Πάσχα σε προεκλογικούς ρυθμούς αναμένεται να κάνουν τα επιτελεία και τα στελέχη όλων των κομμάτων. Ο χρόνος για την 9η Ιουνίου μετρά αντίστροφα, με τις ευρωεκλογές να αποτελούν το πρώτο δυνατό τεστ για την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε λιγότερο από ένα χρόνο μετά την εκλογική νίκη που σήμανε την έναρξη της δεύτερης τετραετίας. Σε καμία περίπτωση το κλίμα που επικρατεί σήμερα δεν παραπέμπει στην χαλαρότητα και την νωθρότητα ευρωπαϊκών εκλογών περασμένων δεκαετιών. Ούτε φυσικά το αποτέλεσμα μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για περαιτέρω πολιτικές εξελίξεις, όπως συνέβη στην αντίστοιχη εκλογική διαδικασία το 2019, όταν ο Αλέξης Τσίπρας υπό το βάρος των εξελίξεων επίσπευσε τις εθνικές εκλογές. Ωστόσο, οι ευρωεκλογές του 2024, με ευθύνη των κομμάτων λαμβάνουν χαρακτηριστικά εθνικών εκλογών, αφού τα διλήμματα που μπαίνουν από όλες τις πλευρές είναι σκληρά, ενώ στόχος είναι η μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση των ψηφοφόρων. Το κάθε κόμμα ακολουθεί αυτή τη στρατηγική για διαφορετικούς λόγους. Από την μία πλευρά, η Νέα Δημοκρατία ξορκίζει την «χαλαρή ψήφο», καθώς αν επικρατήσει ως τάση στην κοινή γνώμη, μπορεί να υποστεί καθίζηση, μεγαλύτερη από το αναμενόμενο, το βράδυ που θα ανοίξουν οι κάλπες. Το ζητούμενο για τα κορυφαία στελέχη είναι να πιαστεί ο πήχης των περασμένων ευρωεκλογών, δηλαδή το 33%, αν και πιο έμπειρα χείλη σπεύδουν να πουν, έχοντας μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση, πως δεν χάθηκε και ο κόσμος αν το ποσοστό είναι λίγο παρακάτω. Σε κάθε περίπτωση την 9η Ιουνίου δεν διακυβεύεται η σταθερότητα της χώρας. Στην πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, επικρατεί αισιοδοξία πως το κόμμα υπό την ηγεσία του Στέφανου Κασσελάκη δύναται όχι μόνο να προσεγγίσει το ποσοστό του Ιουνίου του 2023, αλλά και να το αυξήσει ακόμα περισσότερο. Στελέχη του κόμματος θεωρούν πως υπάρχει ακόμα πολιτικός χρόνος, ώστε ο Σύριζα να αναπτύξει μεγαλύτερη δυναμική και να κάνει ένα καλό finish που θα τον βάλει εκ νέου στο παιχνίδι της εξουσίας. Στο ΠΑΣΟΚ, η εικόνα δεν είναι αυτή που ανέμεναν οι χιλιάδες των ψηφοφόρων του, καθώς, παρά το γεγονός ότι έχει αναπτύξει σημαντικές πρωτοβουλίες εντός Βουλής, εντούτοις συνεχίζει να εγκλωβίζεται σε λογικές περιχαράκωσης, χωρίς να ανιχνεύει τι συμβαίνει στο υπόλοιπο εξωτερικό περιβάλλον που βρίσκεται εκτός της ακτίνας της κεντροαριστεράς. Κατά τα λοιπά, οι μικρότερες πολιτικές δυνάμεις ευελπιστούν σε αύξηση των ποσοστών τους, με την Ελληνική Λύση του κ. Βελόπουλου να έχει βάλει πλώρη για διψήφιο αριθμό. Στην ευρύτερη Αριστερά παρατηρείται διάσπαση της ψήφου, το ΚΚΕ δείχνει να ανεβάζει στροφές, ενώ στο παιχνίδι έχει ήδη μπει δυνατά και η Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου. Κοντολογίς, ασφαλείς προβλέψεις δεν μπορούν να γίνουν ούτε για το τελικό αποτέλεσμα (Νέα Δημοκρατία και Σύριζα), ούτε για τον ακριβή αριθμό των κομμάτων που θα περάσουν το κατώφλι του 3%.