Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι το Adaptive Cruise Control ενδέχεται να αυξάνει την πιθανότητα ατυχημάτων. Τι σημαίνει αυτό για τους ασφαλιστές και τη διαχείριση κινδύνου;

Η τεχνολογία στα σύγχρονα οχήματα έχει φέρει επανάσταση στην εμπειρία οδήγησης, με στόχο τη μείωση των ατυχημάτων και την ενίσχυση της ασφάλειας. Ωστόσο, φαίνεται πως η αυτοματοποίηση δεν είναι πάντα συνώνυμη με την προστασία. Το Adaptive Cruise Control (ACC), ένα σύστημα που πολλοί οδηγοί βλέπουν ως εργαλείο άνεσης, φαίνεται πως ενδέχεται να αυξάνει και όχι να μειώνει τον κίνδυνο ατυχήματος. Για τους επαγγελματίες της ασφάλισης, αυτή η διαπίστωση δεν είναι απλώς ενδιαφέρουσα. Είναι κρίσιμη.

Η τεχνολογία που αποσπά την προσοχή

Το Adaptive Cruise Control αποτελεί ένα από τα βασικά συστήματα άνεσης στα σύγχρονα οχήματα, επιτρέποντας στον οδηγό να διατηρεί σταθερή ταχύτητα και απόσταση από το προπορευόμενο όχημα, χωρίς διαρκείς παρεμβάσεις. Όμως, μελέτη από το Ολλανδικό Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας (SWOV), βασισμένη σε δεδομένα από 28 διαφορετικές τεχνολογίες ADAS (Advanced Driver-Assistance Systems), κατέδειξε ότι το ACC όχι μόνο δεν μειώνει τα ατυχήματα, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις τα αυξάνει.

Ο λόγος είναι η ψευδαίσθηση ασφάλειας που δημιουργεί: οι οδηγοί τείνουν να εφησυχάζονται, να χαλαρώνουν και τελικά να αποσπούν την προσοχή τους, βασιζόμενοι υπερβολικά στην τεχνολογία. Αντί να παραμένουν ενεργοί παρατηρητές του δρόμου, μετατρέπονται σε παθητικούς επιβάτες, με συνέπειες δυνητικά καταστροφικές.

Τα δεδομένα δεν αφήνουν περιθώριο αμφιβολίας

Στην ίδια μελέτη, τα προειδοποιητικά και παρεμβατικά συστήματα, όπως το Lane Keep Assist ή η αναγνώριση κόπωσης, συνδέθηκαν με αισθητές μειώσεις στα ποσοστά ατυχημάτων (έως και 19%). Αντιθέτως, τα λεγόμενα comfort-enhancing συστήματα, όπως το Adaptive Cruise Control, δεν παρείχαν παρόμοια οφέλη.

Η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται στην αμεσότητα της αλληλεπίδρασης. Τα συστήματα που προειδοποιούν ή παρεμβαίνουν άμεσα, ενεργοποιούν τον οδηγό και ενισχύουν τη συμμετοχή του στην οδήγηση. Το Adaptive Cruise Control, από την άλλη, καθιστά τον οδηγό παρατηρητή, με αποτέλεσμα την καθυστερημένη αντίδραση σε κρίσιμες στιγμές, όπως αιφνίδιο φρενάρισμα ή απρόβλεπτη αλλαγή λωρίδας.

Τι σημαίνει αυτό για τον ασφαλιστικό κλάδο;

Για τους ασφαλιστές, η διαχείριση κινδύνου σε μια εποχή τεχνολογικής αυτοματοποίησης απαιτεί νέα εργαλεία και νέα κατανόηση. Η παρουσία του Adaptive Cruise Control στα ασφαλισμένα οχήματα:

• Δεν αποτελεί απαραίτητα δείκτη αυξημένης ασφάλειας.
• Μπορεί να δημιουργήσει παρανοήσεις στην τιμολόγηση κινδύνου ή στην αξιολόγηση των όρων κάλυψης.
• Ενδέχεται να αυξήσει τη συχνότητα μικροατυχημάτων σε αστικές και ημιαστικές διαδρομές, όπου η ανθρώπινη κρίση είναι σημαντική.
• Χρήζει περαιτέρω εκπαίδευσης των ασφαλιστών, αλλά και ενημέρωσης των ασφαλισμένων οδηγών, για το πώς και πότε πρέπει να χρησιμοποιείται η τεχνολογία.

Επιπλέον, δημιουργείται νέο πεδίο για εξειδικευμένα ασφαλιστικά προϊόντα που λαμβάνουν υπόψη την πραγματική συμπεριφορά του οδηγού και όχι μόνο τον τεχνολογικό εξοπλισμό του οχήματος.

Τελικά;

Το Adaptive Cruise Control δεν είναι «κακό» σύστημα, αλλά δεν είναι και πανάκεια. Η τεχνολογία αυτή, όπως και όλες οι αντίστοιχες, απαιτεί ενεργή συμμετοχή του οδηγού. Η αυξημένη χρήση της, ιδίως από οδηγούς χωρίς επαρκή εκπαίδευση στη σωστή της λειτουργία, μπορεί να μετατραπεί σε πηγή κινδύνου.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι διαμεσολαβητές οφείλουν:

• Να επαναπροσδιορίσουν τα κριτήρια αξιολόγησης κινδύνου στα ασφαλιστήρια αυτοκινήτου.
• Να ενισχύσουν την επικοινωνία με τους ασφαλισμένους, εξηγώντας τις δυνατότητες αλλά και τους περιορισμούς των συστημάτων ADAS.
• Να συνεργαστούν με data providers και telematics platforms, ώστε να παρακολουθούν την πραγματική χρήση των τεχνολογιών αυτών και όχι απλώς την παρουσία τους στο όχημα.

Σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία προχωρά πιο γρήγορα από την ανθρώπινη προσαρμοστικότητα, η ευθύνη της ασφαλιστικής αγοράς είναι να γεφυρώσει το χάσμα – με ενημέρωση, πρόληψη και έξυπνη τιμολόγηση.