Οι ασφαλιστικές εταιρίες είναι από τους σημαντικότερους θεσμικούς επενδυτές της ελληνικής οικονομίας. Η συνεισφορά τους στις επενδύσεις και το ΑΕΠ της χώρας είναι σημαντική και ο αριθμός των εργαζόμενων σε αυτές μπορεί να βελτιώσει τους δείκτες απασχόλησης. 

Με τις θεσμικές αλλαγές που συμβαίνουν στην Ελλάδα σε κοινωνικοασφαλιστικό επίπεδο, η σημασία των ασφαλιστικών προϊόντων μεγεθύνεται ιδιαίτερα για τους καταναλωτές, λόγω του ότι τα ασφαλιστικά προϊόντα αποτελούν λύση στα κενά που δημιουργούνται. Τα κενά αυτά γίνονται ακόμα πιο έντονα, σε θέματα που αφορούν την προστασία των περιουσιακών τους στοιχείων, λόγω των κλιματικών και άλλων αλλαγών, όπως δείχνουν και οι πρόσφατες εκθέσεις των αντασφαλιστών. Ταυτόχρονα όμως όλα αυτά τα προϊόντα είναι  ευαίσθητα εργαλεία, γιατί απ’ αυτά εξαρτώνται οι  αποταμιεύσεις και η προστασία των αγοραστών τους. 

Η εποπτεία που έχει επιβληθεί νομοθετικά στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις και ασκείται από την Τράπεζα της Ελλάδος, έχει θέσει νέους κανόνες στη λειτουργία των ασφαλιστικών εταιριών και στην πληροφόρηση και τη διαφάνεια, που αυτές πρέπει να παρέχουν στους καταναλωτές.  

Όλα αυτά τα δεδομένα δημιουργούν σημαντικές υποχρεώσεις στις ασφαλιστικές εταιρίες, τόσο για την κάλυψη των νομοθετικών υποχρεώσεών τους, όσο και για την περαιτέρω ανάπτυξή τους, προκειμένου να προσεγγίσουν τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους αποτελεσμάτων, όπου, όπως μας λένε τα στελέχη τους, στοχεύουν. 

Ένα σημαντικό μέσον το οποίο θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οι ασφαλιστικές εταιρίες για να διαχειριστούν αυτά τα ζητήματα είναι η συστηματική και δομημένη εκπαίδευση. Αυτή όμως έχει πέσει προ πολλού θύμα της «εξορθολογικοποίησης» των οικονομικών μεγεθών των ασφαλιστικών επιχειρήσεων.

Οι προσπάθειες για εκπαίδευση γίνονται πλέον μέσω προγραμμάτων e-learning, τα οποία μετά βίας καλύπτουν τις προδιαγραφές των επαναπιστοποιήσεων, μέσω (ως επί το πλείστον) ανεκπαίδευτων στα νέα δεδομένα εκπαιδευτών, σποραδικών και κακώς επικοινωνούμενων εκπαιδευτικών προγραμμάτων διαφόρων επίσημων και ημιεπίσημων εκπαιδευτικών φορέων και με κύριο γνώμονα επιλογής προγραμμάτων και εκπαιδευτών, μόνον τον οικονομικό. 

Τα αποτελέσματα αυτών τα βλέπουμε όλοι μας (διοικητικοί και πωλητές) στις ελλείψεις γνώσεων που αντιμετωπίζουμε, τόσο στη διαχείριση του εργασιακού μας αντικειμένου, όσο και στην επικοινωνία μας με τους πελάτες μας. Επί παραδείγματι, θυμηθείτε το πρόσφατο θέμα με τα μεταβατικά μέτρα στις καταστάσεις φερεγγυότητας.

Ακόμα, βλέπουμε προσπάθειες επίσημων φορέων όπως το ΕΙΑΣ, να αποτυγχάνουν, είτε επειδή δεν επικοινωνήθηκαν σωστά, είτε επειδή είχαν υψηλό κόστος, είτε επειδή η γλώσσα διεξαγωγής του μαθήματος ήταν τα Αγγλικά! (Μα πως τους ήρθε;).  Κλασσικό τέτοιο παράδειγμα ήταν το μακροχρόνιο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του ΕΙΑΣ στα ασφαλιστικά, σε συνεργασία με το ALBA. Ένα σωστά δομημένο και πλήρες πρόγραμμα, αλλά στα Αγγλικά; Και οι ασφαλιστικές εταιρίες γιατί δεν έστειλαν κόσμο σε αυτό το πράγματι καλό πρόγραμμα; Επειδή δεν είχαν αγγλομαθείς ή μήπως απλά επειδή ήταν ακριβό; Μπορεί να ήταν κάτι απ’ όλα αυτά ή και όλα αυτά μαζί!

Το πραγματικό πρόβλημα όμως είναι ότι η κάθε μία ασφαλιστική εταιρία έχοντας αποδυναμώσει τις εκπαιδευτικές δραστηριότητές της για οικονομικούς λόγους, τις αντιμετωπίζει αποσπασματικά, χωρίς συγκεκριμένη οργανωτική δομή και στόχους, χωρίς σχέδιο ανάπτυξης που να συμβαδίζει με τους υπόλοιπους αναπτυξιακούς στόχους της εταιρίας, χωρίς να επενδύει στη νέα τεχνολογία και τεχνογνωσία που επιβάλλεται και χωρίς να επενδύει πραγματικά στους ανθρώπους της. 

Σίγουρα η αξιοποίηση των διαφόρων εκπαιδευτικών φορέων με καλό όνομα, μεγάλη εμπειρία και τεχνογνωσία, όπως ελληνικά ή ξένα πανεπιστήμια ή το ΕΙΑΣ και το ΕΤΙ, είναι πολύ χρήσιμη και αναγκαία, αλλά δεν είναι παρά το κερασάκι στην τούρτα της εκπαίδευσης. 

Η ουσιαστική δουλειά πρέπει να γίνει οργανωμένα, δομημένα και συγκροτημένα εντός της ασφαλιστικής επιχείρησης, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της και όχι μόνο να αποκατασταθεί, αλλά να αναπτυχθεί περαιτέρω η εμπιστοσύνη με τους πελάτες και τα στελέχη της και να εξομαλυνθεί πλήρως και να ρέει εύκολα η σχέση της με της εποπτεύουσα αρχή.

Να μην ξεχνάμε ότι αυτό που πραγματικά «πουλάμε», δεν είναι τίποτα άλλο, παρά εμπιστοσύνη και μακροχρόνιες σχέσεις!

Ποιός είναι ο Κώστας Παπαϊωάννου

Ο Κώστας Παπαϊωάννου είναι εξειδικευμένος εκπαιδευτής ασφαλιστικών και τραπεζικών θεμάτων, με πολυετή εκπαιδευτική εμπειρία και προσανατολισμό στη διαχείριση τεχνικών, χρηματοοικονομικών και διοικητικών αντικειμένων.

Έχει κάνει σπουδές οικονομικής κατεύθυνσης και μεταπτυχιακές σπουδές στα ασφαλιστικά.  Έχει εργαστεί σε διευθυντικές θέσεις εκπαίδευσης, σε μερικές από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες και τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Ελληνική αγορά (Interamerican, Ελληνοβρετανική (νυν ΑΧΑ), ING (N-N), Allianz, Αγροτική, Τράπεζα Πειραιώς).

Συνεργάζεται για διδακτικούς και ερευνητικούς σκοπούς με εκπαιδευτικούς φορείς και επιχειρήσεις, όπως το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), το Ελληνικό Τραπεζικό Ινστιτούτο (ΕΤΙ), το Ελληνικό Ινστιτούτο Ασφαλιστικών Σπουδών (ΕΙΑΣ), η ΕΕΔΕ, η KPMG και  άλλους οργανισμούς, ως πιστοποιημένος εισηγητής και ειδικός επιστήμονας. Διδάσκει  Επενδυτικά και Ασφαλιστικά Προϊόντα στο Judicial Education Program in Banking and Finance (μεταπτυχιακό πρόγραμμα για δικαστές και εισαγγελείς) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 

Συμμετείχε στη συγγραφή των βιβλίων πιστοποίησης ασφαλιστικών διαμεσολαβητών του Ελληνικού Τραπεζικού Ινστιτούτου και του Ελληνικού Ινστιτούτου Ασφαλιστικών Σπουδών. Έχει αναπτύξει εκπαιδευτικά προγράμματα (παρουσιάσεις και εκτενείς εκπαιδευτικές σημειώσεις) για όλες τις βαθμίδες ασφαλιστικής και τραπεζικής πιστοποίησης.