Άλλη μια φορά, οι βροχές που τόσο περιμέναμε για να μειώσουν την λειψυδρία, έφεραν μαζί τους και καταστροφές.

Είναι όμως κάτι που μας είναι πλέον γνωστό. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας, χειμώνα- καλοκαίρι.

Πάλι ξεσπιτώθηκαν άνθρωποι, έχασαν την καθημερινότητα τους, η ζωή τους στράβωσε, από τη μια στιγμή στην άλλη και θα πρέπει να ξεκινήσουν πάλι να διορθώνουν ότι μπορούν.

Είναι όμως αλλιώς όταν έχεις ασφαλιστήριο συμβόλαιο και το ξέρουμε όλοι. Ακόμα και αυτοί που λένε πως οι Ασφαλιστικές δεν πληρώνουν. Ακόμα και εκείνοι που θεωρούν πως θα πάρουν λιγότερα από όσα τους έχει πει ο Διαμεσολαβητής τους.

Σε πόσους μιλήσαμε λοιπόν σήμερα για το θέμα των φυσικών φαινομένων;

Μήπως ντρεπόμαστε να πάρουμε τους παλιούς πελάτες μας τηλέφωνο;

Θα ντραπούμε όμως πιο πολύ αν καταστραφούν ενώ εμείς μπορούσαμε να τους έχουμε προτείνει μια λύση.

Οφείλουμε να το κάνουμε και ας μην συνάψουν συμβόλαιο. Θα είναι ενημερωμένοι και η ευθύνη θα είναι δική τους.

Πόσο δύσκολο είναι να κάνουμε τρία τηλέφωνα την ημέρα; Αν τα κάνουμε πέντε ή και δέκα, θα νιώσουμε καλύτερα; Θα νιώσουμε ότι κάνουμε το καθήκον μας;

Πόσα είναι αυτά τα τηλέφωνα, που αν τα κάνουμε, θα είναι ήσυχη η συνείδηση μας ακόμα και όταν βλέπουμε τις Βιβλικές αυτές καταστροφές στην τηλεόραση;

Ένα «ξεβόλεμα» για εμάς μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά στη ζωή μιας οικογένειας.

Ας βάλουμε στο καθημερινό πρόγραμμα την ερώτηση «σε πόσους μίλησα σήμερα για την ασφαλιστική προστασία έναντι των ακραίων καιρικών φαινομένων;».

Με αυτόν τον τρόπο τουλάχιστον θα έχουμε κάνει ότι απαιτεί το επάγγελμα μας, δηλαδή σωστή ενημέρωση!