Τα περιστέρια από τη φύση τους δεν αναζητούν τροφή στον αέρα, όπως κάνουν για παράδειγμα τα χελιδόνια που χάφτουν ότι έντομο βρίσκουν στη διαδρομή τους αλλά την ψάχνουν στο έδαφος, όπως οι κότες ή άλλα πτηνά. Από την μακρά δε συνάφεια και συμβίωση με τους ανθρώπους, έχουν φτάσει σχεδόν τα φτερά τους να είναι άχρηστα και τα χρησιμοποιούν μόνο να ανεβαίνουν στον αέρα σε έκτακτες περιπτώσεις. Τελευταία δε που την επικράτεια του αέρα στις πόλεις κατέλαβαν οι αδέσποτοι παπαγάλοι, αυτά έχουν καταντήσει παρίες της ορνιθοπανίδας που πηγαινοέρχονται άσκοπα στα πεζοδρόμια.

Έτσι, τα πόδια πια είναι πιο χρήσιμα σε ένα περιστέρι παρά τα φτερά. Με αυτά περπατάει και αναζητεί τροφή ή και το ταίρι του στο έδαφος και γι’ αυτό πρέπει αυτά να είναι γερά. Τι συμβαίνει όμως όταν ένα περιστέρι δυσκολεύεται να περπατήσει; Όπως είδαμε ένα προχθές, ένα που συχνάζει στο καφενείο που μαζευόμαστε λίγοι φίλοι κανένα μεσημέρι μπροστά στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής στην Ακαδημίας να κουτσαίνει και αμέσως, αφού τα τρέχοντα είναι άλυτα, έγινε θέμα συζήτησης. Συζήτησης όχι βέβαια ορνιθολόγων αλλά σχολαστικών της ζωής στην Αθήνα και καθώς ήταν πρωτότυπο, άναψε η συζήτηση.

Τι να είχε το περιστέρι και κούτσαινε; Μπορεί να το πάτησε κάποιος άθελά του σαν αυτό έψαχνε τροφή στο πεζοδρόμιο. Μπορεί να το δάγκωσε κανένας αρουραίος γιατί πολλές φορές αυτά αντιδικούν με τα τρωκτικά στην αναζήτηση τροφής. Μπορεί επίσης να το πάτησε κανένα ηλεκτρικό πατίνι, απ’ αυτά που εξαπλώνονται σαν τις κατσαρίδες στους δρόμους. Πολλά μπορεί ακούστηκαν για το κατάντημα του κουτσού περιστεριού αλλά κανένα δεν έστεκε και βεβαίως επειδή έλειπε  και η άποψη ενός ειδικού, η συζήτηση κόντευε να μείνει χωρίς απάντηση μέχρι που κάποια στιγμή αυτό ήρθα κοντά μας…

Τότε είδαμε πως το περιστέρι δεν είχε κανένα τραύμα που να το κάνει να κουτσαίνει. Απλά είχε πατήσει (αλήθεια με ποιο βάρος;) μια τσίχλα και αυτή κόλλησε στο πόδι του σαν νάρθηκας απ' αυτούς που βάζουν στους τραυματίες και απλά του βάραινε το πόδι. Ήταν δε μια μεγάλη τσίχλα αυτή που έφτυσε κάποιος στο πεζοδρόμιο και αυτό ήταν η αφορμή να ξεχάσουμε το περιστέρι και η συζήτηση να στραφεί στο ερώτημα αν μασάνε ακόμη τσίχλα οι άνθρωποι. Κανένας δεν είχε δει κάτι τέτοιο τελευταία αλλά η περίπτωση του περιστεριού μας οδήγησε να παραδεχτούμε πως κάποιοι μασάνε τσίχλες κρυφά και τις φτύνουν όπου νάναι και τα περιστέρια χωρίς να γνωρίζουν πως αυτές είναι μια νάρκη, τις πατάνε…