Λάβαμε από τον αναγνώστη μας κ. Γιώργο Νικολάκο ένα σχόλιο με ιστορική σημασία που αφορά την προϊστορία του Χώρου Ιστορικής Μνήμης της Εθνικής Ασφαλιστικής Κοραή 4, που ο νέος πρόεδρος του Δ.Σ κ. Χριστόφορος Σαρδελής αγωνίζεται να τον αναδείξει.

Διαβάστε παλιά δημοσιεύματα για το Χώρο Ιστορικής Μνήμης (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση):

Ακολουθεί το σχόλιο του κ. Νικολάκου:

"Αγαπητέ συντάκτη

Το NEXTDEAL επανειλημμένα έχει ασχοληθεί με τον ιστορικό χώρο της ΚΟΡΑΗ και πρόσφατα μάλιστα έγιναν σχετικοί εορτασμοί για την εθνική επέτειο της 28 Οκτωβρίου. Επειδή με λύπησε απίστευτα το γεγονός ότι ο καθηγητής Νομικής κ Κρεμαλής, ως πρόεδρος κάποιας επιτροπής ενός εκδοτικού επικοινωνιακού ομίλου, βράβευσε με το τρίτο βραβείο πολιτισμού το σπουδαίο αυτό χώρο και την Εθνική Ασφαλιστική, που καταδέχτηκε να το πάρει, αντί να τους το πετάξει στα μούτρα και για την αποκατάσταση της αλήθειας σας γνωρίζω τα εξής:

Ας μάθει ο κος Κρεμαλής που έκανε την «υψίστη τιμή» να βραβεύσει την Εθνική με το «τρίτο βραβείο», αντί του πρώτου, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι αναγνώστες σας τα εξής:

Το 1985 ήμουν έμμισθος ασφαλιστικός σύμβουλος ζωής στην Εθνική Ασφαλιστική και μέλος της πολιτιστικής επιτροπής του συλλόγου των υπαλλήλων, εκδίδοντας μάλιστα μία πολιτιστική εφημερίδα την «Πολιτιστική Συμβολή» της οποίας ήμουν κύριος συντάκτης.

Τον ίδιο χρόνο ψάχνοντας να βρω κάποιο αντίγραφο συμβολαίου ζωής πελάτη μου με έστειλαν στα υπόγεια της Κοραή όπου τηρούνταν τα αρχεία του κλάδου. Ο χώρος της ΚΟΡΑΗ ήταν πλημυρισμένος ΝΤΕΞΙΟΝ όπου η ΕΘΝΙΚΗ αποθήκευε εκατοντάδες ασφαλιστήρια συμβόλαια πελατών της ανάμεσα σε επιγραφές αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, που καταστρέφονταν μέσα στην υγρασία και την φθορά του χρόνου. Για το χώρο αυτό κανείς δεν έδινε σημασία έως τότε, εκτός από την ηθοποιό Αλίκη Νόρ που ανακάλυψε το χώρο το 1981, ψάχνοντας για θεατρική στέγη και το δημοσιοποίησε, χωρίς καμία απολύτως κρατική παρέμβαση, ώσπου κατέβηκα στα υπόγεια για τυχαίο λόγο όπως σας προείπα. Μόλις είδα το χώρο συγκλονίστηκα και απόρησα με την εγκατάλειψη από την επίσημη εταιρία και το κράτος. Αμέσως κινητοποίησα τις τότε οργανώσεις Εθνικής Αντίστασης, όπως την ΠΕΑΕΑ και την ΠΣΑΕΕΑ και αφού επισκεφθήκαμε το χώρο με παλιούς αγωνιστές φυλακισμένους της εποχής, μεταξύ των οποίων και τον Φοίβο Τσέκερη, που είχε γράψει αντίστοιχο άρθρο στο Έθνος, επισκεφθήκαμε μαζί με τον σύλλογο τον τότε Γενικό Διευθυντή της Εθνικής Παύλο Νικολαΐδη, που μας δήλωσε την πρόθεση της εταιρίας για την αξιοποίηση του χώρου και την ανάδειξή του σε ΜΝΗΜΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.

Παρόλο που η Εθνική έκτοτε άδειασε το χώρο και συντήρησε τις επιγραφές, δεν έγινε απολύτως τίποτε. Σταθερά όμως οι αντιστασιακές οργανώσεις και εγώ προσωπικά κυνηγούσαμε το θέμα, με παρεμβάσεις και δημοσιεύματα πλησιάζοντας τον Μανώλη Δρεττάκη, τότε βουλευτή του συνασπισμού και Α αντιπρόεδρο της βουλής, ο οποίος κατέθεσε επερώτηση το 1989 και έτσι άνοιξε ο δρόμος για την αξιοποίησή του. Έκτοτε ο τότε υπουργός πολιτισμού Μίκης Θεοδωράκης και ο τότε υπουργός εσωτερικών κ. Κατριβάνος επισκέφθηκαν το χώρο και έθεσαν τα θεμέλια για την ανάδειξή του. Ο Μίκης Θεοδωράκης με απόφασή του ανακήρυξε το χώρο σε Διατηρητέο Ιστορικό Μνημείο. Για να μην γράφω πολλά και κουράζω τους αναγνώστες σας, το αίτημα των αντιστασιακών ποτέ δεν ικανοποιήθηκε, ώστε να γίνει μουσείο Εθνικής Αντίστασης και να συγκεντρωθεί εκεί όλο το αρχειακό υλικό της αντίστασης μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Ώς ένα μικρό φόρο τιμής σε αυτούς που δεν λύγισαν παρ όλες τις γερμανικές πιέσεις και τις εκτελέσεις της κατοχής, επαναλαμβάνω πιο εμφατικά αυτό το αίτημα: Άμεσα να ονομαστεί ο χώρος σε ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και να συγκεντρωθεί όλο το αρχειακό υλικό των αγωνιστών της Αθήνας, απ' όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις εκεί. Τότε μόνο τα όνειρα θα πάρουν εκδίκηση όπως λέει και ο ποιητής και τα παιδιά μας θα έχουν να θυμούνται κάτι από την αδάμαστη Ελλάδα του ΟΧΙ, που ήταν ΟΧΙ, όταν επισκέπτονται το χώρο.

ΥΓ: Παραμένει η προσωπική μου πικρία, διότι στα εγκαίνια του χώρου δεν προσκαλέστηκα ποτέ, αλλά και αποχώρησα από την Εθνική, πιθανόν γιατί έκτοτε το κτίριο μετατράπηκε σε διατηρητέο, πράγμα που δεν ήθελε η επίσημη ηγεσία της Εθνικής και η Εθνική Τράπεζα. Αυτό είναι όμως άλλη ιστορία που δεν ενδιαφέρει τους αναγνώστες, αλλά η ουσία που παραμένει ζωντανή σαν αίτημα των αγωνιστών της εποχής. Ναι στο ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ. Είναι καιρός!!

Ευχαριστώ για την φιλοξενία

Γιώργος Νικολάκος"

Διαβάστε το άρθρο του κ. Νικολάκου για το «ΥΠΟΓΕΙΟ» όπως δημοσιεύθηκε το 1986 στην εφημερίδα "Πολιτιστική Συμβολή" (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση):

^{Εικόνα από το Χώρο Ιστορικής Μνήμης Κοραή 4}