Αποζημίωση επί Μονίμου Αναπηρίας εξ ΑΚ 931 80.000 ευρώ

Επιδικάζεται αποζημίωση χωρίς σύνδεση με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία, η οποία άλλωστε και δεν δύναται να προσδιορισθεί. Εν προκειμένω η συμπαραστατούμενη παθούσα λόγω των σοβαρών διαταραχών εγκεφαλικών λειτουργιών, διαταραχών προσανατολισμού στο χώρο και το χρόνο έχει καταστεί ανάπηρη από νευρολογικής απόψεως σε ποσοστό 80%, ενώ η κατάστασή της δεν επιδέχεται βελτίωσης και βαίνει σταθερά επιδεινούμενη, γεγονός που επηρεάζει άμεσα την κοινωνική και επαγγελματική της ζωή. Επιδικάζεται ως εύλογο το ποσό των 80.000 ευρώ εξ ΑΚ 931, λαμβανομένου υπόψη και του ποσοστού συνυπαιτιότητας της ιδίας.

Ηθική Βλάβη 80.000 ευρώ

Σύμφωνα με τις συνθήκες που έγινε το ατύχημα και τις εκ τούτου συνέπειες, του βαθμού πταίσματος του συνυπαίτιου οδηγού και της ηλικίας και της κοινωνικής και οικονομικής καταστάσεως των διαδίκων φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο κρίνει ότι η συμπαραστατουμένη υπέστη από την αδικοπραξία (προσβολή της σωματικής ακεραιότητάς της) ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας πρέπει να της επιδικασθεί, ως χρηματική ικανοποίηση, το εύλογο ποσό των 80.000 ευρώ.

Αποθετική Ζημία 
Οικιακής Βοηθού - περιποιήτριας

Η συμπαραστατουμένη κατά το χρόνο του ατυχήματος, εργαζόταν ως οικιακή βοηθός- περιποιήτρια αποκερδαίνοντας περί τα 700 ευρώ μηνιαίως.

Εξαιτίας της εκ του τραυματισμού της αδυναμίας να εργασθεί, της επιδικάσθηκε συνολικά το ποσό των 37.100 ευρώ, για το οποίο δεν έλαβε επιδότηση από κάποιον ασφαλιστικό φορέα, που αναλογεί για όλο το μέχρι της ασκήσεως της παρούσας αγωγής χρονικό διάστημα, εκ του οποίου αφαιρείται το αναλογούν στη συνυπαιτιότητά της 40% ποσό.

Αποκλειστικός Νοσοκόμος
ο σύζυγος και η κουνιάδα

Εξαιτίας του τραυματισμού της, η συμπαραστατουμένη, 34 ετών κατά την ημέρα του ατυχήματος και μητέρα δυο τέκνων, κρίθηκε ότι έχει ανάγκη των υπηρεσιών βοηθητικού προσώπου. Την ανάγκη αυτή κάλυψαν με υπερένταση των προσπαθειών τους ο ενάγων σύζυγός της και η κουνιάδα της, πλην όμως δικαιούται να λάβει κατ’ άρθρο 930 παρ. 3 ΑΚ εύλογη αποζημίωση 850 ευρώ μηνιαίως και συνολικα 42.500 ευρώ, ποσό το οποίο πρέπει να της επιδικασθεί εφ’ άπαξ. Για το χρονικό διάστημα μετά τη συζήτηση της παρούσας αγωγής, το αιτούμενο κονδύλιο για υπηρεσίες βοηθητικού προσώπου είναι απορριπτέο ως προώρως ασκηθέν.

Επικουρικό Κεφάλαιο
Αντίθεση προς τις Κοινοτικές Οδηγίες
των διατάξεων Ν. 4092/2012
για τον περιορισμό της ευθύνης του Επικουρικό Κεφάλαιο (1)

Απορρίπτεται ο ισχυρισμός του Επικουρικού Κεφαλαίου, που έχει υπεισέλθει στη θέση της ασφαλιστικής εταιρίας, της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας, για περιορισμό της ευθύνης του, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 2 του νόμου 4092/2012, λόγω της ευθείας αντίθεσής τους προς το άρθρο 1 παρ. 4 της Δεύτερης Οδηγίας του Συμβουλίου της 30.12.1983. Η αξίωση αυτή κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου δεν μπορεί να είναι κατώτερη από τα ελάχιστα αυτά όρια της ασφαλιστικής κάλυψης.

Επίσης ανίσχυρες κρίνονται οι διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 2 εδ. στ’ περ. 3 του νόμου 4092/2012 περί αναδρομικότητας του νόμου αυτού και για τις ήδη γεγεννημένες αξιώσεις κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου, επειδή, καταργώντας, και τις υφιστάμενες δηλαδή κατά την έναρξη της ισχύος του νόμου 4092/2012, λόγω επισυμβάντος μέχρι τότε τροχαίου ατυχήματος, ενοχικές αξιώσεις, όπως, έρχονται σε αντίθεση με τις διατάξεις των άρθρων 17 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο έχει κυρωθεί, μαζί με τη Σύμβαση, με το νδ 53/1974, με υπερνομοθετική, κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, ισχύ.

Τόκοι Επικουρικού Κεφαλαίου
Αντισυνταγματική η διάταξη περί Τοκοφορίας 6% (2)

Ανίσχυρες κρίνονται οι διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 2 εδ. στ’ περ. 5 του νόμου 4092/2012, που ορίζουν ότι «οι τόκοι που στις περιπτώσεις της προηγούμενης παραγράφου του παρόντος άρθρου υποχρεούται να καταβάλει το Επικουρικό Κεφάλαιο υπολογίζονται σε κάθε περίπτωση με επιτόκιο έξι τοις εκατό (6%) ετησίως», λόγω αντίθεσής τους με τα άρθρα 4 παρ. 1 του Συντάγματος, αφού αναγνωρίζουν ευνοϊκή μεταχείριση υπέρ του Επικουρικού Κεφαλαίου, σε σχέση με τα λοιπά πρόσωπα ως προς το επιτόκιο που αυτό πληρώνουν, μεταξύ των οποίων και οι παθόντες τροχαίων ατυχημάτων. 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, αφού δεν υφίστανται λόγοι δημοσίου συμφέροντος που να καθιστούν ανεκτή την παραπάνω διαφοροποίηση. Το απλό ταμειακό συμφέρον του Επικουρικού Κεφαλαίου δεν ταυτίζεται με το δημόσιο ή το γενικό συμφέρον.

Εξαίρεση Ασφαλιστικής Κάλυψης
Αιτιώδης Συνάφεια (3)

Με το άρθρο 17 παρ. 1 εδαφ. γ’ του Ν. 3557/2007, καταργήθηκε ολόκληρη η Κ4/585/1978 ΑΥΕ, στα άρθρα 25 και 26 της οποίας περιλαμβανόταν ικανός αριθμός περιπτώσεων γενικών και ειδικών εξαιρέσεων από την ασφαλιστική κάλυψη. Μετά την έναρξη ισχύος του νόμου Ν. 3557/2007 (14.5.2007), οι συναπτόμενες συμβάσεις ασφάλισης δεν επιτρέπεται να περιλαμβάνουν λόγους εξαίρεσης από την ασφάλιση, πλην αυτών, που αναφέρονται στις διατάξεις του άρθρου 6β’ παρ. 1 εδαφ. α’, β’, γ’, ούτε οι διατηρούμενοι όροι να έχουν αντίθετο περιεχόμενο από τη ρύθμιση του νόμου, διαφορετικά είναι αυτοδικαίως άκυροι.

Οι εν ισχύ πλέον εξαιρέσεις ασφαλστικής κάλυψης αφορούν τα τροχαία ατυχήματα που προκαλούνται 1) από οδηγό ο οποίος στερείται της άδειας οδηγήσεως που προβλέπεται από το νόμο για την κατηγορία του αυτοκινήτου οχήματος, που οδηγεί, 2) από οδηγό, ο οποίος κατά το χρόνο του ατυχήματος τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών κατά παράβαση του ΚΟΚ, όπως εκάστοτε ισχύει, εφόσον η εν λόγω παράβαση τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την πρόκληση του ατυχήματος... .και 3) από αυτοκίνητο όχημα του οποίου γίνεται διαφορετική χρήση από αυτή που καθορίζεται στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και την άδεια κυκλοφορίας, εφόσον η χρήση αυτή τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την πρόκληση του ατυχήματος.

Έλλειψη Άδειας Ικανότητας
Παρεμπίπτουσα Αγωγή Επικουρικού Κεφαλαίου – Δεκτή

Με τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κρίθηκε με ισχύ δεδικασμένου ότι κατά το χρόνο του ατυχήματος, ο παρεμπιπτόντως εναγόμενος οδηγός της μοτοσικλέτας δεν κατείχε την απαιτούμενη κατά νόμο άδεια ικανότητας. Το γεγονός ότι κατείχε δίπλωμα οδήγησης μοτοποδηλάτου δεν αναπληρώνει την ως άνω έλλειψη. Η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της έλλειψης αυτής και της πρόκλησης του ατυχήματος τεκμαίρεται αλλά και συνάγεται από την έλλειψη εμπειρίας που επέδειξε ο ως άνω οδηγός κατά την οδήγησή της, όταν συνέβη το πιο πάνω ατύχημα. Το ότι μετά το ατύχημα ο παρεμπιπτόντως εναγόμενος απέκτησε την ως άνω άδεια ικανότητας οδήγησης για μοτοσικλέτα δεν έχει καμία έννομη συνέπεια, διότι η έλλειψη αυτή δεν αναπληρώνεται με την εκ των υστέρων απόκτηση αυτής. Επομένως το παρεμπιπτόντως ενάγον «Επικουρικό Κεφαλαιο» έχει δικαίωμα αναγωγής κατά του παρεμπιπτόντως εναγόμενου, για όποιο ποσό υποχρεωθεί αυτό να καταβάλει στον ενάγοντα των κύριων αγωγών, για λογαριασμό του.

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1. Αντίθεση προς τις Κοινοτικές Οδηγίες των διατάξεων Ν. 4092/2012 για τον περιορισμό της ευθύνης του Επικουρικό Κεφάλαιο για την Ψυχική Οδύνη

Σχετικά με το ζήτημα αυτό που ταλανίζει την καθημερινή δικαστηριακή πρακτική αναμένεται η έκδοση απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που συζητήθηκε στις 17.11.2016.

Διαβάστε εδώ την απόφαση, όπως δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου.