Καμιά φορά χρειάζεται να ανατρέχουμε σε φιλοσόφους που αγαπάμε ή και μισούμε για να επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε σύγχρονα φαινόμενα είτε στο μικροπεριβάλλον που εμείς κινούμαστε καθημερνά είτε στο μακροπεριβάλλον το οποίο παρακολουθούμε συνήθως από κάποια απόσταση.

Ένα τέτοιο «φαινόμενο» μπορεί ορισμένες φορές να είναι μία προσωπικότητα του χώρου μας στο οποίο και εμείς δρούμε. Αφήνοντας λοιπόν τις περαιτέρω εισαγωγές, οι αλλαγές στελεχών των τελευταίων ημερών σε ορισμένες ασφαλιστικές εταιρείες -οι οποίες μπορεί κατά σύμπτωση να «έπεσαν» όλες μαζί αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι λίγο πιο νωρίς λίγο πιο αργά όλες θα πραγματοποιούνταν γιατί εξέφραζαν αναγκαιότητες-, «επισκιάζονται» και ας με συγχωρήσουν οι φίλοι, από την μία τη μεγάλη αλλαγή: Την αποχώρηση του Γιώργου Κώτσαλου από την ηγεσία της Interamerican. Δεν λέμε την ανάδειξη του κ. Γιάννη Καντώρου στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου, - η αμέσως επόμενη μεγάλη αλλαγή- γιατί και στη ζωή όπως και στη φυσική υπάρχει ο χρόνος «dt» η «στιγμή» που ο ένας είναι ακόμη «μηδέν» και ο άλλος «τα πάντα». Με την έννοια αυτή σήμερα αφού δώσουμε τα πιο θερμά συγχαρητήρια στον Γιάννη Καντώρο, και επισημάνουμε ότι η εμπιστοσύνη που του έδειξε ο Ολλανδός μέτοχος για την ανάδειξη του στη υψηλότατη αυτή θέση τιμά το σύνολο των στελεχών της ασφαλιστικής αγοράς, θα ασχοληθούμε με το «φαινόμενο» Γιώργος Κώτσαλος.

Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η ιστορία αναζητά τα πρόσωπα που θα εκφράσουν την εποχή τους και τις ανάγκες της. Κι αν κάποιο από αυτά εξέλειπε για κάποιο λόγο, θα έβρισκε ένα άλλο να το αντικαταστήσει.

Με άλλα λόγια η κάθε εποχή αναδεικνύει και τους ηγέτες που της «ταιριάζουν» οι οποίοι όμως αποκτούν και μία ανεξαρτησία έναντι των συνθηκών και συνδιαμορφώνουν το μέλλον. Ο Γιώργος Κώτσαλος είναι ένας από αυτούς τους ηγέτες.

Λένε όσοι κατά καιρούς συνεργάστηκαν μαζί του, στην πλούσια ασφαλιστική ιστορία του, ότι ήταν «στρατηγός» έβλεπε δηλαδή μακριά, πέρα από τα «μικρά» και «καθημερινά».

Επίσης φρόντιζε να έχει πάντα δίπλα τους μία ικανή ομάδα.

Ο ίδιος έχει υποστηρίξει σε ανύποπτο χρόνο ότι δεν είναι μόνος. Αναφέρεται πολλές φορές στην «ομάδα». Και σήμερα ακόμη λέει στους συνομιλητές του, όταν αναφέρεται στο στελεχικό δυναμικό της Interamerican ότι «έχουμε την μεγαλύτερη και καλύτερη ομάδα». Και απαριθμεί τα ονόματα των συνεργατών του και τις θέσεις ευθύνης.

Σε μία από τις εκδηλώσεις που τον βράβευσαν αναφορικά με τον ρόλο του ηγέτη τόνισε εμφαντικά την αναγκαιότητα της συντονισμένης συνεργασίας μίας ομάδας προσώπων που μοιράζονται ευθύνες και επιτυχίες.

Αποστολή της ομάδας και του ηγέτη πάντα σύμφωνα με τον ίδιο «να οδηγήσει το καράβι σε λιμάνι, γνωρίζοντας όμως ότι το καράβι δεν είναι για να μείνει δεμένο στο λιμάνι, αλλά για να ταξιδεύει από λιμάνι σε λιμάνι».

Οδηγώντας λοιπόν την Interamerican από λιμάνι σε λιμάνι, την πήρε μία εταιρεία ηγέτη στην ασφαλιστική αγορά που όμως στηριζόταν κατά βάση σον κλάδο ζωής και σε ένα σύστημα agency και την παραδίδει μία εταιρεία με πολύ έντονη παρουσία στις γενικές ασφαλίσεις και στην υγεία και πολύ λιγότερο στις ασφαλίσεις ζωής, καθώς επίσης και μία εταιρεία με πολυκαναλικό δίκτυο πωλήσεων αλλά πάλι με ηγετική παρουσία στον ασφαλιστικό κλάδο, αφού εισήγαγε νέες καινοτομίες όπως τις direct ασφαλίσεις κ.α.. Όλη αυτή η μεταμόρφωση είχε και συγκρούσεις και απώλειες και «θύματα» αλλά και νίκες και καινοτομίες και πρωτοπορίες. Έτσι συμβαίνει όταν ένας ηγέτης προσπαθεί να ανοίξει νέους δρόμους. Δημιουργεί φίλους και εχθρούς.

Άλλωστε ο ηγέτης αποκτά κύρος με το να είναι είτε αληθινός φίλος είτε πραγματικός εχθρός. Δηλαδή παίρνει θέση, καθαρά, υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς. Αυτή η τακτική έχει πολύ περισσότερα πλεονεκτήματα από την απλή ουδετερότητα, υποστηρίζει ο Μακιαβέλι

Ήταν σωστός σε όλα, προφανώς όχι, προφανώς έχει κάνει και λάθη, και λάθη επιλογών σε συνεργάτες και λάθη επιλογές, σε στόχους... Αλλά «το πολλά τολμάν πόλλ᾽ αμαρτάνειν ποιεί» - Όποιος τολμά πολλά κάνει και πολλά λάθη (Μένανδρος).

Σε κάθε περίπτωση μία προσωπικότητα κρίνεται αν πρόσφερε θετικά ή αρνητικά αλλά σίγουρα πρώτο κριτήριο είναι αν άφησε έντονα το αποτύπωμα του στην ιστορία. Και το αποτύπωμα του Γιώργου Κώτσαλου στην ασφαλιστική αγορά από την θέση του στελέχους είναι πάρα πολύ έντονο, τόσο που ορισμένοι στο περιθώριο του Διεθνούς Συνεδρίου της Ύδρας που ήταν «ωσεί παρών» από την πρώτη στιγμή μίλησαν για την «μετά Κώτσαλο εποχή».

Ο Γιώργος Κώτσαλος, γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα. Ήταν Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου INTERAMERICAN, από το 2004 μέχρι τον Οκτώβριο του 2016. Ήταν δυο φορές πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών (2003-2005, 2010-2012). Η θητεία του συνδέθηκε με την προώθηση σημαντικών πρωτοβουλιών του θεσμικού φορέα για την ασφαλιστική αγορά του τόπου μας. Μεταξύ άλλων, είχε υποστηρίξει θερμά τη σύσταση νέας εποπτικής αρχής που οδήγησε στον νόμο 3229/2004, τη θεσμοθέτηση επιτροπής στην Ένωση για το περιβάλλον, την ανάπτυξη της εξωστρέφειας της Ένωσης, τη δημιουργία σχέσεων με τις οργανώσεις καταναλωτών, τη συνεργασία της Ένωσης με Πανεπιστήμια, την εισαγωγή στην αγορά τιμής για «παράταση εγγυήσεων» κ.ά. Ακόμη, εισήγαγε την ιδέα της διοργάνωσης του διεθνούς ασφαλιστικού και αντασφαλιστικού συνεδρίου της Ύδρας, της επιτροπής του οποίου προεδρεύει επί 14 χρόνια. Επίσης, έχει εκπροσωπήσει στις διεθνείς σχέσεις την ΕΑΕΕ και έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Ελληνικού Ινστιτούτου Ασφαλιστικών Σπουδών. Είναι ιδρυτικό μέλος του Τομέα ηγεσίας της ΕΕΔΕ, μέλος του Δ.Σ. της Ecumenica - ΜΚΟ του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, μέλος του Γενικού Συμβουλίου του ΣΕΒ (Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών), μέλος του Συνδέσμου Α.Ε. & Ε.Π.Ε., μέλος του Ελληνο-Ολλανδικού Επιμελητηρίου και ιδρυτικό μέλος του Eye Foundation. Έχει διατελέσει μέλος του Δ.Σ. της CΕΑ (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ασφαλειών) και της εταιρείας Eureko Sigorta (Τουρκία) που ανήκει στην ACHMEA, μητρική εταιρεία της INTERAMERICAN, ενώ διετέλεσε μέλος και του Δ.Σ. της βελγικής εταιρείας AVERO. Σπούδασε Business Studies στο LondonSchool of Foreign Trade, και είναι κάτοχος του Associateship Diploma από τοChartered Insurance Institute. Στην ασφαλιστική βιομηχανία εισήλθε το 1975, έχοντας διατελέσει στελεχος σες μία σειρα εταιρειών (Interamerican, Generali, Φοίνικα, κ.α) και από το 2004 Διευθύνων Σύμβουλος στην Interamerican. Είναι έγγαμος και έχει δύο παιδιά. Ομιλεί άπταιστα τα αγγλικά και επαρκώς τα γαλλικά.