Τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει πολλά στις σχέσεις μεταξύ Ασφαλιστικών Εταιριών και Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών.

Ένα από τα πολλά και σημαντικά θέματα, είναι αυτό της συχνής ανανέωσης της υπογραφής των συμβάσεων και των ακόμα πιο συχνών ανανεώσεων των κανονισμών πωλήσεων.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία: «Τα δικαιώματα, οι υποχρεώσεις και οι αρμοδιότητές του ασφαλιστικού πράκτορα καθορίζονται με έγγραφη σύμβαση ανάμεσα στον ασφαλιστικό πράκτορα και στην ασφαλιστική επιχείρηση, που προτίθεται να πρακτορεύει (πρακτοριακή σύμβαση), σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4583/2018.

Ότι δεν ρυθμίζεται από διατάξεις του ν. 4583/2018, ρυθμίζεται από τον ν. 1569/1985.

Η σχέση που τον συνδέει με την ασφαλιστική επιχείρηση είναι σύμβαση εντολής, αμειβομένου με προμήθεια επί του ασφαλίστρου. Δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις περί συμβάσεως έργου.»

Το τελευταίο το αναφέρουμε διότι πριν το 2018 η σχέση που συνέδεε τον ασφαλιστικό σύμβουλο με την ασφαλιστική επιχείρηση ή τον ασφαλιστικό πράκτορα ή το μεσίτη ασφαλίσεων ήταν σύμβαση έργου.

Η διαφορά αυτή είναι εξαιρετικά σημαντική για τον Διαμεσολαβητή και θα τη αναλύσουμε εκτενώς σε άλλο άρθρο.

Σε κάθε σύμβαση προβλέπεται πως η εταιρεία έχει δικαίωμα ανανέωσης του κανονισμού πωλήσεων.

Αυτό πρακτικά σημαίνει επανακαθορισμό των προμηθειών, των bonuses, καθώς και μη χρηματικών αμοιβών όπως ταξίδια.

Αυτό κανονικά δεν θα ήταν πρόβλημα αν δεν ήταν τόσο συχνό φαινόμενο. Οι κανονισμοί αλλάζουν τις αμοιβές σε προϊόντα με αποτέλεσμα να μη μπορεί ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής να χαράξει μια στρατηγική ανάπτυξης χαρτοφυλακίου.

Κάποιες φορές ένας νέος κανονισμός πωλήσεων είναι απαραίτητος, εάν διαπιστωθεί πως ο προηγούμενος δεν έφερε αποτελέσματα ή αν ήταν πολύπλοκος και δεν μπορούσε να εφαρμοστεί ή εάν δεν ταιριάζει πλέον με τους στόχους της εταιρίας.

Ωστόσο και ο Διαμεσολαβητής ως ελεύθερος επαγγελματίας έχει και πρέπει να έχει στόχους οι οποίοι βασίζονται σε σταθερούς κανονισμούς. ‘Όταν προσπαθεί επι ένα έτος να ανοίξει μια αγορά έχοντας επενδύσει το χρόνο του και κάποιες φορές και χρήμα, το κάνει διότι έχει υπολογίσει πως με αυτή τη προμήθεια θα μπορεί να καλύψει τους λογαριασμούς του. Αυτό δεν μπορεί να αλλάζει συνεχώς.

Ο μεγάλος Δάσκαλος Κοντομηνάς έλεγε χαριτολογώντας ότι «Ένα κανονισμό έχουμε, ότι δεν έχουμε κανονισμό», θέλοντας να δείξει ότι οι πολλοί κανονισμοί και οι πολλές αλλαγές δεν βοηθάνε το δίκτυο αλλά το εμποδίζουν.

Βέβαια οι σύγχρονες εποχές και η πολυπλοκότητα απαιτούν κανονισμούς, όμως ας λάβουμε υπόψη ότι οι Άγγλοι δεν έχουν γραπτό Σύνταγμα, δίνοντας ευχέρεια στους δικαστές να κινούνται στο πνεύμα του δίκαιου και όχι των άρθρων.

Στο ίδιο πνεύμα ένας άλλος Manager έλεγε πως η καλύτερη Στρατηγική είναι να μην αιφνιδιάζουμε το δίκτυο.

Ας ακολουθήσουν και οι Ασφαλιστικές εταιρίες, το πνεύμα του νόμου που απαιτεί δικαιοσύνη και προσαρμοστικότητα στις νέες συνθήκες.

Όλοι γνωρίζουν του κανόνες των πωλήσεων και τα ειδικά προβλήματα τους. Τα σύγχρονα δίκαια έχουν την ιστορία τους. Ας μη πνίγουμε τη καθημερινότητα με πολλούς κανόνες.

Δεν χτίζονται καριέρες με ετησίως ανανεούμενες συμβάσεις και κανονισμούς πωλήσεων, κάτι που θα πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι Ασφαλιστικές Εταιρίες, όταν παραπονιούνται στα δίκτυα τους για χαμηλή παραγωγικότητα.