Στο χθεσινό άρθρο, είπαμε δυο πράγματα που αφορούν στο σχεδιαστικό τμήμα, της στοχοθεσίας.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω, ότι κανονικά θα πρέπει οι προμήθειες από την πρωτοετή παραγωγή να τροφοδοτούν την καθημερινότητα, ενώ οι ανανεώσεις να επενδύονται, να αποταμιεύονται ή να καλύπτουν στόχους όπως το χτίσιμο ενός σπιτιού.

Στην πράξη λοιπόν τι θα πρέπει να κάνει ένας Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής, προκειμένου να έχει ένα ικανοποιητικό εισόδημα;

Το βασικότερο είναι θα πρέπει να εργάζεται ένα οκτάωρο ημερησίως.

Ξέρω ότι πολλοί συνάδελφοι, νιώθουν ότι εργάζονται όχι μόνο οκτάωρο αλλά και πολύ περισσότερο.

Εδώ όμως πρέπει να κάνουμε μια διάκριση. Άλλο πράγμα είναι να είμαστε απασχολημένοι και άλλο το να είμαστε παραγωγικοί.

Ξέρω πως ακούγεται κάπως σκληρό, αλλά ο καθένας από εμάς, με λίγη αυτοπαρατήρηση, θα μπορέσει να διακρίνει, πότε αυτό που κάνει θα τον οδηγήσει σε χρήματα και πότε όχι, ή τουλάχιστον όχι άμεσα.

Έτσι λοιπόν για να έχει τα χρήματα που φιλοδοξεί να έχει ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής, θα πρέπει να κάνει ακριβώς ότι διδάχτηκε τον πρώτο μήνα της εκπαίδευσης:

Εξεύρεση/ επικοινωνία/ πρώτο ραντεβού/ τελικό ραντεβού και εξυπηρέτηση.

Κάθε μέρα που δεν κάνει τουλάχιστον δυο από τα παραπάνω, θα είναι μια μέρα που θα τον φέρνει πιο μακριά από το εισοδηματικό του στόχο.

Γιατί το μοναδικό γεγονός που θα φέρει εισόδημα, είναι η υπογραφή μιας αίτησης!

Αυτή είναι μια αλήθεια που καλό είναι να την επαναλαμβάνουν οι Διευθυντές Ομάδων στους ανθρώπους τους, αλλά και ο κάθε Διαμεσολαβητής στον εαυτό του.

Αν λοιπόν κάτι από τα παραπάνω δυσκολεύει την καθημερινότητα ενός Ασφαλιστικού Διαμεσολαβητή, ας το αναγνωρίσει ώστε ν’ αναζητήσει εκπαιδευτική υποστήριξη.