Μέσα σε μια νύχτα τέλος 1833, ο συγγραφέας Honore de Balzac έγραψε τον «Ξακουστό Γκωντισάρ» στο πλαίσιο της έκδοσης του βιβλίου του «Σκηνές της Επαρχιακής Ζωής».

Ο Γάλλος μυθιστοριογράφος (1799 – 1850) μέσα σε 20 χρόνια έγραψε κάπου ενενήντα μυθιστορήματα, δουλεύοντας 12 ώρες το 24ωρο και άλλες έξι συμμετέχοντας στην κοσμική ζωή και στο κυνήγι να πλουτίσει που όμως δεν κατάφερε! Το έργο του καθρέφτισε την Γαλλική κοινωνία, έκανε αναπαραστάσεις της πραγματικότητας της αστικής τάξης που την ήξερε καλά (αστός και ο ίδιος). Περιέγραψε τους αστούς με τις κομπίνες και ραδιουργίες, τους γλείφτες και δουλοπρεπείς, τους άρρωστους για χρήμα και εξουσία, τους δήθεν, τις συνήθειες τους, τις ηθικές υποκρισίες τους, τις ιδιομορφίες της επαρχίας, τα ανθρώπινα πάθη κ.α. Βιβλία όπως «Οι φτωχοί συγγενείς», «Οι χωρικοί», «Ο αγροτικός γιατρός», τα «Φαιδρά διηγήματα», «Η ανθρώπινη κωμωδία», «Σκηνές ιδιωτικού βίου», «Σκηνές επαρχιακής ζωής», «Σκηνές ζωής στο ύπαιθρο» κ.α. περιγράφουν άριστα αυτό που «δεν φαίνεται» εύκολα στα προσωπεία των ανθρώπων γύρω μας.

Ο «Ξακουστός Γκωντισάρ» σε μετάφραση του αξιόλογου Αντώνη Καραβασίλη (*στη φωτογραφία δίπλα, με τον εκδότη Ευάγγελο Σπύρου), διακεκριμένου γνώστη των ασφαλειών ζωής (στελέχους της Μινέττα) κυκλοφόρησε πριν ένα μήνα από τις εκδόσεις ΣΤΙΓΜΗ (Καλλιδρομίου 28 – τηλ. 210 3844064, 3840660) και περιγράφει έναν εμπορικό αντιπρόσωπο, μια παράξενη φιγούρα όπως γράφει ο Μπαλζάκ, που έπλασε τα ήθη του καιρού μας.

«Δεν είναι άραγε προορισμένος κατά κάποια έννοια να σημαδέψει τη μεγάλη μετάβαση, η οποία για όσους ξέρουν να παρατηρούν συναρθρώνει την εποχή των υλικών επιτευγμάτων με εκείνη των επιτευγμάτων του πνεύματος;» αναρωτιέται ο Μπαλζάκ. «Ο αιώνας μας θα αντικαταστήσει την κυριαρχία της απομονωμένης δύναμης που βρίθει από πρωτότυπες δημιουργίες, με την ηγεμονία της ομοιόμορφης, αλλά ισοπεδωτικής δύναμης η οποία εξισώνει τα προϊόντα, παράγοντας τα μαζικά και υπακούει σε μία μονοδιάστατη σκέψη, τελευταία έκφανση των κοινωνιών…» συμπληρώνει.

«Ο εμπορικός αντιπρόσωπος δεν αποτελεί τάχα για τις ιδέες ότι οι άμαξες για τα πράγματα και τους ανθρώπους; είναι το όχημά τους, τις διακινεί, τις βάζει σε αντιπαράθεση…». «Αυτός είναι ένας πυρσοφόρος ένας αδαής σοφός, πλανημένος κατεργάρης, δύσπιστος ιερέας…παράξενη φιγούρα…τα έχει δει όλα, τα ξέρει όλα, γνωρίζει τους πάντες. Δεν εξετάζει τίποτα σε βάθος από ανθρώπους και τόπους συγκρατεί μόνο ονόματα στέκεται στην επιφάνεια των πραγμάτων…». «Ενδιαφέρεται για τα πάντα και τίποτα δεν τον ενδιαφέρει. Εξαίρετος μίμος, καταφέρνει να ενδύεται διαδοχικά το χαμόγελο της αφοσίωσης, της ευχαρίστησης, της φιλοφροσύνης και να το εγκαταλείπει για να ξαναβρεί τον αληθινό του εαυτό…».

Σε μία ασφαλιστική εταιρία ζωής και κεφαλαιοποίησης έμαθαν τότε για τον ξακουστό Γκωντισάρ και την απαράμιλλη ευγλωττία του και του πρότειναν πρωτάκουστες απολαβές… (1893)…Οι ιθύνοντες των ασφαλειών ζωής και κεφαλαιοποίησης εγκωμίασαν τον ξακουστό (ασφαλιστή) Γκωντισάρ, τον ξεχώρισαν τόσο πολύ, τον ανέδειξαν τόσο καλά στη σφαίρα της υψηλής τραπεζικής και της υψηλής διπλωματίας του πνεύματος, το ταλέντο αυτού του ζωντανού καταλόγου κλ.π κλ.π (αρκετές φορές γίνεται και σήμερα με υπερβολή).

Στο βιβλίο, διαβάζοντας ένας άνθρωπος ασφαλειών θα θυμηθεί άτομα του ασφαλιστικού χώρου που είναι για όλες τις δουλειές, που τα ξέρουν όλα, που «πιθηκίζουν» γνωμικά μεγάλων ανδρών σε σεμινάρια που μιμούνται άλλους και κάνουν τον Ακαδημαϊκό δάσκαλο αν και «απόφοιτοι νηπιαγωγείου» που ισοπεδώνουν ανθρώπους, που χαρίζουν πτυχία με σπουδές κάποιων ωρών, που λένε 5 ψέματα και μια αλήθεια, που λένε «άλλα ντ’ άλλων» στις πωλήσεις τους, που λένε συνέχεια για οτιδήποτε και μια δική τους άποψη κλ.π κλ.π.

Ψάξτε το βιβλιαράκι, θα περάσετε ευχάριστα και ίσως επανεξετάσετε κάτι από τους τρόπους σας.

Αντώνη συγχαρητήρια και Χρόνια Πολλά!

Ε.Σ.