Την ώρα που οι συνομιλίες μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας για την εξεύρεση ενός κοινού τόπου που θα οδηγήσει στην κατάπαυση του πυρός συνεχίζονται στην Κωνσταντινούπολη, οι συγκρούσεις στο πεδίο των μαχών βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Παρά την υπεροχή της Ρωσίας και το θετικό momentum για την ηγετική ομάδα του κ. Πούτιν, η Ουκρανία και οι ένοπλες δυνάμεις της επιδεικνύουν υψηλή ανθεκτικότητα και συνεχίζουν να καταγράφουν επιτυχίες, κάποιες εκ των οποίων εντυπωσιάζουν.

Χαρακτηριστική υπήρξε η πρόσφατη συντονισμένη επίθεση με drones επί ρωσικού εδάφους στην καρδιά της πολεμικής αεροπορίας του αντιπάλου, κατά την οποία οι Ουκρανοί κατέστρεψαν ένα σημαντικό μέρος των ρωσικών μαχητικών αεροσκαφών, τα οποία είναι εξοπλισμένα με πυραύλους τύπου Κρουζ. Σύμφωνα με ουκρανικές πηγές, το συνολικό αποτέλεσμα ξεπέρασε τις προσδοκίες, καθώς πάνω από σαράντα αεροσκάφη καταστράφηκαν. Το συγκεκριμένο γεγονός καταδεικνύει πως η ουκρανική πλευρά διαθέτει και τη στρατηγική και τα μέσα να προκαλέσει στοχευμένα πλήγματα στον εχθρό, ακόμα και μέσα στην δική του επικράτεια. Έτσι ανεβαίνει το ηθικό των αμυνόμενων και προκαλείται σύγχυση και φόβο στην απέναντι όχθη.

Από τη μία πλευρά, ο κ. Πούτιν έχει καταστήσει σαφές πως για να επιτευχθεί η ειρήνη, πρέπει να γίνει αποδεκτή η κατοχή των εδαφών στην ανατολική Ουκρανία, να διατηρήσει η γείτονα την ουδετερότητα της και να τερματίσει κάθε συζήτηση για την ένταξη της στο ΝΑΤΟ. Δεν πρόκειται όμως να σταματήσει μέχρι εκεί.

Ο σχεδιασμός για τη δημιουργία ουδέτερων ζωνών επί ουκρανικού εδάφους βάθους εκατό χιλιομέτρων συνιστά μία ακόμη απόδειξη, πως η ρωσική πλευρά επιδιώκει τουλάχιστον σε πρώτη φάση τον απόλυτο έλεγχο ενός σημαντικού μέρους της Ουκρανίας, θέση που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τον αντίπαλο.

Το σίριαλ της ρωσουκρανικής σύγκρουσης επιφυλάσσει πολλά επεισόδια ακόμα. Το Κίεβο δεν πρόκειται να δεχθεί αμαχητί την απώλεια της ανατολικής Ουκρανίας, ακόμα και της Κριμαίας. Η εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής λύσης συνιστά μια δύσκολη εξίσωση.

Για την πλευρά Ζελένσκι, το πρώτο αίτημα είναι η πλήρης και άνευ όρων εκεχειρία, ακολουθεί η απελευθέρωση των κρατουμένων και η επιστροφή των παιδιών που έχουν απαχθεί από τις ρωσικές δυνάμεις, όπως ισχυρίζεται. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, στην Ε.Ε παρακολουθούν τις εξελίξεις με ανησυχία και προβληματισμό, ενώ ταυτόχρονα προωθούν το σχέδιο για την αμυντική θωράκιση της Ενωμένης Ευρώπης.

Ο ρωσικός αναθεωρητισμός και η τροπή που έχουν πάρει οι εξελίξεις σε αυτή τη σύγκρουση, αφήνουν περιθώρια ακόμα και να επιβεβαιωθούν τα χειρότερα σενάρια κατά την επόμενη πενταετία.

Πρόκειται αναμφισβήτητα για το πιο δύσκολο ανοιχτό γεωπολιτικό μέτωπο επί ευρωπαϊκού εδάφους από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και έπειτα.