Η «Θεωρία του Νεκρού Αλόγου» είναι μια σατιρική μεταφορά που αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι άνθρωποι, θεσμοί ή έθνη αντιμετωπίζουν προφανή προβλήματα που είναι αδύνατο να επιλυθούν, αλλά αντί να αποδεχτούν την πραγματικότητα, μένουν να τα δικαιολογήσουν.

Η βασική ιδέα είναι ξεκάθαρη: αν ανακαλύψεις ότι καβαλάς ένα νεκρό άλογο, το πιο σοφό πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι να κατέβεις και να το αφήσεις.

Ωστόσο, στην πράξη, συμβαίνει συχνά το αντίθετο. Αντί να εγκαταλείψουμε το νεκρό άλογο, λαμβάνονται μέτρα όπως:

• Αγοράζουμε μια νέα σέλα για το άλογο.

• Βελτιώνουμε την τροφή του αλόγου, παρόλο που είναι νεκρό.

• Αλλάζουμε τον αναβάτη αντί να αντιμετωπίσεις το πραγματικό πρόβλημα.

• Απολύουμε τον διευθυντή αλόγου και προσλαμβάνουμε κάποιον νέο, ελπίζοντας σε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα.

• Οργανώνουμε συναντήσεις για να συζητήσετε πώς θα αυξήσουμε την ταχύτητα του νεκρού αλόγου.

• Δημιουργούμε επιτροπές ή ομάδες εργασίας για να αναλύσουν το πρόβλημα του νεκρού αλόγου από όλες τις γωνίες. Αυτές οι επιτροπές εργάζονται για μήνες, σηκώνουν αναφορές και τελικά καταλήγουν στο προφανές: το άλογο είναι νεκρό.

• Δικαιολογούμε τις προσπάθειες συγκρίνοντας το άλογο με άλλα παρόμοια νεκρά άλογα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα ήταν η έλλειψη εκπαίδευσης.

• Προτείνουμε μαθήματα εκπαίδευσης για άλογα, που σημαίνει αύξηση του προϋπολογισμού.

• Επαναπροσδιορίουμε την έννοια του «νεκρού» για να πεισθούε ότι το άλογο έχει ακόμα μια ευκαιρία.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Αυτή η θεωρία καταδεικνύει πόσοι άνθρωποι και οργανώσεις προτιμούν να αρνηθούν την πραγματικότητα και να σπαταλούν χρόνο, πόρους και προσπάθεια σε άχρηστες λύσεις, αντί να αποδέχονται το πρόβλημα από την αρχή και να παίρνουν πιο έξυπνες και αποτελεσματικές αποφάσεις.