Διαβάστε το ενδιαφέρον σχόλιο του Γιώργου Μάστακα στο άρθρο του Κώστα Παπαϊωάννου "Ποιος ελέγχει την εκπαίδευση και πιστοποίηση πραγματογνωμόνων;"

"Έλληνες Πραγματογνώμονες. Από τα μεγαλύτερα αγκάθια της Ελληνικής Ασφαλιστικής αγοράς.

Δε θα ασχοληθώ με τον κλάδο αυτοκινήτων όπου ο καθένας μπορεί να δηλώσει πραγματογνώμονας και η επαγγελματική του υπόσταση εξαρτάται από τις Δημόσιες σχέσεις με τα τμήματα Ζημιών.

Πάμε στους λοιπούς κλάδους. Εκεί τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Ζημίες πολλών εκατομμυρίων ευρώ τις διαχειρίζονται "γεωπόνοι" που δεν γνωρίζουν καν πως χτίζεται ένα σπίτι είτε ακόμα και άνθρωποι που δεν έχουν σπουδάσει απολύτως τίποτα αλλά μας λένε ότι έχουν πολλά έτη εμπειρία. Τα στελέχη των γραφείων απαρτίζονται από τελειόφοιτους οικονομικών σχολών ή τεχνικών σχολών 23 ή 25 ετών που τους ζητάνε να κρίνουν τα οικονομικά μεγέθη μια εταιρείας ενώ οι ίδιοι δεν έχουν καν δουλέψει ποτέ σαν λογιστές ή δεν έχουν κατασκευάσει ούτε τοίχο. Οι καθυστερήσεις στις εκθέσεις είναι συγκλονιστικές και μπορεί να φτάσουν ακόμα και για μια ζημιά των 100.000 € και τους 6 μήνες ή και πολύ παραπάνω.

Με χαρά στο τελευταίο έτος παρακολουθήσαμε μεγάλες ζημίες να ολοκληρώνονται οι εκθέσεις σε 2 μήνες κάτι που ήταν πρωτόγνωρο. Αλλα και σε αυτό ρόλο παίζουν οι δημόσιες σχέσεις και όχι κάποια αντικειμενική προσπάθεια των πραγματογνωμώνων να διαχειριστούν τις ζημίες σε συγκεκριμένα deadline. Κανένα πραγματογνώμονας δεν μπορεί η δεν ξέρει να ολοκληρώσει μια έκθεση εάν δεν καταθέσει απαίτηση ο πελάτης . Ακόμα και για 1000 € ζημία. Οπότε συνήθως τι γίνεται? 1000 απαιτεί (έχοντας ολοκληρώσει τη ζημία) ο πελάτης, 700 λέει συνήθως ο πραγματογνώμονας για να κάνει το καλό παιδί και να πάρει και την επόμενη εντολή. Καθότι ο μπαμπούλας και ο φόβος ότι δε θα πάρουν εντολές στο μέλλον είναι πάντα σαν δαμόκλειο σπάθι στους πραγματογνώμονες. Και οι πελάτες στο τέλος λένε "και γιατί ρε παιδιά δε μου το είπατε από την αρχή να βάλουμε αυτόν που βρήκατε εσείς ?". Αντε ντε? γιατί? και σε αυτό το ερώτημα οι ασφαλιστικές δεν απαντάνε, όπως δεν απαντάνε ούτε για τις καθυστερήσεις , ούτε για τις διαφωνίες των 20 € (πραγματικά γίνεται και αυτό σε 200 € απαίτηση ο πραγματογνώμονας να λέει 180). Μας παραπέμπουν στους πραγματογνώμονες και ότι αυτοί φταίνε αλλά στη συνέχεια πάλι εντολή στους ίδιους δίνουν. Πολλοί από αυτούς δε, ούτε ένα site δεν έχουν για να ξέρουμε ποιοι είναι. Απλά εμφανίζονται σαν expert κάποια στιγμή και στη συνέχεια εξαφανίζονται και κάνουν τα μαγικά τους αφαιρώντας πάντα από 20 % εως και 70 % κάθε απαίτησης. Ένας από τους λόγους της χαμηλής ασφαλιστικής συνείδησης των Ελλήνων στους λοιπούς κλάδους είναι και αυτός . Πολύ λίγοι έως ελάχιστοι ικανοποιημένοι πελάτες για να κάνουν και τις απαραίτητες συστάσεις και πάρα πολλοί δυσαρεστημένοι ή πολύ δυσαρεστημένοι πελάτες που δυστυχώς κάνουν τον αρνητικό τους σχολιασμό στη συνέχεια. Είναι αδιανόητο όλοι μας να περνάμε αυτόν τον έλεγχο και οι πραγματογνώμονες ακόμα να περνάνε άβρεχτοι την καταιγίδα. Προτείνουμε έλεγχο από την αρμόδια εποπτική αρχή με βάση τις κάτωθι προϋποθέσεις:

1) Κλίμακα μέχρι ποια ζημία μπορεί να δει το κάθε γραφείο πραγματογνωμώνων και τι ύψος ζημίας (το τάδε γραφείο που έχει δύο συνεργάτες μπορεί να δεί μέχρι π.χ 10 ζημίες το μήνα - το νούμερο είναι θεωρητικό και μέχρι 100.000 €. Να ανεβαίνει η κλίμακα με βάση τους υπαλλήλους και τις εξειδικεύσεις τα χρόνια εμπειρίας το ιστορικό ζημιών που έχουν δει.

2) Οι ασφαλιστικές να μοιράζουν τις εντολές όχι με βάση τις δημόσιες σχέσεις αλλά με πίνακα που να είναι αναρτημένος στο site της εποπτικής αρχής και να ελέγχεται και οι εντολές να δίνονται με σειρά

3) Όλοι οι υπάλληλοι των γραφείων να είναι πτυχιούχοι ανωτάτων ή ανωτέρων σχολών και να λάβουν αντίστοιχα πιστοποιητικά με τα δικά μας Α-Β-Γ-Δ ανάλογα με τις γνώσεις και την ικανότητά τους .

4) Σαφέστατα και να απαγορεύεται μηχανικός να δει οικονομική ζημιά ή γεωπόνος κατασκευαστική ζημία

5) Δειγματοληπτικός έλεγχος των εκθέσεων κάθε χρόνο από την εποπτική αρχή που σε περίπτωση μη αντικειμενικής έκθεσης ή ακόμα και λάθους να προβλέπονται ποινές μείωσης εντολών ή ακόμα και αφαίρεσης της άδειας σε κραυγαλέες περιπτώσεις ή και χρηματικών penalty

6) Γεωγραφικά όρια αρμοδιότητας του κάθε γραφείου ανάλογα με τους υπαλλήλους και απαγόρευση των εξωτερικών συνεργατών.

7) Συγκεκριμένες αμοιβές που να τις ορίζει η εποπτική αρχή και όχι πλειστηριασμούς ποιος είναι πιο φτηνός όπως γίνεται τώρα. Αυτό πρέπει να ισχύσει και στον κλάδο αυτοκινήτων. Είναι αδιανόητο πραγματογνώμονες να αμείβονται με 15 € για έκθεση αυτοκινήτου και να απαιτούμε από αυτούς υψηλό service

8) Δικαίωμα των πελατών από τον ίδιο πίνακα της εποπτικής αρχής της λίστα των πραγματογνωμώνων εάν θέλουν να ζητήσουν και αυτοί δική τους έκθεση με δική τους χρέωση γιατί σήμερα όλα τα γραφεία το αρνούνται φοβούμενοι τις συνέπειες ότι δε θα πάρουν εντολές στο μέλλον.

Πολλά εν ολίγοις αυτή είναι η γνώμη μου. Και εάν δεν γίνει κάτι άμεσα ,τότε μένουν ερωτηματικά και αυτά τα ερωτηματικά μόνο μαύρα σύννεφα αφήνουν στον κλάδο και πολλές κακές σκέψεις .

Με εκτίμηση

Γ. Ν. Μάστακας

Πρόεδρος των Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών Ιωαννίνων"