Η προγνωστική συντήρηση αλλάζει τη σχέση οδηγού, συνεργείου και ασφαλιστικής. Τα σύγχρονα αυτοκίνητα δεν περιμένουν πλέον να εμφανιστεί η βλάβη. Συλλέγουν δεδομένα, αναγνωρίζουν σημάδια φθοράς και, σε αρκετές περιπτώσεις, μπορούν να προειδοποιήσουν τον οδηγό πριν εκείνος αντιληφθεί ότι κάτι δεν πάει καλά.
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, οι περισσότεροι οδηγοί πήγαιναν το αυτοκίνητό τους στο συνεργείο όταν συμπληρώνονταν τα προβλεπόμενα χιλιόμετρα ή όταν εμφανιζόταν κάποιο πρόβλημα. Σήμερα, όμως, η τεχνολογία αλλάζει αυτή τη λογική.
Τα σύγχρονα οχήματα διαθέτουν δεκάδες αισθητήρες που παρακολουθούν συνεχώς τη λειτουργία του κινητήρα, των φρένων, της μπαταρίας, του κιβωτίου ταχυτήτων και πολλών ακόμη συστημάτων. Στόχος δεν είναι μόνο να εντοπίσουν μια βλάβη, αλλά να αναγνωρίσουν εγκαίρως τα πρώτα σημάδια που δείχνουν ότι αυτή μπορεί να εμφανιστεί στο μέλλον.
Αυτή είναι η φιλοσοφία της προγνωστικής συντήρησης: η πρόληψη πριν από τη βλάβη.
Πολλοί κατασκευαστές αξιοποιούν ήδη αυτή τη δυνατότητα μέσω των συνδεδεμένων υπηρεσιών των οχημάτων, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί ένα νέο πλαίσιο διαχείρισης των δεδομένων που παράγουν τα έξυπνα προϊόντα, μέσω του Data Act. Αυτό αναμένεται να διευκολύνει την ασφαλή αξιοποίηση των πληροφοριών που παράγουν τα συνδεδεμένα αυτοκίνητα.
Τι σημαίνει αυτό για τις ασφαλιστικές
Για την ασφαλιστική αγορά, η εξέλιξη αυτή ανοίγει μια νέα προοπτική. Μέχρι σήμερα, η ασφαλιστική παρενέβαινε όταν είχε ήδη συμβεί η ζημιά. Τώρα, η προγνωστική συντήρηση δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε ορισμένες βλάβες να αντιμετωπίζονται πριν εξελιχθούν σε σοβαρό πρόβλημα ή προκαλέσουν ακινητοποίηση του οχήματος και κληθεί η οδική βοήθεια.
Παράλληλα, δημιουργούνται νέα δεδομένα και για την αξιολόγηση του κινδύνου. Ένα όχημα που συντηρείται σωστά, πραγματοποιεί έγκαιρα τις ενημερώσεις λογισμικού και δεν αγνοεί τις προειδοποιήσεις του κατασκευαστή ενδέχεται να εμφανίζει διαφορετικό προφίλ κινδύνου από ένα αντίστοιχο όχημα που λειτουργεί χωρίς προληπτικό έλεγχο.
Φυσικά τα δεδομένα δεν αρκούν από μόνα τους
Βέβαια, η τεχνολογία δεν προβλέπει τα πάντα, μιας και τα δεδομένα δείχνουν πιθανότητες, όχι βεβαιότητες. Ένα σύστημα μπορεί να εκτιμήσει ότι ένα εξάρτημα παρουσιάζει αυξημένη πιθανότητα αστοχίας, όμως δεν μπορεί να γνωρίζει με ακρίβεια πότε θα χαλάσει ή αν τελικά θα χρειαστεί αντικατάσταση.
Παράλληλα, ανακύπτουν ερωτήματα σχετικά με την πρόσβαση στα δεδομένα. Ποιος είναι ο ιδιοκτήτης τους; Ο οδηγός, ο κατασκευαστής ή η εταιρεία που παρέχει τις συνδεδεμένες υπηρεσίες; Και μέχρι ποιο σημείο μπορούν να αξιοποιηθούν από μια ασφαλιστική εταιρεία για την αξιολόγηση του κινδύνου;
Ο ασφαλιστής αποκτά νέο ρόλο
Η προγνωστική συντήρηση δεν αντικαθιστά το συνεργείο. Μπορεί όμως να βοηθήσει τον οδηγό να αντιμετωπίσει μια μικρή δυσλειτουργία πριν εξελιχθεί σε δαπανηρή επισκευή ή σε ακινητοποίηση κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού.
Εδώ ακριβώς ο ασφαλιστής μπορεί να προσφέρει πραγματική αξία υπενθυμίζοντας στον πελάτη ότι οι ενημερώσεις λογισμικού, οι προειδοποιήσεις του αυτοκινήτου και η τακτική συντήρηση δεν είναι τυπικές διαδικασίες, αλλά επενδύσεις στην ασφάλεια και στην αποφυγή μελλοντικών ζημιών.
Η επόμενη μεγάλη αλλαγή
Ίσως το μεγαλύτερο όφελος της νέας τεχνολογίας να μην είναι ότι θα κάνει τα αυτοκίνητα πιο «έξυπνα». Ίσως να είναι ότι θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ασφάλιση.
Γιατί όταν ένα όχημα μπορεί να προειδοποιήσει έγκαιρα για μια επερχόμενη βλάβη, η μεγαλύτερη επιτυχία για όλους – οδηγό, συνεργείο και ασφαλιστική – δεν είναι η γρήγορη αποζημίωση, αλλά το γεγονός ότι η ζημιά δεν συνέβη ποτέ.
