Τρέχουν και δεν φτάνουν πλέον στο κυβερνητικό στρατόπεδο, καθώς τα θέματα που καλούνται να διαχειριστούν τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου είναι σημαντικά, ενώ η κοινωνία δέχεται μεγάλη πίεση από την ακρίβεια και το περιορισμένο διαθέσιμο εισόδημα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει σήμερα την ευκαιρία να δώσει τις απαραίτητες κατευθύνσεις στη συνεδρίαση με τη συμμετοχή των Υπουργών της Κυβέρνησης, δίνοντας έμφαση στην καθημερινότητα και σε άλλα μείζονα θέματα. Για παράδειγμα, οι αποζημιώσεις και το σχέδιο αποκατάστασης των υποδομών στην πληγείσα Θεσσαλία (πρέπει να) αποτελούν πρώτη προτεραιότητα, καθώς η υπομονή των πολιτών έχει εξαντληθεί και η Νέα Δημοκρατία ενδέχεται να έχει μεγαλύτερο πολιτικό κόστος στο μέλλον, από μία ήττα στις περιφερειακές εκλογές. Η χρονική συγκυρία και η πολυπλοκότητα των θεμάτων επιβάλλουν εγρήγορση, ετοιμότητα και αποτελεσματικότητα από όλα τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, καθώς η κοινή γνώμη αναμένει ακόμα καλύτερα αποτελέσματα στο πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής. Στο στόχαστρο του κυβερνητικού επιτελείου και των ελεγκτικών μηχανισμών έχουν μπει τα κρούσματα ακρίβειας και αισχροκέρδειας που παρατηρούνται στην αγορά και τα οποία πυροδοτούν σκληρή αντιπαράθεση μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Αν και η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν έχει βρει ακόμα ρυθμό και στροβιλίζεται στην εσωστρέφεια, εντούτοις η Κυβέρνηση έχει να αναμετρηθεί με τα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες και τα οποία θα επηρεάσουν το πολιτικό κλίμα τους επόμενους μήνες. Κανείς δεν πρέπει να λησμονεί ότι η Κυβέρνηση διανύει τον πέμπτο χρόνο της θητείας της και θα κριθεί από την ικανότητα της να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις εντός και εκτός Ελλάδας, αλλά και από την αποφασιστικότητα της να υλοποιήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Η ισχυρή εντολή που της έδωσε ο ελληνικός λαός στα τέλη του περασμένου Ιουνίου σημαίνει αυτόματα και μεγαλύτερη ευθύνη. Η ασφάλεια είναι ένα ακόμη ζήτημα που προκαλεί πονοκέφαλο στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης, αφού χτυπά στο μαλακό υπογάστριο της συντριπτικής πλειοψηφίας των παραδοσιακών ψηφοφόρων της, ακόμα και εκείνων που βρέθηκαν στις τάξεις της τα τελευταία χρόνια. Η έννοια αυτή βρίσκεται εξάλλου στο πυρήνα της ιδεολογίας ενός κεντροδεξιού κόμματος, ενώ η δημόσια τάξη αποτελούσε πάντα προνομιακό πεδίο της συντηρητικής παράταξης. Κι ενώ όλα τα παραπάνω εξελίσσονται, προβληματισμό προκαλούν οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και οι συνέπειες που θα ακολουθήσουν, αν κλιμακωθεί περαιτέρω η ένταση και εμπλακούν στην πολεμική σύρραξη και άλλες δυνάμεις. Πολιτικοί αναλυτές θέτουν συγκεκριμένα ερωτήματα για το ποια θα είναι τελικά η στάση της χώρας σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και πως θα κρατηθεί μια αναγκαία κατά άλλα ισορροπία μεταξύ της Δύσης και του Αραβικού κόσμου, με τον οποίο από τις αρχές της δεκαετίας του 80 η χώρα διατηρούσε καλές σχέσεις. Όλα τα παραπάνω αποτελούν κομμάτια στο παζλ μιας σκληρής πραγματικότητας, η οποία επιβάλλει επιτάχυνση των προσπαθειών από την πλευρά της Κυβέρνησης, σύνεση και σχέδιο, αλλά και μια βαθύτερη ανάλυση του αντίκτυπου που μπορούν να καταγράψουν οι συνεχείς γεωπολιτικές κρίσεις στην ίδια την Ελλάδα.

--