Γράφει ο Δημήτρης Τσεκούρας, CEO ARAG SE
Ο ανερχόμενος, προαιρετικός κλάδος της ασφάλισης για νομική προστασία ευρείας κλίμακας– ιδιοκτήτη, οδηγού, επιβατών, αυτοκινήτων, ατόμων , οικογενειών, νοικοκυριών, περιουσίας, εξαρτημένης εργασίας, ελεύθερων επαγγελματιών, αυτοαπασχολούμενων, επιστημόνων, επιχειρήσεων, καταναλωτών κλπ.- είναι γεγονός πως, όλο και συχνότερα, κάνει στις ημέρες μας εμφανή την παρουσία του, διεκδικώντας ζωτικό χώρο και πεδίο αναγνωρισιμότητας.
Στο γεγονός αυτό έρχονται, ενίοτε, να συμβάλλουν επικουρικά και κάποια γεγονότα της επικαιρότητας, που μέσω του τηλεοπτικού μας δέκτη, μας μετατρέπουν σε μάρτυρες απίστευτων περιστατικών κακοδαιμονίας της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.
Τα μόλις προ ολίγων εβδομάδων δραματικά γεγονότα που προκάλεσε η προαναγγελθείσα χιονοθύελλα ΕΛΠΙΔΑ πήραν μορφή χιονοστιβάδας στους τηλεοπτικούς μας δέκτες και τα απόνερα που άφησε μπήκαν στα σαλόνια και τα καθιστικά κάθε ελληνικής οικογένειας, αλλά δυστυχώς μόνο ελπιδοφόρα δεν ήταν.
Με το μπαλάκι της ενημέρωσης να εκτινάσσεται ανάμεσα στη προβολή των γεγονότων που έδειχναν θριαμβευτικά ανθρώπους να υποφέρουν και την επανάληψη τους, γίναμε όλοι μάρτυρες ενός μεγάλου και επικίνδυνου κενού, που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις πως υπάρχει και παίζει το ρόλο του κρατικού μηχανισμού, εκθέτοντας σε κίνδυνο ζωής χιλιάδες συνανθρώπους.
Ως γνωστόν όμως, το θηρίο της επικαιρότητας καταβροχθίζει την πραγματικότητα μόνο για λίγο. Τόσο, όσο πουλάει η εικόνα. Μετά; Μετά μένεις αδρανής με ένα παγωμένο χαμόγελο απορίας και έκπληξης και ευχαριστείς το Θεό που σου έτυχε να είσαι ασφαλής στον καναπέ και όχι τσαλακωμένος , έξω στο δρόμο μαζί με τους άλλους ταλαίπωρους.
Και τι δεν είδαμε εκείνες τις ημέρες:
- Ξεπαγιασμένους οδηγούς και επιβάτες, εγκλωβισμένους σε ελεγχόμενης πρόσβασης σύγχρονο αυτοκινητόδρομο ιδιωτικής εκμετάλλευσης , μετά από παραχώρηση.
- Οικογένειες με μικρά παιδιά ανήμπορες ν ’αντέξουν την επί ώρες ακινητοποίηση και τη βάρβαρη έκθεση τους σε αρνητικές θερμοκρασίες.
- Ηλικιωμένους που έμειναν για ώρες χωρίς νερό , φαγητό και φάρμακα και στο τέλος εγκατέλειψαν το όχημα τους προς αναζήτηση καλύτερης τύχης , οδοιπορώντας μέσα στο χιόνι, αβέβαιοι αν θα τα καταφέρουν.
- Μεγάλης κυκλοφορίας δημόσιους αυτοκινητόδρομους (δέκα λεπτά από το κέντρο της πρωτεύουσας) ακατάλληλους προς χρήση, γεμάτους παρατημένα αυτοκίνητα από εγκλωβισμένους οδηγούς που την ώρα της απελπισίας τα εγκατέλειψαν.
- Κορμούς και κλαδιά δέντρων που αλαφιασμένοι ιδιοκτήτες τα βρήκαν το πρωί της άλλης μέρας προσγειωμένα πάνω στα αυτοκίνητα τους.
- Οικογένειες που έμειναν για μέρες χωρίς νερό και ρεύμα και που για να μην ξεπαγιάσουν άφηναν κυνηγημένες τα σπίτια τους ψάχνοντας να διανυκτερεύσουν κάπου αλλού, αφήνοντας πίσω χαλασμένα τρόφιμα, φάρμακα, συστήματα συναγερμού εκτός λειτουργίας και καμένες συσκευές.
- Ξεπαγιασμένους επιβάτες τραίνων που ακινητοποιήθηκαν αφήνοντας κόσμο στη τύχη του να διανυκτερεύσει όπως – όπως , για να τους ξανά ταλαιπωρήσουν την επόμενη μέρα διαλέγοντας υποκατάστατα μέσα μεταφοράς με προορισμό όμως αντίθετο του αρχικού.
Δεν χρειάζεται να θυμηθώ άλλα. Οι τηλεοράσεις ανέδειξαν «το θέμα» , αρκούντως. Είπαμε όμως. Η επικαιρότητα κρατάει τόσο όσο να προκύψει το επόμενο «θέμα».
Απέναντι σε όλα αυτά το ερώτημα είναι εξαρχής ένα και παραμένει το ίδιο ζητώντας επειγόντως απάντηση.
Πώς και από ποιόν θα αποζημιωθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι;
Πώς θα αποζημιωθούν ουσιαστικά , με τρόπο ανάλογο δηλαδή της αιτίας προς το αποτέλεσμα και για κάθε ζημιά , θετική , αποθετική, πέραν και ανεξαρτήτως των «επιδοματικών» προσφορών που αν είναι τυχεροί θα εισπράξουν;
Η απάντηση στο ερώτημα δεν άργησε να έρθει από συντεχνιακά χείλη δικηγόρων που δήλωσαν έτοιμοι να αναλάβουν τα δικαστήρια, τάζοντας δεκάδες χιλιάδες Ευρώ. Τα δικαστήρια όμως θέλουν αγωγές. Οι αγωγές θέλουν ένσημα, χαρτόσημα, επιδόσεις, γραμμάτια. Θέλουν με άλλα λόγια έξοδα και αμοιβές. Θέλουν χρήματα.
Υπάρχει όμως και μια άλλου τύπου απάντηση στο ερώτημα που είναι η εξής:
Χωρίς κανένα κόστος για τους δικαιούμενους αποζημίωση ταλαιπωρημένους ανθρώπους υπάρχει η λύση της ασφάλισης για Νομική Προστασία.
Είναι αυτό ακριβώς που έκανε ο κλάδος μας με τις χιλιάδες προσφυγές στα δικαστήρια κατά των εισοδηματικών περικοπών των μνημονιακών νόμων στα χρόνια της οικονομικής κρίσης.
Είναι το ίδιο ακριβώς που κάνει ο κλάδος μας για τα υποστηρικτικά επιδόματα, τις αναστολές εργασίας, τις άδειες ειδικού σκοπού κλπ στα χρόνια της πανδημίας.
Η ανάδειξη όμως όλων των παραπάνω είναι η αποστολή των επαγγελματιών της ασφάλισης, πρακτόρων και μεσιτών, να ενημερώσουν τους πολίτες κάνοντας τους ισχυρούς για να αντιμετωπίσουν τα δύσκολα.
Αν παραμείνουμε στη κοντή «μνήμη» του χρυσόψαρου και στο επικίνδυνο «ωχ αδερφέ – δε βαριέσαι» τότε θα ξανασυναντηθούμε σύντομα στις τηλεοράσεις παρακολουθώντας τη κακοδαιμονία μας σε συνέχειες.
Το ανωτέρω άρθρο εστάλη από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της ARAG HELLAS, Κύριο Δημήτριο Τσεκούρα. Ο ίδιος τυγχάνει Δικηγόρος και υπηρετεί τον κλάδο της Νομικής Προστασίας εδώ και τρεις δεκαετίες, έχοντας μεταξύ άλλων διατελέσει πολλές φορές Πρόεδρος της Επιτροπής της Νομικής Προστασίας της Ε.Α.Ε.Ε. και διδάσκει στους σπουδαστές του Ε.Ι.Α.Σ. το μάθημα της Νομικής Προστασίας.
