H Κυβέρνηση βρίσκεται, για πρώτη φορά στη διάρκεια της πενταετούς της πορείας, μπροστά σε ένα δύσκολο ανοιχτό κοινωνικό μέτωπο, όπως συμβαίνει σήμερα με τους αγρότες. Ο γενικός ξεσηκωμός των εκπροσώπων του πρωτογενούς τομέα και τα αιτήματα τους, που σε γενικές γραμμές ταυτίζονται με εκείνα των υπόλοιπων συναδέλφων τους στην Ευρώπη, επιβάλλουν σχέδιο, λεπτούς χειρισμούς και αποφασιστικότητα για την εξεύρεση αναγκαίων λύσεων, προκειμένου να μείνει όρθια η ελληνική ύπαιθρος. Για να αναλύσει κανείς το επίμαχο θέμα σε μια ολιστική βάση, οφείλει να το διατηρήσει σε δύο επίπεδα. Το πρώτο αφορά στο εσωτερικό της χώρας, όπου οι αγρότες διαμαρτύρονται εύλογα για το κόστος παραγωγής, που έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Οι τιμές των καυσίμων και των πρώτων υλών, όπως ζωοτροφές, είναι πλέον απαγορευτικές, ενώ παρά τις όποιες μέχρι στιγμής προσπάθειες της Κυβέρνησης για να στηρίξει τη λίστα των αιτημάτων καταγράφεται μια απόκλιση μεταξύ προθέσεων και πραγματικότητας, αφού το μέγεθος του προβλήματος είναι σαφώς μεγαλύτερο. Τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο για τους αγρότες του θεσσαλικού κάμπου, οι οποίοι κατά την κακοκαιρία «Ντάνιελ» τον περασμένο Σεπτέμβριο, υπέστησαν μια τεράστια καταστροφή, με αποτέλεσμα ένα ποσοστό των παραγωγών να αναζητά πλέον έναν νέο επαγγελματικό προσανατολισμό. Οι συνθήκες είναι έκτακτες, γι’ αυτό επιβάλλονται γενναίες λύσεις, στο μέτρο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας, ίσως και λίγο παραπάνω. Είναι πραγματικά δύσκολο να πείσεις τον αγροτικό κόσμο ότι ξύνεις απλά τον πάτο του βαρελιού, την ώρα που δέχεσαι τα εύσημα της παγκόσμιας κοινότητας, των μεγάλων οίκων αξιολόγησης για το «ελληνικό οικονομικό θαύμα». Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στο πεδίο εφαρμοσμένης πολιτικής για έναν ευαίσθητο τομέα που χτυπά στο μαλακό υπογάστριο της περιφερειακής πολιτικής και αγγίζει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Το δεύτερο επίπεδο αφορά στην πολιτική των Βρυξελλών και την αδήριτη ανάγκη για αναθεώρηση της ήδη απαρχαιωμένης ΚΑΠ, η οποία συντάχθηκε και υπεγράφη πριν από τέσσερα χρόνια. Από τότε έχουν συντελεστεί κοσμοϊστορικές αλλαγές που επηρέασαν και τον κλάδο των αγροτών, ενώ οι αντιδράσεις λαμβάνουν τη μορφή ντόμινο σε όλα τα κράτη-μέλη. Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως θα έπρεπε η Ε.Ε να αντιμετωπίσει το θέμα στο ανώτερο επίπεδο, πιθανόν με μια έκτακτη Σύνοδο Κορυφής για την ευρωπαϊκή αγροτική πολιτική την επόμενη μέρα. Αυτά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά μιας σκληρής πραγματικότητας, σε μία Ευρώπη που συνεχίζει να αντιμετωπίζει μεγάλες αναταράξεις και από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Όλοι ανεξαιρέτως οι ηγέτες οφείλουν να περιορίσουν την επικοινωνία και να σταθούν περισσότερο στην ουσία, γιατί σε κάθε περίπτωση τα δύσκολα είναι ακόμα μπροστά.