Γράφει ο Βαγγέλης Σταχίκας, Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος στην Κοινότητα Παπάγου

Το φετινό καλοκαίρι είχε τραυματικό αντίκτυπο στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας. Οι άνευ προηγουμένου καταστροφικές πυρκαγιές και πλημμύρες επέφεραν ανθρώπινες απώλειες, καταστροφή υποδομών, δημόσιων και ιδιωτικών περιουσιών. Η ασύμμετρη πίεση που δέχτηκε ο κρατικός μηχανισμός σε συνδυασμό με την ελλιπή υλικοτεχνική θωράκιση των περιοχών, καταδεικνύουν τον πλέον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η τοπική αυτοδιοίκηση και η ιεράρχηση των αναγκών από τις δημοτικές αρχές στην καθημερινότητά μας.

Μια σύγχρονη δημοτική αρχή που αξιώνει να είναι πλήρως προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει σύγχρονες προκλήσεις και να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας οφείλει να εφαρμόσει πολιτικές που θέτουν στο κέντρο του ενδιαφέροντος τη φροντίδα του πολίτη.

1. Πρόληψη και διαχείριση κρίσεων. Το αίσθημα ανασφάλειας που βιώνει ο σύγχρονος πολίτης, αντιμέτωπος με πολλαπλές προκλήσεις (φυσικές καταστροφές, κλιματική αλλαγή), καταγράφει αυξητική τάση. Η σύγχρονη δημοτική αρχή οφείλει να χαρτογραφεί τους κινδύνους που απειλούν την τοπική κοινότητα, να αξιολογεί τον βαθμό διακινδύνευσης και να εκτελεί εξειδικευμένες δράσεις πρόληψης και ελαχιστοποίησής τους. Σε δεύτερη φάση, είναι σκόπιμο να υπάρχει ένα επιχειρησιακό σχέδιο αντιμετώπισης, διαχείρισης και μετριασμού του αντίκτυπου σε περίπτωση που ο κίνδυνος εμφανιστεί. Βασική προϋπόθεση για μια τέτοια οργανωμένη απάντηση είναι η ιεράρχηση των αναγκών, η καταγραφή μεσοπρόθεσμων στόχων προς επίτευξη, η αντίστοιχη επιτελική οργάνωση ανθρώπινου δυναμικού του Δήμου και η εκπαίδευσή τους στη διαχείριση κρίσεων.
2. Εγκαθίδρυση μιας νοοτροπίας συνυπευθυνότητας. Μια διαχρονική παθογένεια της ελληνικής πολιτικής σκηνής είναι η ευθυνοφοβία και το σύνδρομο της αναρμοδιότητας. Με μαθηματική ακρίβεια αυτό οδηγεί σε γραφειοκρατία και, κυρίως, σε αύξηση του αισθήματος απομόνωσης του πολίτη. Για να ανακτηθεί η χαμένη εμπιστοσύνη του πολίτη προς τις αρχές, απαιτείται μια ανανέωση προσώπων. Η τοπική κοινότητα πρέπει να δώσει βήμα σε νέα άτομα που επιθυμούν να επωμισθούν ευθύνες, έχουν να επιδείξουν όραμα και ιδέες καινοτόμες αλλά και εφικτές προς υλοποίηση, καθώς και πλάνο για την βελτίωση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Με αυτό τον τρόπο θα επιτευχθεί μια αξιοκρατική μετάβαση στη νέα γενιά συμμετοχής στον δημόσιο βίο.
3. Ανοιχτή διαβούλευση με τον πολίτη και συμμετοχικότητα τοπικών συντελεστών. Ένας σύγχρονος Δήμος δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς την κοινωνία των πολιτών. Ίσως ο αποτελεσματικότερος τρόπος για τον εντοπισμό των ζητημάτων που αποτελούν ανάγκη για την τοπική κοινωνία είναι παροχή βήματος στον ιδιώτη πολίτη, οι συναντήσεις εργασίας με τοπικούς συλλόγους και επιχειρηματίες καθώς και η διαβούλευση με ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. Ειδικότερα, προτείνουμε τη δημόσια διαβούλευση με την κοινωνία των πολιτών για τις αναθέσεις δημοσίων έργων, ανοιχτή ψηφιακή διακυβέρνηση, ώστε ο πολίτης, ο νέος επιστήμονας και ο έμπειρος δημότης, να καταχωρεί αιτήματα και απόψεις μέσω ανοιχτής συμμετοχής σε Δημοτικά Συμβούλια δια ζώσης και εξ αποστάσεως.

Πρόληψη, συνυπευθυνότητα και διαβούλευση. Ένα τρίπτυχο πολιτικής δράσης που ενδεχομένως δεν «πουλάει» σε φυλλάδια και προεκλογικές καμπάνιες όσο μια ανάπλαση πεζοδρομίου, αλλά απαντάει στην καρδιά των αναγκών του πολίτη και στις επιτακτικές προκλήσεις της εποχής. Η νέα γενιά θέτει στο κέντρο του ενδιαφέροντος τη φροντίδα όλων των πολιτών για τις μικρές και τις μεγάλες ανάγκες, ενώ επιθυμεί να αναμετρηθεί με την πρόκληση για τη διαμόρφωση ενός Δήμου ασφαλή, σύγχρονου, βιώσιμου.