Η αντίστροφη μέτρηση για τη διεξαγωγή των ευρωεκλογών έχει ξεκινήσει και η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με την ενδυνάμωση των ακροδεξιών κομμάτων, φαινόμενο που παρατηρείται σε πολλές χώρες της Ε.Ε. Μάλιστα σε εννέα εξ' αυτών τα κόμματα που ανήκουν ιδεολογικά στα άκρα του πολιτικού φάσματος είτε βρίσκονται στην πρώτη θέση των μετρήσεων, είτε έχουν ήδη καταγράψει ιστορικές νίκες, όπως συνέβη προ ολίγων μηνών με την περίπτωση της Ολλανδίας. Αυτή είναι η σημερινή εικόνα σε μια ευρωπαϊκή επικράτεια που οι μεγάλες προκλήσεις, αλλά και οι ισχυρές αναταράξεις κυριαρχούν πλέον στην καθημερινή ατζέντα. Οι επερχόμενες ευρωεκλογές του Ιουνίου χαρακτηρίζονται ίσως οι πιο κρίσιμες των τελευταίων δεκαετιών, αφού διεξάγονται σε μία κρίσιμη χρονική συγκυρία που η ανασφάλεια και η αστάθεια απειλούν όχι μόνο την Ε.Ε, αλλά συνολικά την παγκόσμια κοινότητα. Οι εκφραστές του άκρατου λαϊκισμού και της οπισθοδρόμησης επιχειρούν σε κάθε ευκαιρία να εργαλειοποιήσουν τα σοβαρά ανοιχτά θέματα, όπως λ.χ το μεταναστευτικό, τον πόλεμο στην Ουκρανία, ή ακόμα και τις μεγάλες αυξήσεις των τιμών σε βασικά είδη προκειμένου να αποκομίσουν εκλογικά οφέλη. Σε πολλές περιπτώσεις, οι πολίτες έχουν εγκλωβιστεί στις σειρήνες του διχασμού και του μίσους, αναζητώντας εναλλακτικές και διέξοδο μετά από αλλεπάλληλες κρίσεις που γνώρισε η Ευρώπη κυρίως από το 2020 και έπειτα. Το αρνητικό κλίμα που έχει καλλιεργηθεί και η δυσκαμψία που καταγράφουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, να διαχειριστούν με επάρκεια σημαντικά θέματα όπως π.χ το αγροτικό, έχουν αφήσει περιθώρια δράσης στους πολιτικούς σχηματισμούς εκείνους, που βρίσκονται μακριά από τις βασικές αρχές και αξίες που διέπουν το ευρωπαικό οικοδόμημα. Το ενδεχόμενο τα κόμματα αυτά να εξασφαλίσουν μια ισχυρή εκπροσώπηση στην επόμενη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι κάτι παραπάνω από ισχυρό, εξέλιξη που θα είχε σοβαρό αντίκτυπο στο πολιτικό αποτύπωμα της επόμενης μέρας. Η Ευρώπη, εξάλλου, οφείλει να ενισχύσει την αυτονομία της και την ανθεκτικότητα της με κάθε τρόπο, ενώ πολιτικοί σχηματισμοί δεν κρύβουν ακόμα και τους ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας που διατηρούν με το καθεστώς Πούτιν και τους υποστηρικτές του ρωσικού αναθεωρητισμού, δεν βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Ευαίσθητοι τομείς όπως είναι η ευρωπαϊκή διπλωματία και η άμυνα αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο της επόμενης μέρας. Η Ε.Ε οφείλει να απαντήσει ολιστικά στην ατζέντα της περιόδου 2024-2029 με στοχευμένες πολιτικές δράσεις, εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ιδέας, ενίσχυση των σχέσεων εμπιστοσύνης με τους πολίτες και περισσότερη άμεση επικοινωνία με τις τοπικές κοινωνίες. Το σημερινό μοντέλο κατέγραψε αρρυθμίες που όσο πιο γρήγορα διορθωθούν, τόσο πιο άμεσα η Ε.Ε θα αυξήσει το resilience της με φόντο ένα καλύτερο 2030.