Εκεί που νομίζουμε ότι έχουμε εξοικειωθεί με εικόνες καταστροφής εξαιτίας της κλιματικής κρίσης, βλέπουμε ότι μπορεί να υπάρξουν ακόμα χειρότερες.

Η τεράστια καταστροφή στη Βαλένθια είναι αδιανόητη ακόμα και για ταινίες φαντασίες.

Είναι πολύ δύσκολο για κάποιον που δεν του έχει συμβεί, να φανταστεί τι θα κάνει την επόμενη ημέρα έπειτα από μια καταστροφή τέτοιων διαστάσεων.

Σε μια από τις πολλές εικόνες που αξίζουν 1.000 λέξεις, ήταν ένας διασώστης που ανέβαζε στο ελικόπτερο έναν άνθρωπο που κρατούσε αγκαλιά ένα σκύλο και δεν φορούσε ούτε παπούτσια.

Χάθηκαν αυτοκίνητα, διαλύθηκαν σπίτια και καταστράφηκε το περιεχόμενο τους.

Οι άνθρωποι θα χρειαστούν χρήματα για μετεγκατάσταση μέχρι να αποκατασταθούν οι ζημιές και μπορεί κάποιοι να πρέπει να νοσηλευτούν και ενδεχομένως να χρειαστεί να έχουν περισσότερη ρευστότητα και …και …και.

Πρέπει λοιπόν κάθε Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής να θυμίζει σε κάθε πελάτη του, όχι μόνο τα ζητήματα για τα οποία είναι καλυμμένος, αλλά και αυτά για τα οποία δεν είναι.

Με μια αστική ευθύνη στο αυτοκίνητο, δεν καλύπτεται το αυτοκίνητο ως αγαθό.

Με ένα συμβόλαιο υγείας, δεν καλύπτεται το σπίτι, το περιεχόμενο του, η ρευστότητα για ώρα ανάγκης, μια αναπηρία, μια οικογένεια στην οποία χάθηκε ο κυρίως πάροχος του εισοδήματος.

Οι καταστάσεις είναι τέτοιες, που πλέον απαιτείται όχι ένα συμβόλαιο αλλά ένας σωστός ασφαλιστικός σχεδιασμός, με συνδυασμό συμβολαίων, που να καλύπτει την περιουσία και την υγεία του ασφαλισμένου, σωστά.

Γιατί ο σκοπός της ασφάλισης είναι ένας: Η επαναφορά του ανθρώπου, στην κανονικότητα του, το συντομότερο δυνατόν.

Για αυτή την επαναφορά, δεν επαρκούν τα συμβόλαια που υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα.

Αυτό εύκολα το διαπιστώνουμε βλέποντας τα ασφάλιστρα κατά κεφαλή (Insurance Density).

Το 2022 τα κατά κεφαλή ασφάλιστρα ήταν τα υψηλότερα της δεκαετίας, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΑΕΕ: 471.84 €.

Συγκεκριμένα στη ζωή ήταν 229.73€ και στις γενικές 242.11€.

Πρέπει να παραδεχτούμε ότι στην Ελλάδα, είμαστε σοβαρά υπασφαλισμένοι και συνεπώς ανοχύρωτοι σε κάθε αιφνίδιο κίνδυνο.

Αυτή την πραγματικότητα καλείται να αλλάξει κάθε ένας Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής.