Ο κίτρινος κρίνος είναι από τα  πιο σπάνια λουλούδια και από τα πιο απειλούμενα της Ελληνικής Χλωρίδας. Είναι ενδημικό στη  Ελληνική και Βουλγαρική Ροδόπη, φτάνει τα 10 εκατοστά περίπου, τα άνθη του είναι πάντα κίτρινα και ανθίζει κάθε Ιούνιο. Είναι όμορφο κρίνο και σπάνιο, όπως σπάνιοι γίνονται και οι ασφαλιστές και οι πελάτες αυτή την εποχή της κρίσεως, που παγώνει όλη την Ελλάδα και τη Ροδόπη που ανησυχεί και με την τύχη της Ελληνικής παρουσίας στην Ελληνική Βουλή. Σήμερα το πρωί μίλησα με ασφαλιστές της περιοχής. Η Νόπη Μαρουφίδου της ΑΤΕ Ασφαλιστικής από το 1999 στο επάγγελμα ,επισημαίνει ότι διπλασίασε το χρόνο δουλειάς και ότι οι άνθρωποι σταμάτησαν να ενδιαφέρονται για όλα τα είδη ασφάλισης, κρατώντας το υποχρεωτικό  αυτοκίνητο. Μια ευχάριστη έκπληξη ήταν η γνωριμία μου με την Έμυ Χριστοδουλοπούλου της Εθνικής Ασφαλιστικής: «Μέχρι να πάμε σπίτι μας εκατό «καλημέρες» λέμε, αλλά ο κόσμος είναι φοβισμένος. Εμείς κρατάμε τους πελάτες των εταιριών, αλλά η κρίση  «σκότωσε» την επαρχία. Οι επικεφαλείς των εταιριών να

Προσέξουν με τα νέα συστήματα και τις νέες αποφάσεις μήπως και από λάθη «διώξουν»τον κόσμο. Γράψε ότι οι ασφαλιστές στις μικρές κοινωνίες ζούνε παρέα με με τον κόσμο και τις ιδιαιτερότητες τους. Οι ασφαλιστές τους ξέρουν με το όνομά τους, γνωρίζουν τα προβλήματά τους, ελίσσονται στις δυσκολίες και είναι οι φρουροί των χαρτοφυλακίων. Οι ταχυπληρωμές και οι Τράπεζες και οι εισπρακτικές εταιρίες μας «πλήγωσαν» σ’ αυτή τη σχέση με τους πελάτες μας. Έρχονται κάθε μέρα εδώ δυσαρεστημένοι και αγωνιζόμαστε να τους καθησυχάσουμε. Ήξεραν τον ασφαλιστή τους, τον εισπράκτορά τους, το γραφείο μας και ήμασταν μια χαρά. Δεν καταλαβαίνω γιατί άλλαξαν οι προσωπικές σχέσεις μας.. Δεν θα μας ανεχτούν για πολύ στις παραξενιές των εγκυκλίων… Εδώ στην Κομοτηνή έχουμε κι ένα ακόμα πρόβλημα με τους Μουσουλμάνους που δεν αγοράζουν συμβόλαια φοβούμενοι την πτώχευση της Ελλάδας. Όλοι καταθέτουν και αγοράζουν συμβόλαια στην Τουρκία. Εδώ εξαγορές και εκεί νέα συμβόλαια… Ρώτησα την Έμμυ, που η κόρη της Νατάσα σπουδάζει στη Γυμναστική Ακαδημία για τον ανταγωνισμό: Για ποιο ανταγωνισμό μου μιλάς; Εδώ δεν υπάρχει δουλειά, ανταγωνισμό ψάχνεις;

Ο Φάνης Βέλτσιος, γιος του Γιώργου παλαίμαχου της ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ μου έφτιαξε το κέφι: «Τρέχω κι εξυπηρετώ κόσμο μέχρι εξαντλήσεως γι’ αυτό και δεν έχω παράπονα» μου είπε.

«Πουλάω ό,τι βρω μπροστά μου. Αυτοκίνητο, ζωή, πυρός. Συνεχίζω την δουλειά του πατέρα. Έχω πελατεία και από το Μουσουλμανικό στοιχείο. Αυτοί πρώτα δίνουν τα λεφτά για τα ασφάλιστρα και μετά λένε καλημέρα. Έτσι συνεργάζομαι…και από ανταγωνισμό δεν έχω. Μάγκες δεν υπάρχουν πια. Τέλειωσαν το 2009! Όποιος πρόσφερε όλες τις υπηρεσίες όπως η ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ δεν έχει πρόβλημα. Οργώνω όλη τη Ροδόπη με υπηρεσίες, με οδική βοήθεια με τα πάντα. Μέχρι στα σπίτια τους πάω για όσους είναι ηλικιωμένοι και δεν μπορούν να βγουν να τακτοποιήσουν το ζήτημά τους…»

Μάχες για το μέλλον των ασφαλειών δίνουν πατέρας και γιος στο πρακτορείο Γκαράκη. Ο Χριστόδουλος Γκαράκης μορφωμένο παιδί είναι μια ελπίδα για το ευοίωνο μέλλον. Αυτό μας είπε ο Μιλτιάδης…. Οι δυσκολίες είναι προσωρινές…Σύντομα  θα έρθουν καλύτερες μέρες αφού είναι σίγουρο ότι οι άνθρωποι θα ψάξουν να βρουν τις ασφαλιστικές λύσεις. Και κάτι που μου έκανε καλή εντύπωση η άποψη Μιλτιάδη Γκαράκη για την διατηρησιμότητα. Οι απλοί και μεροκαματιάρηδες «μετράνε» τις υποχρεώσεις σε κάθε καιρό και είναι καλοί πελάτες. Οι «αεριτζήδες» και τοκογλύφοι δεν κάνουν για πελάτες!

Ο κίτρινος κρίνος κάθε Ιούνιο ανθίζει στη Ροδόπη και ο κάθε ασφαλιστής μας όταν εξασφαλίζει μια οικογένεια, έναν άνθρωπο είναι κι αυτός μια ελπίδα που ανθίζει… Μου αρέσουν οι άνθρωποι προσφοράς και της επαγγελματικής αλληλεγγύης όπως μου αρέσει και η Ροδόπη των κρίνων…..