Ο θάνατος του 58χρονου στον δρόμο Καρπενήσι – Προυσός δεν μπορεί να ιδωθεί μόνο ως ένα ακόμη θανατηφόρο τροχαίο. Πίσω από τη μοιραία διαδρομή υπήρχε ένας άνθρωπος σε παρατεταμένη ψυχική κρίση — και ένα σύστημα φροντίδας που, όπως καταγγέλλει η οικογένειά του, δεν στάθηκε δίπλα του όσο χρειαζόταν.

Ο άνδρας είχε ιστορικό ψυχιατρικών νοσηλειών στην Αθήνα και στον Βόλο. Νοσηλείες σύντομες, χωρίς συνέχεια, χωρίς τον χρόνο που απαιτείται για να σταθεροποιηθεί ένας άνθρωπος με βαριά κατάθλιψη. Επέστρεφε στο σπίτι χωρίς ουσιαστική βελτίωση, με τα συμπτώματα να επιμένουν.

Ο αδελφός του μιλά για έναν άνθρωπο ευαίσθητο, που το τελευταίο διάστημα δεν έτρωγε, βρισκόταν σε άρνηση και είχε αποσυρθεί. Δεν αναζητά σενάρια εγκληματικής ενέργειας. Θέτει όμως ένα κρίσιμο ερώτημα: αν υπήρχε περισσότερος χρόνος νοσηλείας και ουσιαστική συνέχεια φροντίδας, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί το τέλος και μάλιστα με αυτόν τον άγριο τρόπο;

Την ημέρα του δυστυχήματος έφυγε από το σπίτι χωρίς να γίνει αντιληπτός. Πήρε το αυτοκίνητό του και ακολούθησε μια διαδρομή που κατέληξε στη χαράδρα πάνω από τον Προυσιώτη ποταμό. Αν επρόκειτο για αυτοκαταστροφική πράξη ή για πλήρη απώλεια ελέγχου, είναι ζήτημα που ενδεχομένως ανιχνεύσουν οι ειδικοί. Το πλαίσιο όμως είναι σαφές: ήταν ένας άνθρωπος σε κρίση, χωρίς επαρκές δίχτυ προστασίας.

Και τότε, μετά το κακό  εμφανίστηκε το μόνο σύστημα που λειτούργησε χωρίς εκπτώσεις. Οι διασώστες και οι πυροσβέστες. Σε νυχτερινές ώρες, σε εξαιρετικά επικίνδυνο πεδίο, κατέβηκαν στη χαράδρα όχι για να σώσουν μια ζωή — αυτό δεν ήταν πια δυνατό — αλλά για να ανασύρουν έναν άνθρωπο με αξιοπρέπεια. Με επαγγελματισμό, ακρίβεια και σεβασμό όπως αξίζει σε κάθε πολίτη…

Κάτι όπως που δεν μοιράζεται σε όλους όταν είναι στη ζωή και σε ανάγκη…

Εικονογράφιση: ChatGPT