Γράφει ο Κώστας Παπαϊωάννου*

Με την ευκαιρία των εξετάσεων πιστοποίησης διαμεσολαβούντων και επειδή σε διάφορες επαφές που είχα το τελευταίο χρονικό διάστημα με αρκετούς συναδέλφους, διαφόρων βαθμίδων και ιδιοτήτων, διαπίστωσα κάποια σχετική έλλειψη πλήρους ενημέρωσης αναφορικά με το θέμα των ασφαλιστικών πιστοποιήσεων Α και Δ, θεωρώ ότι είναι μια καλή ευκαιρία να προσπαθήσω να φωτίσω όσο περισσότερο μπορώ, αυτό το (κατά τη γνώμη μου) κάπως περιπλεγμένο ζήτημα. 

Μετά την ανάθεση της εποπτείας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων (και εν γένει των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων) στην Τράπεζα της Ελλάδος, σύμφωνα με το ν.3867/2010 (Συνημ. 1), διαμορφώθηκε ένα συγκεκριμένο καθεστώς πιστοποιήσεων των διαμεσολαβούντων, το οποίο περιγράφεται λεπτομερώς στην Πράξη Διοικητή της Τ.τ.Ε. υπ’ αριθ. 5492/7.11.2011 (Συνημ. 2) και στο ΦΕΚ 1257/23.5.2013 (Συνημ. 3).

Στο πλαίσιο αυτό και ιδιαίτερα όσον αφορά τις πιστοποιήσεις Α και Δ, προκύπτει κατά την άποψη μου, η ανάγκη να διευκρινιστούν τα εξής:

• Κατ’ αρχήν οι πιστοποιήσεις αυτές αφορούν ΟΛΟΥΣ όσους εμπλέκονται άμεσα (πώληση προϊόντων) ή έμμεσα (με οποιονδήποτε τρόπο εξυπηρέτηση πελατών ή προώθηση ασφαλιστικών προϊόντων μέσω τηλεφώνου κ.λπ.) με την πώληση ασφαλιστικών προϊόντων, είτε ανήκουν στο δυναμικό πωλήσεων, είτε ανήκουν στο διοικητικό δυναμικό. Αφορά ακόμα και τους προϊσταμένους τους στη διοίκηση των επιχειρήσεων στις οποίες απασχολούνται και οι οποίοι θεωρείται ότι εκπροσωπούν νομικά την επιχείρηση, για ότι αφορά τουλάχιστον, την προώθηση των προϊόντων της.
• Είναι απολύτως σαφές ότι αυτά αφορούν τόσο τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις κάθε είδους (Α.Ε., πράκτορες, μεσίτες, συνεταιρισμούς κ.λπ.), όσο και τις τράπεζες (όσες προωθούν ασφαλιστικά προϊόντα).
• Οι εξετάσεις πιστοποίησης Α αποτελούν τη βάση των ασφαλιστικών πιστοποιήσεων, έχουν να κάνουν με βασικές ασφαλιστικές γνώσεις (νομικές, νομοθετικές, λειτουργικές, διαδικαστικές) και είναι επικεντρωμένες (τεχνικά) στα «παραδοσιακά ασφαλιστικά» προϊόντα, κλάδων Ζωής και Γενικών Ασφαλίσεων. Όσον αφορά τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, οι εμπλεκόμενοι προκειμένου να κάνουν τις αντίστοιχες εργασίες, θα πρέπει είτε να κατέχουν αυτή την πιστοποίηση, εφόσον έχουν δραστηριοποιηθεί από το 2006 και μετά, είτε εφόσον είναι παλαιότεροι ασφαλιστές και κατ’ επέκταση δεν έχουν δώσει ποτέ εξετάσεις πιστοποίησης αυτού του τύπου, να διατηρούν συνεχώς ενεργή την εγγραφή τους στο αντίστοιχο επιμελητήριο. Όσον αφορά τις τράπεζες, την πιστοποίηση αυτή, θα πρέπει να την κατέχουν όλοι οι εμπλεκόμενοι, όλων των διοικητικών βαθμίδων, στην προώθηση των προϊόντων.
• Οι εξετάσεις πιστοποίησης Δ, έχουν να κάνουν μόνο με τα «νέου τύπου» ασφαλιστικά προϊόντα ζωής, τα οποία είναι συνδεδεμένα με επενδύσεις (unit linked και single premium χωρίς εγγυημένες αποδόσεις στη λήξη), τα οποία αναλύουν σε μεγάλο τεχνικό βάθος. Σύμφωνα με τη διατύπωση του Άρθρου 1, παράγραφος 3, του ΦΕΚ. 1257/2013, η πιστοποίηση αυτή είναι υποχρεωτική για ΟΛΟΥΣ όσους εμπλέκονται στην προώθηση αυτών των προϊόντων, ασφαλιστές και τραπεζικούς, ασχέτως της όποιας προϋπηρεσίας τους και ιεραρχικής βαθμίδας τους. 
• Σύμφωνα με το προαναφερόμενο ΦΕΚ. 1257/2013, στο Άρθρο 10, παράγραφος 1, εξαιρούνται μόνο όσοι είναι απόφοιτοι ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, για τα οποία βάσει νόμου, έχει κατοχυρωθεί ως επαγγελματικό δικαίωμα η άσκηση ασφαλιστικής διαμεσολάβησης. Εξ όσων γνωρίζω τέτοιου είδους δικαίωμα δεν έχει κατοχυρωθεί από κανένα Ελληνικό Α.Ε.Ι. (του ΠΑΠΕΙ συμπεριλαμβανομένου). Ακόμα, στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, εξαιρούνται όσοι τραπεζικοί υπάλληλοι, όλης της εμπλεκόμενης ιεραρχίας, κατέχουν την πιστοποίηση Β (της κοινής απόφασης του Διοικητή της ΤτΕ και του ΔΣ της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς), η οποία προϋποθέτει την κατοχή των τραπεζικών πιστοποιήσεων Α, Α1 και Β1. 
• Σύμφωνα με το παραπάνω ΦΕΚ 1257/2013, η πώληση επενδυτικού χαρακτήρα ασφαλιστικών προϊόντων από όποιον δεν κατέχει την πιστοποίηση Δ, δεν επιτρέπεται.

Θα ήταν ευχής έργον, αν κάποιος από τους αναγνώστες αυτού του άρθρου έχει κάποια επιπλέον πληροφορία ή αντίθετη άποψη, προκειμένου να τεθεί κάποια βάση περεταίρω προβληματισμού και συζήτησης για αυτό το θέμα.

Ακόμα επιφυλάσσομαι, σε επόμενα δημοσιεύματα να προσπαθήσω να αναλύσω περισσότερο τα ζητήματα που αφορούν την εξεταστέα ύλη, τα βοηθήματα αυτών των εξετάσεων, καθώς και τα ζητήματα που αφορούν τις επαναπιστοποιήσεις, που μέχρι τότε πιστεύω ότι θα έχουν ξεκαθαρίσει.

*Ποιος είναι ο Κώστας Παπαϊωάννου

Έχει κάνει σπουδές Οικονομικής κατεύθυνσης και κατέχει επίσης τίτλους σπουδών του CII και του ΕΙΑΣ στην ασφαλιστική επιστήμη. Μιλάει άριστα Αγγλικά. Εργάζεται στον ευρύτερο ασφαλιστικό και χρηματοοικονομικό χώρο από το 1983, όπου ξεκίνησε την καριέρα μου από την Interamerican σαν διοικητικό στέλεχος και από το 1991 ασχολείται με την εκπαίδευση και την ανάπτυξη ανθρωπίνου δυναμικού, στον τομέα των πωλήσεων, αλλά και στη διοίκηση.

Έχει διατελέσει διευθυντής εκπαίδευσης σε μερικές από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες (όπως η Allianz και η ING) και τράπεζες (όπως ο όμιλος της Τράπεζας Πειραιώς), που δραστηριοποιούνται στην Ελληνική αγορά, με αντικείμενα τόσο ασφαλιστικά, όσο και τραπεζικά.

Αυτή τη στιγμή συνεργάζεται με την KPMG σε θέματα πιστοποιήσεων του EFICERT στο Financial Planning, καθώς και με την τράπεζα Πειραιώς, για την εκπαίδευση στο Bancassurance και τις αντίστοιχες πιστοποιήσεις του ομίλου.

Είνα σύμβουλος εκπαίδευσης και τακτικός εισηγητής στα ετήσια προγράμματα, καθώς και στα προγράμματα πιστοποίησης, του Ελληνικού Ινστιτούτου Ασφαλιστικών Σπουδών (ΕΙΑΣ), και senior training consultant του Ινστιτούτου Χρηματοοικονομικών Σπουδών (ΙΧΟΣ).

Έχει μετάσχει στη συγγραφή των επίσημων εγχειριδίων πιστοποίησης των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών του ΕΙΑΣ, καθώς και των συνδεδεμένων τραπεζικών διαμεσολαβητών του Ελληνικού Τραπεζικού Ινστιτούτου (ETI/EET), καθώς επίσης και στις αντίστοιχες επιτροπές της Τράπεζας της Ελλάδος, για τη δημιουργία των ερωτήσεων των εξετάσεων πιστοποίησης των διαμεσολαβούντων, που έχουν αναρτηθεί στο site της και αποτελούν την επίσημη εξεταστέα ύλη.

Έχει στο ενεργητικό του περισσότερες από 10.000 ώρες εκπαίδευσης και έχει διδάξει σε σεμινάρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Κύπρο, Αγγλία κ.α.), καθώς και σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, ως προσκεκλημένος εισηγητής. Ακόμα έχει συνεργαστεί με το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, σε θέματα διδασκαλίας τραπεζικών/επενδυτικών πιστοποιήσεων.

Έχει μεταφράσει και διδάξει στην Ελλάδα προγράμματα της LIMRA (FMDP) και του CII (ICFA), μέσω των οποίων έχουν πιστοποιηθεί στην Ελλάδα αρκετοί διαμεσολαβούντες.

Είναι μέλος του Συνδέσμου Εκπροσώπων και Στελεχών Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων.