Από το 1991 που ανέλαβε την μόλις ιδιωτικοποιημένη Τράπεζα Πειραιώς ο κ. Μιχάλης Σάλλας επικεφαλής ενός ομίλου σημαντικών ελλήνων επιχειρηματιών κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Ο κ. Σάλλας κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια να συνενώνει και να συνθέτει επικεφαλής του Ομίλου Πειραιώς τα πιο αντίθετα επιχειρηματικά συμφέροντα, δημιουργώντας μία πολύ μεγάλη τράπεζα.

Θα μπορούσε ένα ανάλογο μοντέλο να βρει την έκφραση και στον ασφαλιστικό κλάδο; Πολλοί θα υποστηρίξουν ότι οι συνθήκες δεν είναι ίδιες, οι επιχειρηματίες τότε ήθελαν μία δυναμική ιδιωτική τράπεζα κ.λ.π. Προφανώς δεν είναι ίδιες όλες οι εποχές. Ωστόσο αυτό που πρέπει να κρατήσουμε από το εγχείρημα του κ. Σάλλα είναι ότι διαφορετικοί επιχειρηματίες συνέπραξαν για την δημιουργία ενός μεγάλου τραπεζικού ομίλου και πέτυχαν.

Γιατί κάτι ανάλογο αποκλείεται να γίνει στην ελληνική ασφαλιστική αγορά; Γιατί να μην γίνει μία υπέρβαση που θα δημιουργήσει ένα νέο εθνικό πρωταθλητή στην ασφαλιστική αγορά. Μήπως δεν έχει βρεθεί ακόμη ο «κ. Σάλλας» του ασφαλιστικού κλάδου; Νομίζω και αυτόν τον έχουμε βρει άρα κάτι άλλο φταίει… Είναι κατανοητό εν προκειμένω ότι στην περίπτωση μας θα πρέπει οι επιχειρηματίες να συμπράξουν απεμπολώντας μέρος της ιδιοκτησίας τους και της εξουσίας τους, σε αντίθεση με την περίπτωση της Τράπεζας Πειραιώς όπου οι βασική δραστηριότητα των επιχειρηματιών ήταν άλλη. Για αυτό μιλάμε για υπέρβαση. Άλλωστε όλοι γνωρίζουν ότι ο μόνος τρόπος για να παραμείνει ένα μέρος της ασφαλιστικής αγοράς σε ελληνικά χέρια είναι η συνένωση δυνάμεων…