Πριν καλά καλά λάβουν "σάρκα και οστά" οι νέες σκληρές κυρώσεις των ΗΠΑ στη Ρωσία, ήρθε στο φως της δημοσιότητας μία ενδιαφέρουσα αμερικανική πρόταση για την κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία και την εμπέδωση της ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή.

Το timing της διαρροής προκαλεί σίγουρα κάποια ερωτηματικά, αλλά αναμφίβολα η συνέχιση του πολέμου, ο κίνδυνος περαιτέρω ανάφλεξης στην ανατολική Ευρώπη, η απώλεια χιλιάδων ανθρώπινων ζωών ανάμεσα στις οποίες και αμάχων, ενισχύει την άποψη όλων, όσοι επιμένουν πως πρέπει να βρεθεί μια χρυσή τομή για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες.

Μία ανάγνωση του κειμένου του σχεδίου Τραμπ, τουλάχιστον όπως αποτυπώθηκε σε επιφανή και έγκυρα διεθνή μέσα ενημέρωσης, οδηγεί σε ένα πρώτο συμπέρασμα: ότι, δηλαδή, ο Ντόναλντ Τραμπ λαμβάνει σοβαρά υπόψη, με ρεαλισμό και ψυχραιμία, τα πραγματικά δεδομένα και επιχειρεί ένα βήμα προς τα εμπρός, ικανοποιώντας, ωστόσο, την πλειοψηφία των ρωσικών απαιτήσεων για τον τερματισμό του πολέμου.

Σε κανονικές συνθήκες, η Μόσχα θα έπρεπε να πανηγυρίζει με τις προβλέψεις αυτές, αλλά στοχεύει να πάρει ότι περισσότερο μπορεί στο πεδίο της διαπραγμάτευσης για να βάλει ένα στοπ στην πολεμική της μηχανή.

Με άλλα λόγια, τα θέλει όλα, όπως επιτάσσει το αναθεωρητικό της αφήγημα και όπως υπαγορεύει η στόχευση της αναβίωσης μιας πανίσχυρης δύναμης που θα επιβάλλει τους δικούς της όρους στα εδάφη της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης.

Στην αντίπερα όχθη, έμπειροι αναλυτές εκτιμούν ότι η αμερικανική πρόταση έρχεται να επιβραβεύσει τις κινήσεις μιας αναθεωρητικής δύναμης που αγνόησε παντελώς το διεθνές δίκαιο και επέβαλε με τη δική της ισχύ τα «θέλω», εισβάλοντας σε μια ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα.

Μία πιθανή νίκη της Ρωσίας, όχι μόνο σε στρατιωτικό αλλά πολύ περισσότερο σε διπλωματικό επίπεδο, θα αποτελέσει αναμφίβολα ένα κακό προηγούμενο για άλλες περιφερειακές δυνάμεις που προσεγγίζουν τις σχέσεις γειτονίας με τον ίδιο τρόπο, όπως συμβαίνει με την περίπτωση της Κίνας απέναντι στην Ταιβάν, αλλά και της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Οι ίδιες εκτιμήσεις ομονοούν στο ότι η Ρωσία ακόμη και στην περίπτωση που πάρει όσα σε πρώτη φάση έχει στοχεύσει, δεν θα σταματήσει εκεί, αλλά σε ένα επόμενο βήμα θα προσπαθήσει να επιβάλλει εκ νέου τους δικούς της κανόνες με τη δύναμη της ισχύς αλλά και των όπλων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ρωσο-ουκρανικό μέτωπο συνιστά μια πολύ δύσκολη εξίσωση για δυνατούς λύτες. Η ουκρανική πλευρά δεν θα μπορούσε στην παρούσα φάση να αποδεχθεί ένα τέτοιο σχέδιο.

Οι Ουκρανοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι η άμυνα και η σύγκρουση με τον ρωσικό επεκτατισμό αποτελεί μονόδρομο για να μπορέσουν να υπάρχουν την επόμενη μέρα. Αλλά και η Ευρώπη είναι απόλυτα δικαιολογημένη να ανησυχεί.

Τα δύσκολα είναι ακόμη μπροστά. Οι ΗΠΑ μπορουν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις και να βάλουν το χέρι τους, ώστε να μην είναι αυτό «το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι που ζήσαμε»