Αυτό που συμβαίνει τους τελευταίους μήνες στο Σύριζα καταδεικνύει στο μέγιστο δυνατό βαθμό την επικρατούσα νοοτροπία ανάμεσα στα μεγαλοστελέχη της Αριστεράς. Δεν πέρασαν παρά μόνο κάποιες εβδομάδες από την ανάδειξη του νέου αρχηγού και η Κουμουνδούρου μετράει μια διάσπαση, αποχωρήσεις, ίντριγκες, δολοπλοκίες, χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, προκειμένου ο ένας να «φάει» τον άλλο για να επιβιώσει σε ένα ούτως ή άλλως φθαρμένο πολιτικό προϊόν. Αυτό είναι τρόπω τινά ανήκουστο, κι όμως συμβαίνει. Οι γνωστοί ινστρούχτορες του κόμματος που για πολλά χρόνια το είχαν βυθίσει στην παλαιολιθική εποχή, παρελαύνουν καθημερινά στα κανάλια, σπέρνοντας την εσωστρέφεια και το διχασμό, ως καλύτεροι δυνατοί «χορηγοί» της Νέας Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης. Αλλά φαίνεται ότι αυτό δεν τους νοιάζει, αλλά μόνο το να κρατήσουν σφιχτά τα οφίτσια, αδιαφορώντας για τους προβληματισμούς της κοινωνίας, για τα ρεύματα, τις ιδιαίτερες συνθήκες που βιώνει η χώρα, η Ευρώπη και ολόκληρος ο κόσμος, γιατί αυτοί πραγματικά είναι στον κόσμο τους. Κι αυτές τις σκέψεις τις αποτυπώνει στο χαρτί κάποιος που δεν είχε ποτέ σχέση πολιτικά μαζί τους. Εξάλλου, η υπονόμευση -σ’ αυτό το βαθμό- ήταν πάντα χαρακτηριστικό της αριστεράς διαχρονικά, στις τάξεις της οποίας συνέβησαν γεγονότα που παραπέμπουν στο Βυζάντιο, παρά σε μια σύγχρονη και πραγματικά προοδευτική παράταξη. Ο Σύριζα είναι μπλεγμένος σε ένα ανοδικό σπιράλ εσωστρέφειας που οδηγεί σε αδιέξοδο. Η κυβερνώσα αριστερά αποτελεί πλέον παρελθόν, όχι μόνο από αυτά που διαδραματίζονται σήμερα, αλλά κυρίως από τη συνέπεια λόγων και πράξεων την περίοδο του 2015-2019. Ας μην γελιόμαστε, τα όσα συμβαίνουν σήμερα αποτελούν βούτυρο στο ψωμί της Κυβέρνησης, αλλά και μια μεγάλη ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ, για να επανακτήσει το ρόλο που κατείχε τις προηγούμενες δεκαετίες, αυτό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αλλά για να αποκτήσει δυναμική χρειάζεται να αλλάξει στρατηγική και με μια σοβαρή πολιτική πρόταση να απευθυνθεί σε ολόκληρη την κοινωνία. Αλλιώς, η πολιτική εικόνα θα παραμείνει η ίδια και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα προετοιμάζεται όχι για την τρίτη, αλλά ακόμα και για την τέταρτη τετραετία.