Η Εκκλησία τιμά σήμερα δύο μορφές διαφορετικές σε τόπο και εποχή, αλλά ενωμένες στο ίδιο πνεύμα: την ακρίβεια της πίστεως και τη δύναμη της αγάπης.

Ο Άγιος Λέων υπήρξε μία από τις σημαντικότερες εκκλησιαστικές προσωπικότητες του 5ου αιώνα. Ανέλαβε τον θρόνο της Ρώμης το 440 μ.Χ., σε μια εποχή ταραχών, τόσο θεολογικών όσο και πολιτικών. Στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαρκιανός και της ευσεβούς Πουλχερία, η Εκκλησία βρέθηκε αντιμέτωπη με έντονες χριστολογικές διαμάχες που απειλούσαν την ενότητά της.

Ο Λέων διακρίθηκε για τη βαθιά θεολογική του κατάρτιση, τη νηφαλιότητα της σκέψης του και την ποιμαντική του ευθύνη. Δεν ήταν απλώς διοικητικός ηγέτης· υπήρξε διδάσκαλος πίστεως. Με τον περίφημο «Τόμο τοῦ Λέοντος», επιστολή που απέστειλε προς τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Φλαβιανός Κωνσταντινουπόλεως, διατύπωσε με σαφήνεια το ορθόδοξο δόγμα περί των δύο φύσεων του Χριστού — θείας και ανθρώπινης — σε μία υπόσταση.

Η επιστολή αυτή αναγνώσθηκε στη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος της Χαλκηδόνας (451 μ.Χ.) και έγινε θεμέλιο της δογματικής διατύπωσης της Συνόδου. Οι πατέρες αναγνώρισαν στον λόγο του την αποστολική πίστη, διακηρύσσοντας ότι «διὰ Λέοντος ἐλάλησεν ὁ Πέτρος».

Παράλληλα υπήρξε πολυγραφότατος· σώζονται δεκάδες επιστολές και ομιλίες του, που διακρίνονται για τη γλαφυρότητα, τη σαφήνεια και τη θεολογική τους ακρίβεια. Συνδύαζε τον στοχασμό με την ποιμαντική ευαισθησία, τη δογματική αυστηρότητα με τη φροντίδα για την ενότητα της Εκκλησίας. Εκοιμήθη ειρηνικά το 460 μ.Χ., αφήνοντας παρακαταθήκη πίστεως, θεολογικού μέτρου και εκκλησιαστικής ευθύνης.

Όσιος Αγαπητός ο Ιατρός

Ο Όσιος Αγαπητός έζησε τον 11ο αιώνα και ασκήτεψε στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, κοντά στον Όσιος Αντώνιος των Σπηλαίων. Ζώντας με προσευχή, νηστεία και ταπείνωση, αξιώθηκε του χαρίσματος της θεραπείας και έγινε γνωστός ως «Ιατρός», καθώς πλήθη πιστών προσέτρεχαν σε αυτόν για ίαση σωματική και πνευματική. Κοιμήθηκε εν ειρήνη και τα ιερά του λείψανα φυλάσσονται στα Σπήλαια του Κιέβου.

Ο Άγιος Λέων Α΄ ο Μέγας