Ολοσχερής Αυτανάφλεξη Οχήματος
Ελαττωματικό Προϊόν του Παραγωγού
Οφειλόμενη σε Ελλαττωματική Λειτουργία
του Ηλεκτρονικού Συστήματος Πέδησης (Σύστημα SBC)
(Δημοσιεύεται στην ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, τεύχος Μάϊος – Ιούνιος 2021)

Ευθύνη της κατασκευάστριας εταιρίας - Αντικειμενική κατά τις διατάξεις του Ν. 2251/1994 «Προστασία των καταναλωτών» επιπλέον και αδικοπρακτική κατά τις διατάξεις των άρθρων 914 ΑΚ επ.  

Βάρος απόδειξης:

α) ο ενάγων καταναλωτής βαρύνεται με την επίκληση και απόδειξη της αντικειμενικής βλαπτικότητας του προϊόντος, της ζημίας, και της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της  κατά τον προορισμό του χρήσης και της ζημίας, χωρίς να απαιτείται η απόδειξη του πταίσματος του παραγωγού.

β) ο παραγωγός οφείλει να αποδείξει, ότι δεν τον βαρύνει πταίσμα για την ελαττωματικότητα - «Πταισματική ευθύνη με αντεστραμμένο το βάρος απόδειξης».

Κατά τις διατάξεις του Ν.2251/1994 «Προστασία των καταναλωτών», δεν καλύπτεται η ζημία στο ίδιο το ελαττωματικό προϊόν. Αυτή θα αναζητηθεί με βάση τις διατάξεις περί αδικοπραξιών ή περί πώλησης  αν το προϊόν αγοράστηκε από τον παραγωγό.

Ορισμένο  Αγωγής επί Ολικής Καταστροφής

Αρκεί η αναφορά της ολοκληρωτικής καταστροφής του πράγματος και η αξία του κατά τον χρόνο καταστροφής. Δεν είναι αναγκαία η αναφορά των επί μέρους ζημιών και της δαπάνης αποκατάστασης αυτών. 

Εν προκειμένω η αγοραστική αξία του επίδικου αυτοκινήτου κατά το χρόνο συζήτησης της αγωγής με βάση τα διανυθέντα χιλιόμετρα (53.691 χλμ), τα χαρακτηριστικά του (τύπος, κυβισμός) λαμβάνοντας υπόψη και την γενικότερη  πτώση των τιμών των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων στην αγορά τα τελευταία έτη της οικονομικής κρίσης, και τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής  ανέρχεται σε 36.000 ευρώ, ποσό  στο οποίο προσδιορίζεται η ζημία του ενάγοντος υπολογιζόμενη κατά το χρόνο του συμβάντος όσο και της συζήτησης της αγωγής

Ηθική Βλάβη  Υλικών Ζημιών 10.000 ευρώ

Επιδικάσθηκε στον ενάγοντα για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης από την ολοσχερή καταστροφή του αυτοκινήτου του το ποσό των 10.000 ευρώ

Ασφαλιστική Υποκατάσταση (άρθρ. 14 Ν. 2496/1997)

Ο ασφαλιστής που κατέβαλε το ασφάλισμα στον ασφαλισμένο νομιμοποιείται πλέον αποκλειστικά να ασκήσει αγωγή αποζημίωσης κατά του ζημιώσαντος τρίτου  καθ΄ υποκατάσταση του αποζημιωθέντος ασφαλισμένου.  

Η υποκατάσταση φέρει το χαρακτήρα εκχωρήσεως εκ του νόμου και ισχύει για το ποσό που καταβλήθηκε στον ασφαλισμένο  ενώ δεν απαιτείται αναγγελία. 

Δεκτή η ένσταση της εναγομένης περί ελλείψεως ενεργητικής νομιμοποίησης του ενάγοντος να αξιώσει την καταβολή του ποσού των 36.000 ευρώ, αφού η ασφαλιστική εταιρία στην οποία ήταν ασφαλισμένο το αυτοκίνητό του για πυρκαγιά κατέβαλε στον ενάγοντα το ανωτέρω ποσό και συνεπώς υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις του τελευταίου.

Ο ενάγων είχε ήδηλάβει αποζημίωση από την ασφαλιστική του εταιρία δυνάμει  ασφαλιστικής σύμβασης που είχε συναφθεί μεταξύ τους. Στην ίδια σύμβαση προβλεπόταν ωστόσο, ότι η ασφαλιστική εταιρία δεν θα αποζημίωνε τον ασφαλισμένο ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου, αν αποδεικνυόταν, ότι η ζημία οφειλόταν σε κατασκευαστικό ελάττωμα. Κρίθηκε ότι ο σχετικός ισχυρισμός του ενάγοντος προβάλλεται αλυσιτελώς, διότι ήδη με την καταβολή του ασφαλίσματος επήλθε ασφαλιστική υποκατάσταση.

Η εναγομένη  παραγωγός εταιρία ισχυρίστηκε, ότι εφόσον ο ενάγων έλαβε το ασφάλισμα, τούτο εκλαμβάνεται ως σιωπηρή αποδοχή από αυτόν του γεγονότος της ανυπαρξίας κατασκευαστικού ελαττώματος, αφού η ασφαλιστική εταιρία είχε εξαιρέσει από την κάλυψη σε περίπτωση φωτιάς, τις ζημίες που οφείλονταν σε κατασκευαστικό ελάττωμα του αυτοκινήτου. Ο ισχυρισμός αυτός που προβλήθηκε ως ένσταση εκ του άρθρ. 281 ΑΚ απορρίφθηκε ως μη νόμιμος.

Απόφ...

Διαβάστε εδώ το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου.