Ξημέρωνε η 8η Μαΐου του 1821 όταν ο Αλβανικής καταγωγής Αρβανίτης-μουσουλμάνος πασάς Ομέρ Βρυώνης, με 9.000 στρατό, έφτασε σε ένα πλινθόκτιστο χάνι έξω από τη Γραβιά. Νικητής στην Αλαμάνα αποφάσισε να κατέβει μέσω Γαλαξειδίου στο Μωριά για να πνίξει την επανάσταση. Έκανε μια προσπάθεια να πάρει μαζί του και πολλούς Έλληνες οπλαρχηγούς και μεταξύ αυτών και τον Έλληνα -Αρβανίτη Οδυσσέα Ανδρούτσο, που τον γνώριζε από την αυλή του Αλήπασα. Δώσανε ραντεβού στο χάνι. Μόνο που το λιοντάρι της κλεφτουριάς είχε άλλα στο νου του. Μάζεψε τους καπεταναίους της περιοχής και στήσανε καρτέρι στον πασά. Πιάσαν τα γύρω κατατόπια και ο Οδυσσέας με 118 παλικάρια κλείστηκε κι οχυρώθηκε στο χάνι.

Ξαφνιάστηκε ο Ομέρ Βρυώνης, επιτέθηκε στο χάνι χωρίς αποτέλεσμα. Έδωσε διαταγή να φέρουν 2 κανόνια τη νύχτα από τη Λαμία. Ένας Έλληνας οπλαρχηγός που ακολουθούσε τον πασά, σαν σουρούπωσε βγήκε στο ξάγναντο και φώναξε προς το χάνι:

-Α ρε γκιαούρηδες. Πού θα μας πάτε. Αφήστε να έρθουν τα τόπια από το Ζητούνι και αύριο βλέπουμε!

Ο πονηρός Ανδρούτσος έπιασε το μήνυμα. Αργά τη νύχτα έκανε έξοδο και διέφυγε στα βουνά. Ο Ομέρ Βρυώνης δεν τόλμησε να προχωρήσει και γύρισε πίσω, με 300 νεκρούς και 200 λαβωμένους. Ανάσανε για λίγο ο Μωριάς κι έπεσε το Βαλτέτσι.

Το  νικητή της Γραβιάς τον πέταξαν σα σκυλί από τα βράχια της Ακρόπολης για δήθεν «καπάκια» με τους Τούρκους. Ο Ομέρ Βρυώνης μετά την επανάσταση έγινε μεγαλέμπορος στη Θεσσαλονίκη.