Η ιδιωτική ασφάλιση «θεραπεύει» καταστάσεις, ανασταίνει επιχειρήσεις, στήνει ξανά στα πόδια τους ανθρώπινες ζωές... Αν δεν υπήρχε η ασφάλιση τι θα είχε συμβεί; Πόσες εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, οικογένειες, άνθρωποι θα είχαν καταστραφεί;

Κάθε χρόνο κάθε εξάμηνο κάθε τρίμηνο μαθαίνουμε από επίσημες ανακοινώσεις φορέων και επιχειρήσεων πόσα χρήματα συγκεντρώνει η ασφαλιστική αγορά, πόσα δίνει ως προμήθειες, κέρδη, και πόσα ως αποζημιώσεις. Για αυτές τις αποζημιώσεις όμως σπάνια γίνεται λόγος. Πού πάνε αυτά τα τρις δις. ευρώ που δίνουν κάθε χρόνο οι εταιρείες σαν αποζημιώσεις; Πόσα σπίτια ξαναχτίστηκαν; Πόσες επιχειρήσεις επαναλειτούργησαν; Πόσες χιλιάδες συνάνθρωποι μας βρήκαν την υγεία τους; Πόσες καθημερινές ανάγκες καλύφθηκαν από την συμπληρωματική ιδιωτική σύνταξη; Πόσοι φοιτητές έχουν ένα βοήθημα στις σπουδές τους;

Αυτή η αποζημίωση δίνει νόημα στην ύπαρξη του κλάδου. Αν ο θεσμός της ασφάλισης πεθάνει μαζί του πεθαίνουν όνειρα, ελπίδες, ζωές.

Η ιδιωτική ασφάλιση είναι κερδοσκοπικός μηχανισμός όμως πάνω και πίσω από όλα αυτά υπάρχει γιατί καλύπτει κάποια ανθρώπινη ανάγκη. Ανακαλύφθηκε για να καλύψει το αναπάντεχο, το απρόσκλητο, τον κίνδυνο που δεν γνωρίζεις πότε θα σε απειλήσει και από την άποψη αυτή είναι μία αναγκαιότητα... Πρέπει πάντα να έχεις στην άκρη ένα κεφάλαιο ανάγκης ή ασφαλείας και τον ρόλο αυτό επιτελεί ο μηχανισμός, ο θεσμός της ιδιωτικής ασφάλισης.

Η «Ημέρα Ασφάλισης» αποτελεί εκ των πραγμάτων μία ευκαιρία (άλλωστε γι' αυτό υιοθετήθηκε) για να μεταδοθεί προς κάθε ενδιαφερόμενο και πρωτίστως προς τους υφιστάμενους και τους εν δυνάμει ασφαλισμένους, αυτό το μήνυμα της ανάγκης ύπαρξης ενός ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Το μήνυμα της ανάγκης ασφαλιστικής κάλυψης, που αχρείαστη να είναι θα αποβεί όμως χρήσιμη στην κρίσιμη στιγμή...

Από την άποψη αυτή είναι ένα ερώτημα κατά πόσο οι δυο πολύ επιτυχημένες κατά τα άλλα εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα στο όνομα της «Ημέρας Ασφάλισης» υπηρέτησαν το μήνυμα τη «Ημέρας»...