Επειδή ο Ιούλιος έχει καθιερωθεί ως ο μήνας που αρχίζουν οι διακοπές στη θάλασσα όπως επικράτησε τις τελευταίες δεκαετίες και ακούγοντας φέτος τις γκρίνιες για το κόστος, τόσο σε ναύλα, όσο και διαμονή αλλά και για τον υπερτουρισμό που έφερε τραγικές και ανεπανόρθωτες ζημιές σκέφτηκα να στείλω τις ευχές μου για τον υπέροχο αυτό μήνα με μια εικόνα όχι και πολύ παλιά αλλά με την σιγουριά ότι θα δείτε την ίδια σαν αποφασίσετε να πάτε φέτος μέχρι τον Άη – Στράτη.

Μια παραλία χωρίς κόσμο, χωρίς ομπρέλες αλλά με δέντρα (βελανιδιές που ευδοκιμούν εκεί) που προσφέρουν την πολύτιμη σκιά τους μετά το μπάνιο. Στον Άη Στράτη που επισκέφτηκα πριν από 15 χρόνια και μου άρεσε πολύ έχει πολλές τέτοιες μικρές παραλίες που η προσέγγισή τους γίνεται με τα πόδια ή κάποιο μεταφορικό μέσο από τους αγροτικούς δρόμους ή και από τη θάλασσα με σκάφος. Ο Αη Στράτης, στο Βόρειο Αιγαίο πέφτει λίγο μακριά αλλά αξίζει να τον γνωρίσετε και να τον απολαύσετε.

Τέτοιες παραλίες γνωρίσαμε πριν από δυο – τρεις δεκαετίες σε όλα τα νησιά όπου στήναμε σκηνές ή μέναμε σε σλήπινγ μπαγκ και περνούσαμε εκεί αρκετό καιρό. Σιγά – σιγά όμως, άλλοτε με ήρεμο τρόπο αλλά πολλές φορές και με βίαιο απομακρυνθήκαμε και έτσι αρχίσαμε να καταφεύγουμε στα λογής ενοικιαζόμενα που χτίστηκαν παντού και τα οποία πολύ γρήγορα πολλαπλασιάστηκαν ενώ ορισμένα έγιναν ολόκληρα συγκροτήματα. Έτσι σήμερα όποιος προσπαθήσει να βρει μια τέτοια παραλία στα περισσότερα νησιά θα κοπιάσει άδικα.