Θα περνούσε όπως δεκάδες άλλες εικόνες κάθε μέρα που κυλούν μπροστά από τα μάτια μου αδιάφορα πια αλλά κάτι πιο βαθύ από την όραση, μια ανάμνηση ίσως που ήταν φωλιασμένη μέσα μου με έκανα να βάλω φρένο και την πάγωσα στην οθόνη. Δεν ήταν μια εικόνα σαν όλες τις άλλες που βλέπουμε με σταφύλια διαφόρων ποικιλιών στα αμπέλια ή στα καταστήματα αλλά έμοιαζε σαν ένας θησαυρός από χρυσοκίτρινες ρώγες σουλτανίνας που ανέβασε ο Γιάννης Αργύρης, ερασιτέχνης όπως δηλώνει αμπελουργός και δεντροκόμος από τη Ζαχάρω, στην σελίδα του στα ΜΚΔ και αναστάτωσε όλες τις αισθήσεις μας.   

Δεν θα ήθελα να μιλήσω μόνο για λογαριασμό μου αλλά επειδή φαντάζομαι πως πάρα πολλοί που αγαπούν τα σταφύλια τα τελευταία χρόνια έχουν απογοητευτεί από την εικόνα που παρουσιάζουν αυτά στην αγορά, παίρνω το θάρρος να τους εκπροσωπήσω. Ναι, δεν είναι σταφύλια αυτά που τρώμε, μοιάζουν με σταφύλια αλλά η γεύση τους απέχει πολύ από εκείνη που ξέραμε και η γλώσσα μας την θυμάται καλά. Πράσινα, ξινά και με εμφανή την χρήση ορμονών τα απλώνουν στους πάγκους και ο κόσμος που θέλει να τα γευτεί, μη έχοντας άλλη πηγή να τα προμηθευτεί τα αγοράζει. Χώρια δε που έχει καταλήξει να μοιάζουν όλα σαν μια ποικιλία, κάτι μεταξύ σουλτανίνας και κάποιου άσπρου με αδιάδορη γεύση ενώ μαύρα, όπως τα μοσχάτα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί και τούτο γιατί εξυπηρετεί τους μηχανισμούς της αγοράς.

Έτσι τα τσαμπιά της σουλτανίνας του Γιάννη Αργύρη που είδαμε στην οθόνη, πράγμα που απέκλειε την αφή, έμοιαζαν πράγματι σαν θησαυρός που βρέθηκε ξαφνικά στην μοναδική ελληνική φύση και μας θύμισε πως είναι τα πραγματικά σταφύλια πριν αυτά γίνουν ένα κομμάτι της βιομηχανίας της διατροφής και χάσουν την μοναδικότητά τους. Τα είδαμε με χρώματα που τους έδωσε ο ήλιος, με πραγματική ωρίμανση, με φανερή την φροντίδα του ανθρώπου που θέλει να καμαρώνει για αυτά που παράγει το χωράφι και το αμπέλι του. Με την σφραγίδα εν τέλει του νοικοκύρη που θέλει να φτιάχνει το καλύτερο. Του λέμε μπράβο και του ευχόμαστε να συνεχίσει να μας συγκινεί με τέτοιες εικόνες και βεβαίως να γίνει παράδειγμα και για άλλους.