Είναι απολαυστική η παρακολούθηση των επιπτώσεων ΤΟΥ Νομοσχεδίου (ΕΝΑ είναι) στα πολιτικά κόμματα (περιλαμβάνεται και η Εκκλησία).

Ο προσδιορισμός ιδιαίτερα του «προοδευτικού» έχει πλέον αχρηστευτεί.

Γιατί παύει να προσδιορίζει πλέον τις « προοδευτικές και δημοκρατικές»δυνάμεις και τον αυτοπροσδιορισμό τους . Από εντελώς αριστερά έως εντελώς δεξιά έχουμε διάφορες εκφάνσεις προοδευτισμού και συντηρητισμού.

Το πολιτικό φάσμα,  ως μια απλή ευθεία, από δεξιά προς αριστερά, εχει καμπυλωθεί τόσο, από την πίεση των ισχυρών μαγνητικών πεδίων που παράγει το ρεύμα του ζητήματος, (ολίγη Φυσική), που αποτελεί πλέον ένα κύκλο 360 μοιρών (που έλεγε και ο Πρόεδρος), όπου τα δύο άκρα ενώθηκαν.

Το ΚΚΕ, πιστό στο πνεύμα της Μεγάλης Ιδέας και της Μεγάλης Πατρίδας ( και της σημερινής της έκφανσης ), συναντιέται με την Ελληνική Λύση ( και των λοιπών σχετικών δυνάμεων) που υπερβαίνοντας την Εκκλησία, την κατηγορεί  για …. ενδοτισμό ( ! ).

Από κει και πέρα, υπάρχει η ΝΔ με διάφορες δόσεις προοδευτικότητας, μέχρι τα ασαφή όρια του ΠΑΣΟΚ, όπου παρά την προμετωπίδα του προοδευτισμού, έχει ζητήματα με την ακριβή δόση του για το θέμα.

Στον ΣΥΡΙΖΑ, παρ ´ όλο που θα περίμενε κανείς μια ηχηρή προοδευτικότητα, υπάρχουν συντηρητικές παρενθέσεις. Έτσι  απλά ξαναφθάνουμε στο ΚΚΕ, μετά την σιωπηλή Πλεύση.

Μέχρι ο κύκλος να ξαναγίνει ευθεία.