Ηλίας Προβόπουλος: Τα πουλάκια του χειμώνα στην Εορδαία

Ηλίας Προβόπουλος, 10/2/2025

Το χιόνι στις πόλεις δεν λέει και πολλά πράγματα, τις ασχημαίνει μάλλον αντί να τις ομορφαίνει όπως στο ύπαιθρο και δημιουργεί ένα σωρό προβλήματα που οι κάτοικοί τους, ακόμη κι αυτοί που το έζησαν κάποτε στα χωριά τους να εκνευρίζονται και να ζητούν να λιώσει όσο γίνεται πιο γρήγορα και να επανέλθει η στεγνή κανονικότητα που έμαθαν να ζουν.

Δεν θα σταθούμε στο τι είναι στεγνή κανονικότητα γιατί ένα τέτοιο θέμα χρειάζεται σελίδες επί των σελίδων να αναπτυχθεί και θα σταθούμε (θα μεταφερθούμε καλύτερα) σε μια επαρχία της Ελλάδας, την Εορδαία στη Μακεδονία να ζήσουμε εξ αποστάσεως και να θυμηθούμε κυρίως κάποιες από τις ομορφιές του χειμώνα και του χιονισμένου τοπίου και σε αυτό το μικρό ταξίδι θα έχουμε οδηγό τον Δημήτρη Καλιακούδα.

Ο Δημήτρης Καλιακούδας είναι συνταξιούχος και άρα έχει αρκετό χρόνο στη διάθεσή του και τον οποίο ξοδεύει με ένα τρόπο που πολλοί ζηλεύουμε. Ερασιτέχνης αλλά καλός φωτογράφος ο Δημήτρης παίρνει την φωτογραφική μηχανή και τους φακούς του και περιπλανιέται στις εξοχές και τα δάση και κυνηγάει να «πιάσει» πουλιά, χωρίς βέβαια να παραβλέπει διάφορα άλλα πλάσματα και όμορφα πράγματα που συναντά.

Το έργο του Δημήτρη το βλέπουμε στο εξαιρετικό ιστοχώρο dkaliakoudas.blogspot.gr και στις αναρτήσεις του στο Facebook και εκτός του ότι θαυμάζουμε τις επιτυχίες του, μαθαίνουμε και πολλά άλλα για τα πουλιά. Να σημειώσουμε για όσους δεν ασχολούνται με τη φωτογραφία, η φωτογράφιση των πουλιών και ιδιαίτερα των μικρών είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο έργο. Απαιτεί πολλές ώρες περιπλάνηση και ιδιαίτερη προσοχή στις κινήσεις που μπορεί να πιάσει το μάτι ανάμεσα στα κλαδιά και τα φυλλώματα καθώς και σε κάθε ήχο που βγαίνει από δάσος.

Είναι τόσο προσεκτικά και φιλύποπτα αυτά τα πουλάκια και επειδή δεν θέλουν να γίνουν τροφή των μεγαλύτερων αρπακτικών κάθε κίνησή τους είναι μετρημένη. Χώρια δε που το φτέρωμά τους τα κάνει να μην ξεχωρίζουν από το περιβάλλον που ζουν και κινούνται. Πρέπει να είναι κανείς πολύ έμπειρος να τα διακρίνει που είναι κουρνιασμένα και πανέτοιμος να τα «πιάσει» με ένα κλικ ενώ παράλληλα πρέπει να επιδείξει πόσο σέβεται το μέρος που κινείται και να μην προκαλεί με θορύβους και περιττές κινήσεις που τα τρομάζουν και τα κάνουν να κρύβονται. Μόνο έτσι καταφέρνει ο Δημήτρης και «πιάνει» τις καλύτερες στιγμές των πουλιών στις εξοχές και τα δάση της Εορδαίας και χαιρόμαστε κι εμείς το έργο του.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό που προσφέρει ο Δημήτρης, είναι και ο πλούτος των ονομάτων των μικρών πουλιών που μαθαίνουμε από τις αναρτήσεις του. Γράφει τα ονόματα όλων των πουλιών όπως τα αναφέρουν στον τόπο του και σε όλη την Ελλάδα αλλά παράλληλα παραθέτει και τα επιστημονικά τους, όπως τα αναγνωρίζουν οι ορνιθολόγοι και βάσει αυτών τα μελετούν. Ονόματα που ασφαλώς εμπεριέχουν φαντασία αλλά αυτά που τους δίνουν οι άνθρωποι λένε συνήθως πιο πολλά για το καθένα και πηγάζουν από την διαρκή παρατήρηση και συμβίωση μαζί τους. Ας τα χαρούμε σε ένα μικρό λεύκωμα που στηρίζεται στο έργο του Δημήτρη Καλιακούδα και όσοι βεβαίως θέλουν να μάθουν περισσότερα, μπορούν να ανατρέξουν στις σχετικές επιστημονικές σελίδες και στη Wikipedia και μέσα από ένα πλούτο πληροφοριών θα μάθουν πολλά και θαυμαστά για αυτά τα μικρά πουλιά. Όπως για παράδειγμα τον οικογενειακό βίο του θαμνοψάλτη, τις συνήθειες του τρυποφράχτη και τις διαφορές του σπιτοσπουργίτη και του δεντροσπουργίτη!