Είναι μια εικόνα δεμένη με τον χειμώνα στη πόλη· οι καστανάδες με τις φουφούδες τους σε κάποιες γωνιές των κεντρικών δρόμων η οποία, καθώς αλλάζουν οι συνήθειες των ανθρώπων, σιγά – σιγά κι αυτή αλλάζει. Για να βγάλουν καλύτερο μεροκάματο οι επαγγελματίες του είδους, φορτώνουν τους πάγκους τους και με άλλα εδώδιμα και την αλλοιώνουν. Ορισμένοι μάλιστα απ’ αυτούς ψήνουν δίπλα στα κάστανα και χλωρά καλαμπόκια, καθώς είναι εύκολο να διατηρηθούν από το καλοκαίρι ως τα τώρα σε ψυγεία.

Η εικόνα αυτή, όπως αναπαράχθηκε και καλλιεργήθηκε μέσα και από τα αναγνωστικά των παλαιότερων γενιών σε ένα άλλο τακτοποιημένο περιβάλλον της πόλης και προσέχθηκε και από αρκετούς ποιητές μάλιστα, συνόδευε  τις κρύες ημέρες τον παιδόκοσμο στα σχολεία και αυτές των εορτών στους εμπορικούς δρόμους  όπου ένα σακουλάκι ή τυλιγμένα σε εφημερίδα κάστανα ήταν το πιο ωραίο δώρο για μικρούς και μεγάλους που έκαναν ψώνια. Λίγα και μετρημένα, καθότι πάντα ήταν ακριβά τα κάστανα ζέσταιναν τρυφερά τη χούφτα όποιου τα κρατούσε, γλύκαιναν το στόμα και καθότι εξαιρετική τροφή, έδιναν δυνάμεις σε αυτούς που αφιέρωναν τη μέρα τους στο περπάτημα στην αγορά εκείνη την εποχή.

Πέρα απ’ αυτή όμως την ευχαρίστηση, η εικόνα του καστανά και η μυρωδιά της φουφούς, έφερνε έναν αέρα της ελληνικής υπαίθρου στην πόλη και πολλούς έκανε να αναπολήσουν τα ορεινά χωριά τους αναζητώντας καλύτερη τύχη στην Αθήνα και να ταξιδέψουν νοερά έστω για λίγο σε αυτά. Εκείνα τα χρόνια οι δρόμοι προς αυτά ήταν δύσκολοι και οι διακοπές των Χριστουγέννων δεν είχαν γίνει ακόμη πάνδημη, όπως σήμερα συνήθεια. Εκτός αυτών, η εικόνα του καστανά, αποτέλεσε και το πρότυπο του βιοπαλαιστή που σε αντίθεση με άλλους συντοπίτες του που μόνο τα καλοκαίρια αναζητούσαν δουλειές στις πόλεις και τους κάμπους,  αφήνει το χωριό του το καταχείμωνο για να βγάλει ένα μεροκάματο μέσα στο κρύο και την παγωνιά της πόλης και κατά συνέπεια προκαλούσε ένα αίσθημα συμπάθειας από όσους είχαν την ζεστή βολή τους αυτές τις δύσκολες ημέρες. 

Η εικόνα του καστανά στον αθηναϊκό χειμώνα πλέον σπανίζει. Είναι ελάχιστοι αυτοί που συνεχίζουν, με άδεια από τον Δήμο οπωσδήποτε, το επάγγελμα του καστανά και οι περισσότεροι βρίσκονται στο εμπορικό κέντρο, κατά μήκος των οδού Ερμού κυρίως  και Αιόλου όπου κατά παράδοση είναι και οι πλέον κεντρικοί  δρόμοι που γεμίζουν από κόσμο την περίοδο των εορτών. Είναι λίγοι αλλά αρκετοί για να θυμίζουν πως όσο πιο κρύα ήταν η ημέρα στην πόλη, τόσο πιο πολύ ζέσταιναν τη χούφτα τα κάστανα που ένας βιοπαλαιστής από τα Τζουμέρκα τα έψηνε μέσα στο κρύο και προορίζονταν να γλυκάνουν το στόμα σου.