του κ. Γ. Νικολάκου*, 

Γνωρίζουμε όλοι μας διαμεσολαβητές και αναγνώστες μου, ενάμιση χρόνο μετά τις θυσίες του ελληνικού λαού που επιβλήθηκαν από το περίφημο μνημόνιο. Βρισκόμαστε πάλι στην αφετηρία της επιβολής νέων θυσιών, ανεξαρτήτως μίγματος πολιτικής και στον προθάλαμο  υπογραφής νέου μνημονίου από την σημερινή ή την επόμενη κυβέρνηση, εάν βέβαια έχουμε εκλογές στους επόμενους μήνες.
Η επιδείνωση όλων των δεικτών οφείλεται κατά πολλούς, στην αποτυχία του «μείγματος» της πολιτικής, αλλά και στην ανικανότητα της δημόσιας διοίκησης, να επιβάλλει και να αναδιοργανώσει το κράτος.

Σε ό,τι αφορά την ασφαλιστική μας αγορά η αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής αντικατοπτρίζεται στις αθρόες εξαγορές των συνταξιοδοτικών προγραμμάτων των ασφαλισμένων πολιτών, στο αρνητικό «άνοιγμα» της πραγματικής περιουσίας των αποθεματικών αρκετών εταιριών, λόγω επενδύσεων τους στα «αβέβαια» ελληνικά ομόλογα και στο τεράστιο άνοιγμα του επικουρικού κεφαλαίου που ξεπερνά τα 800εκατ ευρώ, εξ αιτίας του κλεισίματος κάποιων ασφαλιστικών εταιριών.

Ως προς την ΤτΕ που ανέλαβε τα ηνία της εποπτείας από τις αρχές του 2010, ήδη υπάρχουν θετικά αλλά και αρνητικά μηνύματα για τον τρόπο άσκησης της εποπτείας της. Σε γενικές γραμμές ενώ  «συμπίπτει» ή «συμπλέει» με την κυβερνητική πολιτική, από την άλλη πλευρά δεν παίρνει καν θέση σε καθημερινά θέματα που θέτουν οι απλοί πολίτες ή οι επαγγελματίες και δεν επιδιώκει τη λύση τους. Εδώ θα υπενθυμίσω ένα τουλάχιστον τέτοιο γεγονός που είναι η αποτυχία της ΤτΕ να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει θετικά το πρόβλημα των επαγγελματιών διαμεσολαβητών λόγω των διαγραφών του ΕΕΑ Ανάλογη έως τώρα κριτική για την επιτυχία ή κυρίως την αποτυχία της ΤτΕ ως προς την άσκηση ικανοποιητικής  εποπτείας στις ασφαλιστικές εταιρίες, θα την αφήσω να την κρίνουν άλλοι πιο ειδικοί, με επικεφαλής την ηγεσία της ΕΑΕΕ. Θεωρώ πάντως ότι εποπτεία δεν είναι να επισημαίνονται μόνον οι οικονομικές αδυναμίες και να επιβάλλονται αυστηρά μέτρα στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις. Διότι πριν μία ασφαλιστική επιχείρηση κατεβάσει «βιαίως» τα ρολά της, είναι αναγκαίο να προτείνονται  και να υποβοηθούνται οι κατάλληλες αναπτυξιακές λύσεις, ώστε η «πάσχουσα» ασφαλιστική εταιρία να παραμείνει στο παιγνίδι, εφόσον απαραίτητα η «αρρώστια»  της μπορεί να «ιαθεί» αλλά  και να προστατευθούν έγκαιρα οι πολίτες, πράγμα που δεν έχουμε δει ως τώρα από καμία εποπτεία.

Σαφώς δεν είμαι από αυτούς που θεωρούν ότι η εποπτεία δεν θα πρέπει να ασκείται από την ΤτΕ με τον αυστηρότερο τρόπο, απεναντίας μάλιστα Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ΤτΕ μπορεί  να λειτουργεί όπως θέλει ερήμην της πολιτείας. Είναι προφανές ότι ρόλο χάραξης και της κατεύθυνσης πολιτικής μπορεί να τον παίξει μόνον η συντεταγμένη  πολιτεία μέσω των εκλεγμένων της κυβερνήσεων και όχι η ΤτΕ που έχει σαφώς πεπερασμένο και ελεγκτικό τεχνικοοικονομικό ρόλο στα πλαίσια του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος. 
Υπάρχει όμως τέτοια πολιτική από την κυβέρνηση ή έχουμε αφεθεί στην τύχη μας, στα χέρια της ΤτΕ; Σαφώς δεν υπάρχει. Αυτό προκύπτει και από το γεγονός ότι από την μία μεριά ετοιμάζονται  «ασυντόνιστα» νομοσχέδια από υπουργούς, που μπορούν να καταλήξουν σε βάρος της μακροπρόθεσμης ανάπτυξης ασφαλιστικών αποταμιευτικών προγραμμάτων και επηρεάζουν την αγορά ενώ από την άλλη η ΤτΕ λειτουργεί όπως λειτουργεί ερήμην αυτού του σχεδιασμού.
Έτσι εμφανίζονται δυασαρμονίες πολιτικής είτε μέσω νομοσχεδίων που ετοιμάζονται από το Υπουργείο Οικονομικών με την πχ μείωση του αφορολογήτου ορίου ή την αλλαγή του τρόπου απαλλαγής φόρου από τα ασφάλιστρα, είτε μέσω νομοσχεδίων του Υπουργείου Εργασίας, θετικά μεν για τους καταναλωτές, αλλά χωρίς επαρκή συντονισμό ως προς τις μακροοικονομικές συνέπειες της περαιτέρω ανάπτυξης σοβαρής μακροπρόθεσμης ιδιωτικής συνταξιοδοτικής πολιτικής που εμπλέκουν και την εκπαιδευτική διαδικασία ως προς την ενημέρωση των καταναλωτών.

Αποτέλεσμα όλων αυτών των δυσαρμονιών είναι ότι,  η πλάστιγγα της ροής των χρημάτων των πολιτών με στόχο την αποταμίευση «γέρνει δυσανάλογα» προς τις τράπεζες και σε βάρος των ασφαλιστικών εταιριών (Τυχαίο άραγε;)
Σε ότι αφορά τους διαμεσολαβούντες η ΤτΕ προέβη σε δεύτερο ολίσθημα, εκτός του μπάχαλου του Επιμελητηρίου, ανακοινώνοντας στους φορείς την αναβολή των εξετάσεων 2.000 περίπου προετοιμασμένων  υποψηφίων,για τις εξετάσεις του Ιουνίου. Δηλαδή δεν σεβάστηκε το συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών στην εργασία, όσων δηλ επιθυμούσαν να εργαστούν επαγγελματικά στην αγορά μας, διότι αποφάσισε ξαφνικά να αναδιαρθρώσει εκ βάθρων την εκαίδευση των διαμεσολαβητών στην ασφάλιση ακυρώνοντας ότι έργο είχε προσφέρει η τεχνική επιτροπή  έως τώρα.
Μπορούν όλα αυτά λοιπόν να γίνονται ερήμην των πολιτών και της αγοράς και χωρίς την σύμφωνη γνώμη τους; Δεν αποτελεί αναλγησία και αδιαφορία η απόφαση της ΤτΕ να ακυρωθούν οι εξετάσεις χιλιάδων επαγγελματιών που θέλουν να εργαστούν, με βάση την έως τώρα ισχύουσα νομοθεσία και την πρακτική της πολιτείας;
Πως εξάλλου να υπάρξει πολιτική βούληση και σεβασμός στα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών, αφού η ΤτΕ «νομιμοποιήθηκε πρόχειρα» μετά την κατάργηση της ΕΠΕΙΑ να ασκήσει πολιτική, αλλά όμως δεν καθορίστηκαν σαφώς τα όρια των αρμοδιοτήτων της σε σχέση με την πολιτεία ως προς το διοικητικό και νομικό τους μέρος;
Είναι η ΤτΕ δημόσια αρχή; Μήπως πρέπει να περιορίζεται  στο έργο της, που είναι η μόνον η εποπτεία και οι αποφάσεις επι των χρηματοοικονομικών μεγεθών σε τεχνικοοικονομικό και πιστωτικό επίπεδο? Μπορεί η ΤτΕ δεν μπορεί να απαντήσει στις αγωνίες και τα προβλήματα εκατοντάδων πολιτών που αγωνιούν για λύσεις στα ασφαλιστικά τους θέματα, στο επικουρικό στο διεθνές γραφείο ασφάλισης κλπ ενώ αυτό είναι αποκλειστικό  καθήκον της πολιτείας;
Μπορεί  η ΤτΕ να παρεμβαίνει στην εφαρμογή αναπτυξιακών πολιτικών της ασφαλιστικής αγοράς και να καταρτίζει νόμους που αφορούν την αγορά ερμηνεύοντας ασφαλιστήρια που αφορούν έλληνες πολίτες?  Δεν είναι λογικό να ελέγχεται ακόμα κι αν μπορεί να παρέμβη στην εκπαιδευτική διαδικασία των επαγγελματιών ή να καθορίζει την επάρκεια γνώσης, αφού η ΤτΕ δεν έχει την απαραίτητη τεχνογνωσία ούτε και έχει παίξει ποτέ τέτοιο ρόλο στο παρελθόν;
Όλοι γνωρίζουν ότι από την εποχή της ΕΠΕΙΑ δεν ενδιαφέρθηκε κανείς από τα στελέχη της, για την εκπαιδευτική διαδικασία και το θετικό έργο της επιτροπής, που έως τώρα οι εργασίες της φιλοξενούνταν καθ υπέρβαση στην ΓΓ Εμπορίου με απόφαση υπουργού.  
Σε αυτά τα πλαίσια λοιπόν θα πρέπει η ΤτΕ όσο είναι καιρός, να περιοριστεί στον εποπτικό της τεχνικοοικονομικό ρόλο. Το διοικητικό μακροοικονομικό μέρος της καθημερινής λειτουργίας και της ανάπτυξης των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και όλων όσων δραστηριοποιούνται  στην ασφάλιση θα πρέπει να τον αναλάβει η πολιτεία ξεκάθαρα και διακριτά. Είναι αναγκαίο να καταρτιστεί νέος νόμος ώστε να υπαχθούν διοικητικά και πάλι οι εμπλεκόμενοι στην ασφάλιση, στον φυσικό τους χώρο που είναι η διεύθυνση ασφαλιστικών επιχειρήσεων στην ΓΓ Εμπορίου, στο υπουργείο περιφερειακής ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας  Το λόγο έχει ο υπουργός  κος Χρυσοχοϊδης, η ΕΑΕΕ και οι διαμεσολαβητικοί φορείς, εφ όσον το κενό είναι κάτι παραπάνω από υπαρκτό πλέον.  Διαφορετικά  ακόμη και οι ασφαλιστές θα «βγουν στο δρόμο» μαζί με τους άλλους αγανακτισμένους πολίτες, για την αδιαφορία της πολιτείας στα καθημερινά και εν πολλοίς άλυτα αιτήματά τους, που σε καμία περίπτωση και καμμία δημοκρατική πολιτεία δεν νομιμοποιείται να τους τα λύσει η ΤτΕ, δίκην τρόϊκας.

*Ο κ. Γ. Νικολάκος (στη φωτογραφία) είναι μέλος του ΔΣ του ΣΕΜΑ και Διευθύνων Σύμβουλος της Fasmagroup