Έχουμε φθάσει στο σημείο οι ειδήσεις να περιλαμβάνουν τον φόνο της ημέρας.

Επί του γνωστού ελληνικού ιδιώματος των ατομικών δικαιωμάτων που επεκτείνονται κατά βούληση (και υπερβαίνουν ακόμη και το συλλογικό κοινωνικό δικαίωμα ) όπως το ιδίωμα αυτό εκφράζεται συνήθως με τα γνωστά «γαλλικά», επέδραμε και ο εγκλεισμός λόγω κορωνοϊού.

Μου το είχε πεί γνωστός μου ψυχολόγος: «Από αυτό θα  βγούμε αλλιώτικοι. Το “εγώ” μένοντας μόνο του , καταλήγει ότι είναι το κέντρο του κόσμου, ο οποίος θα πρέπει να  αποδέχεται ως μόνη αλήθεια, την δική του άποψη, αλλιώς πρέπει να “εξαφανιστεί”».

Η εξαφάνιση ως έκφραση ξεκινά από το «κάψιμο» της καλημέρας, την επιθετική οδήγηση κλπ, και αν συντρέχει και κάποια ψυχική παθογένεια, φθάνει στον «φόνο της ημέρας».

Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η συνέπεια του εγκλεισμού: Αυτές οι κάποιες παθογένειες, θα είχαν μείνει στο υποσυνείδητο, ως αιτίες. Η αφορμή δεν θα τους είχε δοθεί, ίσως ποτέ.

Συμπέρασμα: Μη τσακωνόσαστε όταν οδηγείτε.