Η Νέα Δημοκρατία έχει κάθε λόγο για να πανηγυρίζει. Δεν έχει όμως κανένα λόγο να κυριευτεί από λογικές έπαρσης και αλαζονείας. Αφενός υπάρχει μία ακόμα κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση να διαχειριστεί, αφετέρου να προετοιμαστεί αφού τα δύσκολα είναι μπροστά. Οι διαρκείς γεωπολιτικές αναταράξεις, ο πληθωρισμός, η νέα πραγματικότητα στην Τουρκία μετά και το δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στις 28 Μαΐου, καθώς επίσης και το νέο σύμφωνο σταθερότητας με αυστηρότερους δημοσιονομικούς περιορισμούς από τις αρχές του 2024 δεν αφήνουν περιθώρια για εφησυχασμό. Το αντίθετο μάλλον. Η αυτοδυναμία είναι σχεδόν δεδομένη, ενώ ο κ. Μητσοτάκης αποτελεί τον κυρίαρχο του πολιτικού παιχνιδιού στη χώρα. Η απουσία μιας σοβαρής εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης από την αξιωματική αντιπολίτευση, οι υπερβολές και η απόπειρα αποδόμησης σοβαρών κυβερνητικών πρωτοβουλιών με έωλα επιχειρήματα δεν βρήκαν ακροατήριο με αποτέλεσμα ο Σύριζα να υποστεί μια ομολογουμένως ανέλπιστη εκλογική καθίζηση. Η χώρα ουσιαστικά δεν διαθέτει ένα δεύτερο πόλο εξουσίας. Αυτό σημαίνει ότι η Νέα Δημοκρατία παίζει κυριολεκτικά μόνη στο πολιτικό τερέν.      

Η επίσπευση των εκλογικών διαδικασιών για τις 25 Ιουνίου έχει ήδη μπει στο τραπέζι της συζήτησης, ώστε να σχηματιστεί Κυβέρνηση το συντομότερο. Ωστόσο, η νέα εκλογική μάχη δημιουργεί και άλλα επιπρόσθετα δεδομένα. Η απουσία του σκληρού δικομματισμού θα επηρεάσει εκλογικά τους μικρότερους σχηματισμούς; Μπορεί αυτό να έχει αντίκτυπο στο τέλος του δρόμου και στην σύνθεση της επόμενης Βουλής και τον αριθμό των κομμάτων που θα εκπροσωπηθούν κοινοβουλευτικά;

Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα χρειάζεται σταθερότητα και σίγουρα βήματα για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις μεγάλες προκλήσεις. Οι πολίτες έδωσαν εκ νέου ψήφο εμπιστοσύνης στη Νέα Δημοκρατία και μια δεύτερη ευκαιρία, αναμένοντας διόρθωση των λαθών και στοχευμένες δράσεις για τη επίλυση των μεγάλων προβλημάτων. Περίοδος χάριτος δεν υπάρχει.