Σε ένα ανοδικό σπιράλ εσωστρέφειας και πολιτικών αναταράξεων βρίσκεται ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν.

Η αναμενόμενη κατάρρευση της Κυβέρνησης Μπαϊρού στη χθεσινή ψηφοφορία στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση ήρθε να προκαλέσει έναν ακόμη πονοκέφαλο στον κ. Μακρόν, ο οποίος διανύει μια μη συμβατική θητεία με τα προβλήματα να διαδέχεται το ένα το άλλο.

Ποιος άραγε μπορεί να αναλάβει την ιστορική ευθύνη ή καλύτερα την "καυτή πατάτα" του σχηματισμού Κυβέρνησης σε ένα ταραγμένο πολιτικό σκηνικό, όπου ούτε η παραδοσιακή κεντροδεξιά των Ρεπουμπλικάνων με την κεντροαριστερά θα μπορούσαν να συνεννοηθούν.

Ο Γάλλος Πρόεδρος πληρώνει ακριβά την απόφαση του για τις περσινές πρόωρες βουλευτικές εκλογές που έφεραν την αλλαγή του εκλογικού χάρτη της χώρας, με αποτέλεσμα σήμερα να καλείται να λύσει μια σύνθετη εξίσωση με υψηλά ποσοστά πολυπλοκότητας.

Κι όλα αυτά συντελούνται μέσα σε αντίξοες συνθήκες, με τη Γαλλική οικονομία να δοκιμάζει τις αντοχές της και το δημόσιο χρέος να δημιουργεί ασφυκτική πίεση στα ανώτερα κλιμάκια του υπουργείου οικονομικών.

Στην τρέχουσα συγκυρία, όποιος και να αναλάβει θα κληθεί να πάρει επώδυνες αποφάσεις για ένα μεγάλο κομμάτι της γαλλικής κοινωνίας, με μέτρα που ίσως να μην είναι τόσο σκληρά όσο στην περίπτωση της Ελλάδας, αλλά ασυνήθιστα για την περίπτωση μιας σημαντικής ευρωπαϊκής δύναμης, όπως είναι η Γαλλία.

Μέσα σε ένα ασταθές περιβάλλον διαρκών κυβερνητικών κρίσεων, η εμπιστοσύνη μεταξύ γαλλικής οικονομίας και αγορών δεν μπορεί να αποκατασταθεί, με συνέπεια να αυξάνεται η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα στον πληθυσμό της χώρας για το τι μέλλει γενέσθαι.

Η ευρύτερη στρατηγική και οι πολιτικοί χειρισμοί Μακρόν επηρεάζονται αναμφίβολα από τα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων των τελευταίων μηνών, σύμφωνα με τα οποία, το κόμμα της κας Λεπέν προηγείται και θα διεκδικήσει τη νίκη στις Προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν μετά από δύο χρόνια.

Ο επικεφαλής του RN Ζορντάν Μπαρντελά συνιστά, σύμφωνα με ειδικούς αναλυτές και τεχνοκράτες της πολιτικής επικοινωνίας, ένα ελκυστικό πολιτικό προϊόν, που έχει απενεχοποιηθεί στα μάτια ενός μεγάλου ποσοστού της κοινής γνώμης, ακόμα και με μεταναστευτικό υπόβαθρο.

Στη σκιά της σημερινής πραγματικότητας, όποια σκέψη από την πλευρά του Γάλλου Προέδρου για κήρυξη εκ νέου βουλευτικών εκλογών θα συνιστούσε μια πράξη αυτοχειρίας.

Αυτό πρακτικά σημαίνει πως είναι υποχρεωμένος να κολυμπήσει στα βαθιά νερά, να βρει τη χρυσή τομή για τη διακυβέρνηση της χώρας, αποτρέποντας την εκλογική νίκη των άκρων.

Θα τα καταφέρει άραγε; Πρόκειται για ένα επίπονο project για δυνατούς παίκτες, αλλά αβέβαιο αποτέλεσμα….