Η Ελλάδα αποτελεί μια χώρα της νοτιοανατολικής Ευρώπης που πλήττεται διαρκώς τους καλοκαιρινούς μήνες από πυρκαγιές. Το έργο αυτό "παίζεται" κάθε σεζόν και εκεί δοκιμάζονται οι αντοχές της κρατικής μηχανής, σε μια μάχη που ομολογουμένως τις περισσότερες φορές είναι άνιση. Στα δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών καναλιών μεταφέρεται η εικόνα και εκεί βγαίνουν πολλές φορές γρήγορα συμπεράσματα για ευθύνες, καθυστερήσεις και απουσία συγκροτημένου σχεδίου αντιμετώπισης τέτοιων κρίσεων. Σε κάθε περίπτωση η προετοιμασία για την αντιπυρική περίοδο μας αφορά όλους. Πρώτα την Κυβέρνηση που κρατά στα χέρια της το τιμόνι της χώρας, διευθύνει τα αρμόδια υπουργεία, έχει στη διάθεση της κονδύλια που μπορεί να κατευθυνθούν στοχευμένα σε δράσεις για τη διαχείριση έκτακτων καταστάσεων. Αφορά σε κάθε περίπτωση την τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δεύτερου βαθμού που λαμβάνει ετησίως χρήματα για να ετοιμαστεί κατάλληλα για τις δύσκολες μέρες. Με αφορμή τις πυρκαγιές των τελευταίων ημερών υπήρξαν ρεπορτάζ σύμφωνα με τα οποία το αρμόδιο υπουργείο είχε διαθέσει από τον Απρίλιο ένα σημαντικό ποσό στους Δήμους για την πυροπροστασία. Το ερώτημα είναι αν τα συγκεκριμένα κονδύλια κατευθύνθηκαν εκεί που έπρεπε. Αυτό θα το πουν εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο και την λογοδοσία των δημοσίων οργανισμών και δομών. Η πυροπροστασία αφορά φυσικά και τους πολίτες. Ο καθένας έχει την δική του ευθύνη, να σέβεται και να προστατεύει το περιβάλλον, να αποφεύγει ενέργειες που θα μπορούσαν να το θέσουν σε κίνδυνο, να καθαρίζει τα οικόπεδα του τους καλοκαιρινούς μήνες, να συνδράμει σε εθελοντικές εργασίες, ειδικά όταν αυτό καθίσταται απαραίτητο. Κοντολογίς, η πρόληψη και η αποτελεσματική αντιμετώπιση των πυρκαγιών αγγίζει όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Χρειάζεται ταυτόχρονα όμως και ένα καλοκουρδισμένο συντονιστικό κέντρο που να μπορεί να διαχειρίζεται την πολυπλοκότητα αυτής της διαδικασίας. Μπορεί αυτό να είναι το υπουργείο Κλιματικής Αλλαγής; Η μήπως μια δομή λιγότερο πολιτική και περισσότερο τεχνοκρατική θα μπορούσε να αποτελέσει μια ασφαλέστερη εναλλακτική. Το ζητούμενο σ’ αυτήν την περίπτωση είναι να ενεργοποιηθούν πρόσωπα που κινούνται εκτός κομματικού πλαισίου, που διαθέτουν την επιστημονική επάρκεια να πάρουν στους ώμους τους μια τόσο σοβαρή ανάθεση και τα οποία βέβαια δεν θα επηρεάζονται από την εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία. Η αποκομματικοποίηση των δομών, η θητεία των απασχολούμενων και η κοινωνική λογοδοσία ίσως να αποτελούν τα πρώτα ουσιαστικά βήματα προς μια νέα πιο ελπιδοφόρα κατεύθυνση.