Η χθεσινή ήταν μία ακόμη εφιαλτική νύχτα για τους κατοίκους του Κιέβου και των μεγαλύτερων πόλεων της Ουκρανίας.

Οι αμυνόμενοι κλήθηκαν ξανά να διαχειριστούν μία συντονισμένη και ευρεία αεροπορική επίθεση των ρωσικών δυνάμεων. Για τους Ουκρανούς η κατάσταση αυτή συνιστά μια σκληρή καθημερινότητα που δημιουργεί συνεχή πίεση σε ένα λαό, ο οποίος μάχεται για την επιβίωση του για περισσότερο από τρεισήμισι χρόνια. Δεν γνωρίζουμε αν οι πρόσφατες διπλωματικές ντρίμπλες του Ντόναλντ Τραμπ και τα καθυστερημένα τελεσίγραφα του θα φέρουν κάποιο θετικό αποτέλεσμα.

Οι αμφιβολίες είναι δικαιολογημένα πολλές. Ειδικά από τη στιγμή που η Μόσχα έχει θέσει σε πλήρη εφαρμογή το σχέδιο της για πλήρη επικράτηση στις πέντε ανατολικές περιφέρειες της Ουκρανίας, τις οποίες ήδη θεωρεί ρωσικό έδαφος. Αν δεν πετύχει το στόχο της και αν οι ομοτράπεζοι της δεν αποδεχθούν τη νέα πραγματικότητα, τότε τα όπλα των επιτιθέμενων δεν θα σιγήσουν και ο ουκρανικός πληθυσμός θα συνεχίσει να ζει σε ένα καθεστώς τρομοκρατίας.

Όλα αυτά που συμβαίνουν στα ανατολικά σύνορα της Ε.Ε από το Φεβρουάριο του 2022 και έπειτα προκαλούν ανησυχία στη δύση και πολύ περισσότερο στην Ε.Ε που πιάστηκε απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει μια πολεμική σύρραξη στη γειτονιά της. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει, όπως έχει αλλάξει και η προσέγγιση των περισσοτέρων κρατών-μελών για την άμυνα και την ασφάλεια στην περιοχή.

Είναι προφανές πως βρισκόμαστε πλέον σε μία νέα εποχή που επιτάσσει την εφαρμογή μιας νέας αρχιτεκτονικής για την αμυντική θωράκιση της ενωμένης Ευρώπης. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως οι μεγαλύτερες δυνάμεις , όπως η Γερμανία, έχουν κάνει στροφή 360 μοιρών, προετοιμάζοντας την κοινή γνώμη τους ακόμα και για ακραία σενάρια στη διάρκεια της επόμενης πενταετίας. Πολιτικοί αναλυτές αντιλαμβάνονται πλήρως τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Ακόμα και στην περίπτωση προσωρινής κατάπαυσης του πυρός στην ανατολική Ουκρανία, το ενδεχόμενο για επέκταση των πολεμικών επιχειρήσεων στην ευρύτερη περιοχή είναι πιθανό, όσο δε το κεντρικό αφήγημα που απορρέει από τον ρωσικό αναθεωρητισμό παραμένει ενεργό.

Συνεπώς, κανείς από τη Δύση δεν μπορεί να επενδύσει σε μία εύθραυστη συμφωνία με τη Μόσχα, από τη στιγμή που η υλοποίηση του σχεδίου της πλήρους ρωσικής επικράτησης στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με βεβαιότητα για το που μπορεί να οδηγήσει αυτή η ιστορική διένεξη-σύγκρουση. Σε κάθε περίπτωση, τα όρια της διπλωματίας δοκιμάζονται και θα δοκιμαστούν ακόμα περισσότερο στο μέλλον συνολικά.

Ας ελπίσουμε ότι στο τέλος του δρόμου θα βρεθεί ο κοινός τόπος ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη, θα πρυτανεύσει η λογική και η παγκόσμια κοινή γνώμη θα αποφύγει τα χειρότερα. Οι μακάβριες εικόνες και τα τραγικά αποτελέσματα που βίωσε η ανθρωπότητα στη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου πρέπει να παραμείνουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Οπωσδήποτε.