Έχοντας η πλειονότητα των Ελλήνων απομακρυνθεί, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά πλέον από την ύπαιθρο χώρα αφού κατοικεί στην Αττική ή σε άλλα αστικά κέντρα, μοιραία δεν ζει από κοντά τα φαινόμενα και για την πληροφόρησή της επαφίεται στα μέσα ενημέρωσης που άλλοτε παίζουν καλά το ρόλο τους και άλλοτε είναι εντελώς απαράδεκτα.

Έτσι συμβαίνει με τις μεγάλες λεγόμενες ειδήσεις, αυτές που υποτίθεται αφορούν όλους ή μέρη της κοινωνίας μας. Οι μικρές, καθημερινές ειδήσεις όμως από τη στιγμή που έπαψε να υπάρχει συγγενής ή φίλος σε κάποιο χωριό ή στην εξοχή να ενημερώνει άρχισαν να χάνονται μέχρι τη στιγμή που αναπτύχθηκαν τα Κοινωνικά Δίκτυα (ΜΚΔ) και σχηματίστηκαν ομάδες επί παντός επιστητού και προσφέρουν πλήθος ειδήσεων με ευθύνη των χρηστών ενώ επιτρέπουν την διάδραση και βεβαίως την αναπαραγωγή τους επ’ άπειρον.

Τα λέω αυτά γιατί ενώ στο παρελθόν είχαμε στις εφημερίδες ανταποκρίσεις για τον ερχομό των πελαργών σε διάφορα μέρη –ναι, ήταν είδηση ο ερχομός τους για πολλούς λόγους και κυρίως γιατί επιβεβαίωνε ότι η άνοιξη είχε πάρει τον δρόμο της–, τα τελευταία χρόνια θεωρείται έλασσον θέμα και ενδιαφέρει μόνο ειδικές ομάδες ενδιαφερομένων.

Όποιος όμως αγαπάει αυτά τα πουλιά, μπορεί να αναζητήσει στο Facebook την ομάδα «Every Storc in Grecce» η οποία αποτελεί κόμβο επικοινωνίας και πληροφόρησης για τους πελαργούς της Ελλάδας. Έχοντας αρκετή πείρα και ειδίκευση πάνω στο θέμα, οι διαχειριστές της συμβάλλουν στην πληροφόρηση για ένα σωρό θέματα που αφορούν τους πελαργούς και στη σελίδα τους φιλοξενούν ειδήσεις από την ζωή τους, όπως αφίξεις και αναχωρήσεις, γεννητούρια, ζευγαρώματα, τσακωμούς και άλλα ευχάριστα ή και δυσάρεστα από την κοινωνία τους που ζει σε τόση συνάφεια με τις ανθρώπινες και μέσα στους οικισμούς. Συμμετέχουν δε σε διεθνή δίκτυα παρακολούθησης των κινήσεών τους στην περίοδο της μετανάστευσης στις θερμές χώρες και την επιστροφή τους, και ενημερώνουν για τους σταθμούς που κάνουν στο ταξίδι τους δημοσιεύοντας και ωραίες φωτογραφίες καθώς πάλι, οι πελαργοί και η ζωή τους είναι αγαπημένο θέμα των φωτογράφων.

Μια τέτοια φωτογραφία του Hatay Asi Gzt που δημοσιεύτηκε προχθές στην ομάδας μου κίνησε το ενδιαφέρον, τόσο εικαστικά όσο και για το μήνυμα που ήθελε, εν μέσω της επιδημίας  να στείλει ο φωτογράφος. Εκατοντάδες πελαργοί είχαν κάνει μια στάση στο ταξίδι τους σε μια εξοχή στην επαρχία Χατάι, κοντά στην Αλεξανδρέτα της Τουρκίας κοντά στα σύνορα με τη Συρία κάτω από το ψηλό βουνό Αμανός (Νούρ). Πέρα από την αισθητική απόλαυση, η φωτογραφία φανέρωνε και μια από τις αυστηρές συνήθειες των πελαργών σε τέτοιες περιπτώσεις, να μην κολλάει ο ένας στον άλλον και να στέκονται σε μια απόσταση τουλάχιστον δυο μέτρα μεταξύ τους όπως και στην περίπτωση των μέτρων για τον περιορισμό της επιδημίας. Η μη τήρηση αυτής της συνήθειας, συνεπάγεται καυγάδες μέχρι να συμμορφωθεί αυτός που αμφισβητεί την τάξη και να πάρει τις αποστάσεις του.

Πέραν αυτών που αφορούν τους πελαργούς, ενδιαφέρον είχε και η αναφορά στην περιοχή. Πάλαι ποτέ τμήμα της βόρειας Συρίας, η Σελευκία - Πιερία, όπως ονομάζονταν το νότιο τμήμα των βουνών Άμανος στους ελληνιστικούς χρόνους. Στους πρόποδες αυτού του βουνού Άμανος βρίσκονταν η Σελεύκεια ή Πιερία κι εκεί έγινε η μάχη της Ισσού. Στους βυζαντινούς χρόνους ονομάζονταν Μαύρο Όρος και ήταν ένα σημαντικό ακριτικό προπύργιο της Αυτοκρατορίας και στον χώρο του λειτούργησαν μέχρι τον 13ο αιώνα που η περιοχή πέρασε στην κυριαρχία των Αράβων, πολλά μοναστήρια, ορθοδόξων και λατίνων οι μοναχοί των οποίων καθώς και πολύς κόσμος βρήκε καταφύγιο στην Κύπρο.

Με αφορμή μια στάση των πελαργών στην κοιλάδα που βρίσκεται κάτω από το βουνό Άμανος της πάλαι ποτέ βόρειας Συροπαλαιστίνης και αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες οδηγήθηκα στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου όπου ανακάλυψα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να συνεχίσει στο http://www.immorfou.org.cy/local-saints/369-alamanoi-agioi-mikra-asia-syropalaistini.html?start=5.

Ο Ηλίας Γ. Προβόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μεγάλη Κάψη της Δυτικής Φθιώτιδας. Έγινε δημοσιογράφος και εργάστηκε επί πολλά χρόνια και αποκλειστικά στις εφημερίδες, κυρίως στην «Ελευθεροτυπία» από τις στήλες της οποίας οργάνωσε και προέβαλλε μια ειδική αρθρογραφία με τον τίτλο «Μικρές Πατρίδες» για την ελληνική περιφέρεια και τους ανθρώπους της καθώς και για την Αθήνα, τα τελευταία χρόνια. Συνεχίζει να γράφει και να δημοσιεύει φωτογραφίες με την ίδια θεματογραφία στο actimon.blogspot.com ενώ εκδίδει και βιβλία που έχουν σχέση με την τοπική ιστορία.

*Αραρίσκω = Συνάπτω, συνδέω, προσαρμόζω