν και την απαραίτητη ισχύ και τις πολυάριθμες συμμαχίες για να πετύχουν το σκοπό τους. Η Ελλάδα διεκδικεί πλέον ένα νέο ρόλο στην νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο, όπου διεθνείς συμφωνίες μεγάλου βεληνεκούς δημιουργούν ασφαλιστικές δικλείδες για τη σταθερότητα και την ασφάλεια της. Περιθώρια για άλλους πειραματισμούς και περαιτέρω χρονοτριβή δεν υπάρχουν. Η Τουρκία αρνείται να ανακαλέσει το casus belli έναντι της χώρα μας, βρίσκεται απολύτως προσηλωμένη στο προκλητικό αφήγημα της Γαλάζιας Πατρίδας και σε έναν ακραίο αναθεωρητισμό που συνιστά δυνητικό κίνδυνο για την εθνική ακεραιότητα της Ελλάδας.
Συνεπώς, η αναβάθμιση του ρόλου της χώρας μέσα από τις πρόσφατες ενεργειακές συμφωνίες, ακόμη και επιλογές στα εξοπλιστικά, όπως τα ουκρανικά θαλάσσια drones συνιστούν ουσιαστικά μονόδρομο για ένα ανθεκτικό παρόν και ένα βιώσιμο μέλλον. Εξάλλου, το μήνυμα της Αμερικανίδας πρέσβεως Κίμπερλι Γκίλφοϊλ ήταν σαφές: η ενεργειακή ασφάλεια είναι και εθνική ασφάλεια.

Φωτογραφία: Χθεσινή συνάντηση του Πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη και του Προέδρου της Ουκρανίας Volodymyr Zelenskyy (Γραφείο Τύπου Πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη)