«Αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς, μην  περιμένεις να σε ξύσουν» λέει μια πολύ γνωστή  ελληνική παροιμία, την οποία θυμήθηκα, μετά τις συναντήσεις που είχαν παράγοντες της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστα Σκρέκα. Οι συναντήσεις της ΕΑΕΕ με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Αλέξανδρο Σαρρηγεωργίου και της διαμεσολάβησης με επικεφαλής τον έτερο πρόεδρο, του ΕΕΑ, Γιάννη Χατζηθεοδοσίου (αν και εδώ συμμετείχαν και άλλοι πρόεδροι της ΠΟΑΔ και του ΣΕΜΑ και μάλλον δεν ταιριάζει ακριβώς το «επικεφαλής») έγιναν με τον κ. Σκρέκα, με αφορμή το σχέδιο νόμου για την κλιματική αλλαγή, που περιλαμβάνει και το περιβόητο άρθρο για την υποχρεωτική ασφάλιση των νέων κτιρίων, αυτή την τουλάχιστον περίεργη θέση, που δεν ξέρουμε αν «ακούγεται» ως «τιμωρία» για τα νέα κτίρια ή ως «ευλογία».

Θυμήθηκα την παροιμία, γιατί πολλές φορές στο παρελθόν η ασφαλιστική αγορά έχει επικαλεστεί τη μη βοήθεια από το κράτος, δικαιολογώντας τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξής της. Διαχωρίζοντας την περίπτωση του εν λόγω άρθρου, καθώς έχει δίκιο που καταθέτει ενστάσεις, η ασφαλιστική αγορά μήπως πρέπει να το πάρει απόφαση και να στηρίζεται αποκλειστικά στις δικές της δυνάμεις και να διερευνήσει επίσης αν και η ίδια τα κάνει όλα καλά; Γιατί και στις συντάξεις, που το κράτος της άφησε τόσο πολύ χώρο, πάλι «γκρινιάζει», ενώ και στο αυτοκίνητο, που η ασφάλιση είναι υποχρεωτική, πάλι «γκρινιάζει», ενώ παράλληλα βγάζει μόνη της τα μάτια της, μειώνοντας συνεχώς τα ασφάλιστρα, χωρίς να της το «ζητάει» κανείς...