Ξεκίνησε από χθες και θα διαρκέσει άλλες τέσσερις ημέρες το παζάρι της Σπερχειάδας, ένα παζάρι το οποίο από τον 19ο αιώνα αποτελεί έναν παραδοσιακό θεσμό για την κεντρική Ρούμελη καθώς σε αυτό συγκεντρώνονταν πολύς κόσμος απ’ όλες τις όμορες περιοχές και ακόμη και την Θεσσαλία να πουλήσουν διάφορα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα και παράλληλα να εφοδιαστούν άλλα είδη, βιοτεχνικά κυρίως και φυσικά να χαρούν τις όποιες διασκεδάσεις εξελίσσονταν εκεί και να απολαύσουν μεζέδες στις ξακουστές ψησταριές.

Βέβαια τις τελευταίες δεκαετίες το παζάρι της Σπερχειάδας, όπως και τα ανάλογα σε άλλες περιοχές της Ελλάδας έπαψαν σχεδόν να είναι εκείνες οι μεγάλες συγκεντρώσεις που γνώρισαν οι προηγούμενες γενιές και έχουν εξελιχθεί σε εμποροπανηγύρεις που επιτελούν επίσης σημαντικό ρόλο για τις τοπικές κοινωνίες. Σε αυτές όμως ελάχιστοι είναι πλέον οι παραδοσιακοί παραγωγοί ενώ αυξάνονται συνεχώς εκείνοι που ακολουθούν νέους δρόμους με επιτυχία μάλιστα, οι οποίοι μεταποιούν, συσκευάζουν και προβάλλουν με διάφορους άλλους τρόπους τα αγαθά της περιοχής. Αυτό είναι μια τάση που δίνει σε πολλούς ελπίδες και για το ζωντάνεμα του πρωτογενούς τομέα της υπαίθρου. Αυτοί μάλιστα συγκροτούν μια διαφορετική έκθεση στο παζάρι που κάθε χρόνο προσελκύει περισσότερους επισκέπτες και φυσικά, ανθρώπους που ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. 

Από την άλλη το παζάρι συγκεντρώνει ένα πλήθος εμπορευόμενων διάφορων προϊόντων, βιομηχανικής και βιοτεχνικής προέλευσης. Ρούχα και παπούτσια της δουλειάς κυρίως, που παράδοση τα προμηθεύονται από εκεί οι ντόπιοι, παιδικά και εσώρουχα, παιχνίδια, ηλεκτρονικά και ένα σωρό άλλα χρήσιμα για το νοικοκυριό αντικείμενα. Ακόμη δε αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ντόπιους και ξένους για μια επίσκεψη στην Σπερχειάδα η οποία φημίζεται για τα ψητά σούβλας και τα κοκορέτσια της, πράγμα που αποτελεί και ξεχωριστό κεφάλαιο για το παζάρι αλλά και γευστικό προορισμό όλο τον χρόνο. 

Παρά τις αλλαγές όμως που υφίσταται κάθε χρόνο το παζάρι, αυτό συνεχίζει να λειτουργεί σαν ένας κόμβο επικοινωνίας των ντόπιων αλλά παίζει κι έναν άλλο μεγάλο ρόλο αντίθετα σε αυτό που καλλιεργείται κυρίως μετά την επιδημία στην αγορά, την παραγγελία δηλαδή και των παράδοση στο σπίτι των όποιων αγαθών. Στο παζάρι αντιθέτως ο πωλητής έχει να αντιμετωπίσει απ’ ευθείας τον πελάτη κι έτσι αναπτύσσεται διάλογος για το προϊόν, για την ποιότητα, την τιμή και άλλα που δίνουν νόημα στην αγοραπωλησία. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που διατηρούνται ακόμη τα παζάρια και σαν τέτοια, δύσκολα θα εκλείψουν και θα συνεχίζουν να λειτουργούν με τον δικό τους τρόπο. ‘Ένα τέτοιο είναι της Σπερχειάδας και ευχόμαστε κάθε χρόνο να πηγαίνει καλύτερα και σε αυτό να γνωρίζουμε τους νέους παραγωγούς και να απολαμβάνουμε τα αγαθά τους και τις ιδέες τους...