Σε ανακοίνωση προχώρησε η παράταξη Ριζοσπαστική πρωτοβουλία των εργαζομένων στην Εθνική Ασφαλιστική:

«Σ’ ευχαριστώ ω εταιρεία

εν αφθονία μου παρέχεις

στέγη, τροφή και προστασία

Σ’ ευχαριστώ ω εταιρεία

Δ. Σαββόπουλος Μπάλλος 1971

Συνάδελφοι,

Τάλεγε ο Νιόνιος από κείνα τα δύσκολα χρόνια της χούντας. Ποιος το περίμενε όμως στα χρόνια της δημοκρατίας ότι η Εταιρία μας, η Εθνική Ασφαλιστική, θα ήθελε να ελέγξει και να εγκρίνει (όπου αυτή θεωρεί ότι απαιτείται) την συμμετοχή των εργαζόμενών της πριν θέσουν υποψηφιότητα σε πολιτικά κόμματα, δήμους και κοινότητες, σε σωματεία και συνδικαλιστικούς φορείς, σε οργανώσεις κάθε είδους, σε φορείς κοινωνικής δράσης και προσφοράς, σε φόρουμ συζητήσεων και προβληματισμών.

Βέβαια παράλληλα γράφουν, προφανώς κάνοντας εργοδοτικό χιούμορ ότι «Η Εταιρία και ο Όμιλος σέβονται τα δικαιώματα των Εργαζομένων της ως πολιτών για συµµετοχή σε πολιτικές ή κοινωνικές δραστηριότητες». Ξεχνούν, εσκεμμένα βέβαια εκεί, να αναφέρουν την συνδικαλιστική δραστηριοποίηση στα σωματεία. Αυτό προφανώς το θεωρούν ανεπίτρεπτο ακόμα και να το ξεστομίσουν για την εταιρική κουλτούρα του CVC Fund.

Ακόμα και όταν ο Σύλλογος μας τους επεσήμανε την θεσμική απρέπεια που επιχειρούν να επιβάλουν στην ατομική σύμβαση του κάθε εργαζόμενου, αρνήθηκαν την άμεση κατάργηση του συγκεκριμένου άρθρου του Κώδικα ηθικής και δεοντολογίας, επικαλούμενοι ότι το ίδιο εφαρμόζει και η Εθνική Τράπεζα. Η μεγάλη μας φίλη.. Ά μας είπαν ότι είναι best practice διεθνώς. Μετά από την αντίδρασή μας είπαν ότι θα το εξετάσουν. Ποιοι θα το εξετάσουν; Μα αυτοί που το έγραψαν!!

Συνάδελφοι,

Το αυγό του φιδιού δεν χρειάζεται πολύ να εκκολαφθεί. Φασισμός όμως δεν είναι μόνο η βία, οι τραμπουκισμοί, οι δολοφονίες, τα εργατικά δυστυχήματα λόγω έλλειψης μέτρων ασφαλείας.

Φασισμός είναι η κάθε προσπάθεια καταπίεσης και ελέγχου πάνω στις ζωές μας, στις ιδέες μας, στις πράξεις μας. Η κάθε προσπάθεια με όποιο τρόπο κι αν γίνεται ντε φάκτο κατάργησης άρθρων του Συντάγματος της χώρας μας.

Η Διοίκηση της Εταιρίας βασίστηκε ότι κανείς δεν θα κάτσει να διαβάσει έναν κώδικα ηθικής και δεοντολογίας. Ότι οι εργαζόμενοι θα δεχτούν να τον υπογράψουν γιατί, τι κακό γι’ αυτούς μπορεί να περιέχει ένα κείμενο περιτυλιγμένο σε έναν τόσο όμορφο τίτλο;

Όμως όταν μια ιδιωτική εταιρία, ένα fund θεωρεί ότι μπορεί να λειτουργεί ανεξέλεγκτα σαν καθαρτήριο της Δημοκρατίας, τότε κάτι δεν πάει καλά με την Δημοκρατία και τους θεματοφύλακές της.

Όπως έγραφε ο μεγάλος Τούρκος συγγραφέας Αζίζ Νεσίν: «Η Δημοκρατία ούτε τρώγεται, ούτε πίνεται. Σε τι χρειάζεται αυτή η Δημοκρατία, μπορείτε να μου πείτε;»

Θα τολμούσαμε εμείς να προσθέσουμε ότι η Δημοκρατία δεν φέρνει και κέρδη στο μεγάλο κεφάλαιο. Στο κεφάλαιο ενός fund ας πούμε.

Η Δημοκρατία όμως είμαστε εμείς, ο λαός, οι εργαζόμενοι. Η προάσπιση της είναι καθήκον και υποχρέωση όλων μας.

Συναδελφικά,

Η Σ.Ε.»