Μέρες του 1997 θα ζήσει απόψε η Μεγάλη Βρετανία, μετά τον διαφαινόμενο θρίαμβο των Εργατικών που επιστρέφουν στον αριθμό 10 της Downing Street μετά από δεκατέσσερα χρόνια. Το αποτέλεσμα των σημερινών βουλευτικών εκλογών στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι προδιαγεγραμμένο, από τη στιγμή που κορυφαίες πολιτικές επιλογές των Τόρις στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας προκάλεσαν τεράστια δυσαρέσκεια στη βρετανική κοινή γνώμη. Είναι αλήθεια ότι η απουσία ενός καθαρού οδικού χάρτη μετά το Brexit, οι διαρκείς εναλλαγές των προσώπων που ανέλαβαν την Πρωθυπουργία, αλλά και η κόπωση των πολιτών μετά από πολλά χρόνια παντοκρατορίας των Συντηρητικών στην τοπική πολιτική σκηνή οδηγούν πλέον τον Κιρ Στάρμερ στην πρωθυπουργία. Οι Βρετανοί διψούν για πολιτική αλλαγή. Για τη Βρετανία, η επόμενη κοινοβουλευτική περίοδος συνιστά μια μεγάλη πρόκληση για τους παρακάτω λόγους: αφενός επιβάλλεται να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις της με την υπόλοιπη Ευρώπη και να τις ενισχύσει μετά από το ατυχές Brexit που οδήγησε τη χώρα στην αυτοαπομόνωση και προκάλεσε μεγάλες αναταράξεις σε καίριους τομείς, όπως είναι η οικονομία, το εμπόριο , η τριτοβάθμια εκπαίδευση και αλλού. Όπως και η υπόλοιπη παγκόσμια κοινότητα, έτσι και το Ηνωμένο Βασίλειο καλείται να αφήσει το δικό του αποτύπωμα στην κοινή προσπάθεια διαχείρισης της δεύτερης φάσης της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, αλλά και της πολεμικής σύρραξης στη Μέση Ανατολή, δύο μέτωπα που συνεχίζουν εύλογα να προκαλούν έντονη ανησυχία. Αφετέρου η νέα Κυβέρνηση οφείλει να αλλάξει την εικόνα στο εσωτερικό, δίνοντας έμφαση στα ζητήματα κοινωνικής συνοχής, της ανάπτυξης, της οικονομίας και των νέων ευκαιριών. Και το σημαντικότερο, οι Βρετανοί θέλουν να βιώσουν το αίσθημα σταθερότητας, μετά από ένα πολύχρονο εγκλωβισμό σε ένα ανοδικό σπιράλ βίαιων αλλαγών, λαϊκισμού και εσωστρέφειας που πλήγωσε το φιλελεύθερο προφίλ της χώρας. Αν επιβεβαιωθούν οι μετρήσεις κοινής γνώμης, η σημερινή νίκη των Εργατικών θα είναι μεγαλειώδης και θα θυμίζει εκείνη του 1997, όταν ο Τόνι Μπλερ ανέλαβε τα ηνία της χώρας. Μία εκλογική διαδικασία που είχα την τύχη να παρακολουθήσω εκ του σύνεγγυς, όντας προπτυχιακός φοιτητής ΜΜΕ στο πανεπιστήμιο του Σάλφορντ, στο Μάντσεστερ. Από όλα τα παραπάνω, εστιάζω το ενδιαφέρον στη νέα σελίδα που προφανώς θα ανοίξει στις σχέσεις Βρυξελλών και Λονδίνου. Ίσως θα ήταν πρόωρο και παρακινδυνευμένο να μιλήσει κανείς για το ενδεχόμενο επιστροφής της Βρετανίας στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Στο εσωτερικό η συζήτηση αυτή ζωηρεύει μέρα με τη μέρα. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, ένα τέτοιο σενάριο θα αποτελούσε μια θετική εξέλιξη στο μέλλον και θα ήταν προς όφελος και των δύο πλευρών. Ο χρόνος, αλλά κυρίως η αποφασιστικότητα των Βρετανών θα δείξει.....