Γεώργιος Νίκος: Ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής ως γέφυρα ανάμεσα στο δημόσιο σύστημα υγείας και στην ιδιωτική ασφάλιση

Άρθρο στην εφημερίδα Nextdeal (Τεύχος 584) που κυκλοφορεί - Στήλη "Ασφαλιστικός Πράκτορας"

Του Γεωργίου Νίκου*

Η συζήτηση για την Υγεία στην Ελλάδα εγκλωβίζεται συχνά σε ένα τεχνητό δίπολο: δημόσιο ή ιδιωτικό σύστημα. Στην πραγματικότητα, όμως, το ζητούμενο δεν είναι η σύγκρουση, αλλά η ισορροπία και η λειτουργική συνύπαρξη δύο πυλώνων που υπηρετούν τον ίδιο σκοπό: την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Το δημόσιο σύστημα υγείας αποτελεί τον θεμελιώδη κορμό κοινωνικής συνοχής. Εξασφαλίζει καθολική πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και λειτουργεί ως δίχτυ ασφαλείας για κάθε πολίτη, ανεξάρτητα από εισόδημα ή κοινωνική θέση. Η ύπαρξή του δεν είναι απλώς επιλογή πολιτικής· είναι κοινωνική υποχρέωση και δημοκρατική κατάκτηση.

Από την άλλη πλευρά, η ιδιωτική ασφάλιση δεν έρχεται να υποκαταστήσει τον δημόσιο πυλώνα, αλλά να τον συμπληρώσει. Σε ένα περιβάλλον αυξημένων αναγκών, δημογραφικής γήρανσης, ιατρικής προόδου και πίεσης στους δημόσιους πόρους, η ιδιωτική κάλυψη λειτουργεί ως εργαλείο ενίσχυσης της ανθεκτικότητας του συστήματος συνολικά.

Σε αυτό το σημείο, καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής. Δεν βρίσκεται απέναντι από το σύστημα υγείας, αλλά εντός του ευρύτερου οικοσυστήματος προστασίας του πολίτη.

Ο σύγχρονος διαμεσολαβητής λειτουργεί ως μεταφραστής ενός σύνθετου περιβάλλοντος. Εξηγεί πώς το δημόσιο σύστημα καλύπτει τις βασικές ανάγκες υγείας και πού η ιδιωτική ασφάλιση μπορεί να προσφέρει επιπλέον επιλογές: ταχύτερη πρόσβαση, μεγαλύτερη ευελιξία, καλύτερες συνθήκες νοσηλείας και οικονομική προστασία από απρόβλεπτα γεγονότα.

Ταυτόχρονα, αποτελεί τον κρίκο που συνδέει τον πολίτη με την πραγματικότητα των συστημάτων υγείας. Δεν καλλιεργεί ψευδαισθήσεις αντικατάστασης του δημόσιου συστήματος, αλλά συμβάλλει στη σωστή κατανόηση των ορίων και των δυνατοτήτων και των δύο πυλώνων.

Η εμπειρία δείχνει ότι τα πιο ανθεκτικά ευρωπαϊκά μοντέλα υγείας δεν βασίζονται στην αντιπαράθεση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, αλλά στη συνεργασία τους μέσα από σαφείς κανόνες και θεσμική ισορροπία. Σε αυτά τα μοντέλα, η διαμεσολάβηση δεν είναι περιφερειακός μηχανισμός. Είναι λειτουργικό στοιχείο του συστήματος.

Η σημασία του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή γίνεται ακόμη πιο εμφανής σε περιόδους κρίσης υγείας ή αυξημένης πίεσης στο δημόσιο σύστημα. Εκεί, ο ρόλος του δεν περιορίζεται στην επιλογή ενός προγράμματος, αλλά επεκτείνεται στην καθοδήγηση του πολίτη, στη σωστή χρήση των διαθέσιμων δομών και στην αποφυγή οικονομικών και κοινωνικών στρεβλώσεων.

Παράλληλα, η διαμεσολάβηση συμβάλλει έμμεσα και στη λειτουργικότητα του ίδιου του συστήματος υγείας, καθώς προωθεί την ορθολογική χρήση υπηρεσιών, την καλύτερη κατανομή πόρων και την ενίσχυση της πρόληψης μέσω ασφαλιστικών εργαλείων.

Οι πρόσφατες θεσμικές εξελίξεις, όπως το Δικαίωμα στη Λήθη για τους επιζώντες του καρκίνου, ανέδειξαν ακόμη περισσότερο την ανάγκη για υπεύθυνη ενημέρωση και σωστή καθοδήγηση των πολιτών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο διαμεσολαβητής λειτουργεί ως σημείο εμπιστοσύνης ανάμεσα στον θεσμικό σχεδιασμό και την καθημερινή εφαρμογή του.

Το ζητούμενο για το μέλλον δεν είναι η υπερίσχυση ενός συστήματος έναντι του άλλου. Είναι η δημιουργία ενός ενιαίου πλαισίου προστασίας, όπου δημόσιο σύστημα υγείας, ιδιωτική ασφάλιση και ασφαλιστική διαμεσολάβηση λειτουργούν συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής δεν είναι απλώς επαγγελματίας της αγοράς. Είναι ένας σταθερός κρίκος εμπιστοσύνης μέσα σε ένα σύνθετο σύστημα υγείας και κοινωνικής προστασίας.

Και, τελικά, η ποιότητα ενός συστήματος υγείας δεν κρίνεται μόνο από τις δομές του, αλλά και από το πόσο αποτελεσματικά ο πολίτης μπορεί να το κατανοεί, να το αξιοποιεί και να προστατεύεται μέσα σε αυτό.

*Ο Γεώργιος Νίκος, μέλος Δ.Σ. ΠΟΑΔ, επιτετραμμένος στα Ευρωπαϊκά Θέματα και πρόεδρος Σωματείου Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών Δυτικής Μακεδονίας. Συμμετέχει σε γνωμοδοτήσεις για Ευρωπαϊκές Οδηγίες.